การจัดการเรียนการสอนแบบเรกจิโอ เอมีเลีย
การจัดการศึกษาตามแนวคิดเรกจิโอ เอมิเลียเป็นรูปแบบหนึ่งของการจัดประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับเด็ก ปฐมวัยที่พัฒนามาจากความเชื่อว่า การเรียนการสอนนั้นไม่ใช่การ ถ่ายโอนข้อมูลความรู้จากผู้สอนไปสู่ผู้เรียน การสอนในเด็กปฐมวัยจึงไม่ใช่การมองว่าเด็กเป็นแก้วที่ว่างเปล่า ที่ครูจะเทน้ำตามความต้องการของครูลงไป สู่เด็ก นักการศึกษาที่เรกจิโอ เอมีเลียเปรียบเทียบ การเรียนรู้ของเด็กและการสอนของครูเป็นการผสมผสาน ของวัตถุจากแก้วทั้งสองใบรวมกัน การเรียนรู้อย่างมีประสิทธิภาพจะเกิดขึ้นก็ต่อเมื่อเด็กได้เรียนรู้ในสิ่งที่ตน สนใจ หรือเป็นสิ่งที่น่าสนใจสำหรับเด็ก และบทบาทของครูจะต้อง ส่งเสริมและสนับสนุนให้เด็กได้เรียนรู้ในสิ่งที่สนใจได้ อย่างเต็มตามศักยภาพของเด็ก ครูจะต้องมีความรู้ ความเข้าใจว่าเด็กมีวิธีการเรียนรู้ ได้อย่างไรและเด็กมีความสามารถ ในการสื่อออกมาถึงความรู้ วามเข้าใจในสิ่งที่เรียนรู้ด้วยวิถีทางใด จัดประสบการณ์การเรียนรู้สำหรับเด็กปฐมวัยโดยมีเด็กเป็นศูนย์กลางตามแนวคิด แรกเรกจิโอ เอมีเลีย จึงเป็นการจัดสภาพการเรียนรู้ที่สนองต่อความ อยากรู้และแรงจูงใจ ภายในของเด็กในการ เรียนรู้ภายใต้การจัดสิ่งแวดล้อมและกิจกรรมที่เหมาะสม กับพัฒนาการของเด็กแต่ละคน
ความเป็นมา
หลังสงครามโลกครั้งที่สองจบสิ้นไป ทิ้งไว้แต่ซากปรักหักพังของอาคาร บ้านเรือน สถานที่ราชการ โรงเรียน ปรากฏว่ามีคนกลุ่มหนึ่งในหมู่บ้านเล็กๆที่อยู่ห่างจากตัวเมืองเรกจิโอ เอมีเลีย (Reggio Emelia) ได้ร่วมแรงร่วมใจกันที่จะก่อตั้งโรงเรียนสำหรับเด็กๆในหมู่บ้านโดยชาวบ้านพากันมาเป็นอาสาสมัครสร้างโรงเรียนขึ้นเอง แล้วชักชวนลอริส มาลากุซซี (Loris Malaguzzi) ซึ่งเป็นครูสอนระดับมัธยมศึกษา ให้มาร่วมสอนเด็กเล็กที่นี่ ระหว่างการทำงานนี้เอง มาลากุซซี่ค้นพบว่าในขณะที่ครูกำลังสอนนักเรียนอยู่นั้น ครูก็กำลังเรียนรู้จากนักเรียนเหมือนกัน และถ้าจะให้การเรียนรู้ของเด็กไปได้ดี ครูและผู้ปกครองต้องร่วมมือกันอย่างมุ่งมั่นและสม่ำเสมอด้วย ตลอดจนจัดบรรยากาศ สิ่งแวดล้อมให้เหมาะสม ทั้งหมดนี้เองที่ดูจะเป็นหัวใจหลักของแนวคิดเรกจิโอ เอมิเลีย
หลักการแนวคิด
1)วิธีการมองเด็ก มองว่าเด็กแต่ละคนมีลักษณะที่เป็นตัวของตัวเอง มีศักยภาพและความสามารถในตนเองมาตั้งแต่เกิด ซึ่งครูต้องรับรู้ถึงศักยภาพตรงนี้ และส่งเสริม สร้างสิ่งแวดล้อมที่จะสนองตอบต่อศักยภาพเด็กอย่างเหมาะสม
2)โรงเรียนเป็นแหล่งบูรณาการสิ่งมีชีวิตที่หลากหลาย ดังนั้นการดำเนินการจึงต้องคำนึงถึงองค์ประกอบทั้ง 3 คือ เด็ก ครอบครัว และครู โดยจัดสภาพแวดล้อมในโรงเรียนที่ให้ความรู้สึกอบอุ่น และเป็นมิตรสำหรับทุกคนที่ได้เข้ามาสัมผัส
3)ครูและนักเรียนเรียนรู้ไปด้วยกัน แนวคิดนี้เชื่อว่าการเรียนรู้ที่มีคุณค่าสำหรับเด็กไม่ใช่การสอนจากครูที่เป็นการบอกเล่าโดยตรงแต่เป็นการจัดสถานการณ์ที่ก่อให้เกิดการเรียนรู้มากกว่า
4)ครูต้องปฎิบัติตัวเป็นนักศึกษา ค้นคว้า วิจัย และสำรวจ พูดง่ายๆคือครูต้องเป็นมากกว่าครู เพื่อนำพาเด็กไปสู่การเรียนที่ก้าวหน้า พัฒนาสติปัญญาในขั้นต่อๆไป
บทบาทของครู
บทบาทของครูเรกจิโอ เอมิเลียนั้นมีความซับซ้อนและถือว่ามีความสำคัญเป็นอันดับหนึ่งเพราะครูมีความสำคัญที่สุดสำหรับผู้เรียน ครูต้องทำงานกับครูด้วยกัน ทำงานร่วมกับเด็ก และผู้ปกครอง ครูเป็นเหมือนผู้วิจัยร่วมและแนะแนวทางให้กับเด็ก ที่สำคัญครูต้องเป็นผู้ฟังที่ดี รู้จักสังเกตและช่วยเด็กหาข้อมูลในการทำงาน ยั่วยุให้เด็กเกิดความคิด
บทบาทของผู้ปกครอง
เรกจิโอ เอมิเลียให้ความสำคัญกับบทบาทของผู้ปกครองเป็นอย่างมาก ผู้ปกครองต้องเป็นผู้ช่วยเหลือในการเรียน เป็นผู้ทำงานร่วมกันและสนับสนุนการเรียนของเด็ก ซึ่งผู้ปกครองเป็นครูคนแรกของเด็กที่ช่วยให้เกิดมุมมองใหม่ๆต่อหลักสูตร ซึ่งเป็นเรื่องที่ไม่ธรรมดาที่จะเห็นผู้ปกครองเข้ามามีส่วนร่วมอยู่ในห้องเรียน เพราะการเรียนตามแนวคิดนี้จะไม่สิ้นสุดแต่เพียงในห้องเรียน ผู้ปกครองที่ให้ลูกเรียนตามแนวคิดนี้จึงนำไปใช้ร่วมกับชีวิตในบ้านได้ด้วย นับเป็นจุดเชื่อมโยงระหว่างบ้านกับโรงเรียน
การนำไปประยุกต์ใช้กับเด็กปฐมวัย
ข้อจำกัดที่เป็นข้อสังเกตของการสอนแบบ เรกจิโอ เอมีเลีย คือ ใช้เวลาในการเรียนแต่ละเรื่องนาน ทำให้มีโอกาสเรียนได้น้อยเรื่อง ขอบเขตของการเรียนรู้แคบ สาระการเรียนรู้ได้มีเฉพาะเรื่องที่เรียนเท่านั้น ดังนั้นเพื่อให้เด็กพัฒนาครอบคลุมทุกด้านครูควรบูรณาการความรู้ทางคณิตศาสตร์ การเขียน อ่าน ในระหว่างกระบวนการจัดกิจกรรมในโครงการด้วย
ข้อดีของการเรียนการสอนแบบ เรกจิโอ เอมิเลีย คือ การจัดกลุ่มเด็กเป็นกลุ่มเล็ก จะช่วยเด็กในการเรียนรู้สังคมเพิ่มขึ้น มีการแลกเปลี่ยนความคิดเห็น สังเกตการณ์ทำงานร่วมกัน เกิดการยอมรับ สร้างความอดทน ทำให้เกิดพัฒนาการด้านสังคม นอกจากนี้การใช้งานศิลปะเป็นสื่อกลางในการถ่ายทอดความรู้สึกนึกคิดของเด็ก
แหล่งอ้างอิง
