หนูช่วยย่าไม่ได้จริงๆ

ย่า(แม่สามี) นอนป่วยอยู่ ICU ใช้เครื่องช่วยหายใจ หมอที่รักษากำลังเตรียมความพร้อมในการหย่าเครื่องช่วยหายใจ ย่ามีแผลตามแนวแขนทั้งสองข้าง ตั้งแต่ใต้หัวไหล่ถึงข้อมือ เห็นเส้นเลือด เส้นเอ็น ผังผืด ซึ่งเป็นแผลที่เกิดจากโรคหนังเน่า หมอศัลย์ไปเลาะเอาหนัง ไขมันชั้นใต้ผิวหนัง เนื้อตายออก กลับจากห้องผ่าตัด เมื่อรู้สึกตัว ตัวย่าก็สั่นสะท้านด้วยความเจ็บป่วย หมอสั่งมอร์ฟีน ในวันแรก แต่หลังจากนั้นให้ยาแก้ปวดเฉพาะก่อนทำแผล หมอต้องการเอาเครื่องช่วยหายใจออก จึงไม่ต้องการให้ยาแก้ปวด  ย่ามีสีหน้าเจ็บปวดมาก หน้านิ่ว คิ้วขมวด ร้องก็ร้องไม่ได้ หนูช่วยย่าไม่ได้เลยจริงๆ หนูได้พูดกับพยาบาลแล้ว  หนูทำแล้วแต่ไม่เป็นผล มีสิ่งหนึ่งที่หนูพอจะทำได้ หนูถามลูกว่า "ตอนที่หนูปวดมากๆ  แม่เอามือลูบหน้าอกหนู หนูหายปวดมั้ย" ลูกตอบว่า "หายปวด"ก็เลยเอามือลูบหน้าอก หน้าผากย่าเบาๆ เพราะหวังว่ามือที่ลูบนั้นจะช่วยให้ย่ารู้สึกดีขึ้น หนูทำได้เพียงเท่านี้ วิบากกรรม  มันเป็นวิบากกรรมจริงๆ