วันพุธ ที่ 26 กันยายน พ.ศ. 2555
กราบสวัสดีค่ะครู
วันที่สามของการกลับมาบ้าน มีความรู้สึกว่า งานมีมาก แต่ไม่อยากหยิบขึ้นมาทำเลย ศีลข้อ 2 ด่างพร้อย วันนี้ครูให้โอกาสในการจัดหายาสมุนไพร โดยการให้ประสานข้อมูลจากพี่ แต่พอคุยดูได้ข้อมูลในเชิงตำรับที่ใช้ แต่ไม่ได้ข้อมูลว่าท่านขาดอะไร นั่งสงสัยกับตนเองแบบงงๆ พอตอบครูไปก็ผิดจริง ๆ เมื่อไหร่ที่ทำงานแบบงง ๆ สงสัย ๆ ก็จะเป็นแบบนี้ทุกที สุดท้ายครูก็เหนื่อยออกแรง ตอนที่ฟังก็มีความรู้สึกน้อยใจค่ะ ศีลข้อ 1 ด่างพร้อย แต่พอก้าวออกมาทำงานต่อสำรวจว่ายังเหลืออะไรมันก็เปลี่ยนไป เย็น ๆ แวะไปรับไพลที่ ๆ ทำงานน้องนี ระยะทางทำให้เหมือนได้เดินทางอยู่กับตนเอง
หนูก็ถามตนเอง “อะไรทำให้จิตหนูยังดื้อ”
คำตอบที่หลวงปู่ให้ไว้ก็คือ “สิ่งที่พามันดื้อก็คือ กิเลส ราคะ โทสะ โมหะ” เพราะยังมีถึงต้องภาวนา ที่ถูกเอ็ดก็เพราะสิ่งเหล่านี้มันนำหน้า ที่ถูกด่าก็เพราะว่าไม่มีสติ (ศีลข้อ 5 ด่างพร้อย) แล้วปล่อยให้กิเลสครอบงำ ครูบาอาจารย์ด่ากิเลส
จะว่าหน้าด้านก็ไม่ผิดเจ้าค่ะ ข้างในมันก็ยังเชื่อมั่นว่าต้องไปทางนี้ หนูไม่รู้ว่าเป็นยังไง กลับมาจากรับสมุนไพรกับน้องนี เดินจงกรมและภาวนากับการเย็บผ้า เป็นผ้าถุงขาวและสไบที่ อ.เอ๋ ตัดไว้ เย็บจนเสร็จ แล้วก็เดินจงกรม ไหว้พระทำวัตรเย็น สิ่งที่ทำให้ยังถูกตำหนิอยู่ก็เพราะพฤติกรรมของหนูเอง ที่ยังเป็นสายล่อฟ้า ก็ไม่แปลกที่ยังเป็นปุถุชน
หากเลอเริ่ดแล้วก็ไม่ต้องมาตามเรียนรู้กับครู ก็ยังคงเดินอยู่แม้จะเดินไม่ตรงนักเจ้าค่ะ
กราบขอบพระคุณเจ้าค่ะ
