ต้นไม้ สายลม แสงแดด
ต้นไม้
แผ่กิ่งก้านใบ เขียวครึ้ม อ่อนโยน
ร่มเย็น สงบ เงียบ งาม
เป็นกำลังใจ ด้วยสีน้ำตาลแห่งความมั่นคง
สายลม
โชยชายพัดรำเพย
เอื้อนเอ่ยแผ่วเบา
ประหนึ่งเสียงดนตรี
ปลอบโยนความเศร้า
เป็นเพื่อนคลายเหงา
ยามอ้างว้าง
เดียวดาย
แสงแดด
สว่าง กระจ่าง อบอุ่น
ยินดีต้อนรับทุกชีวิต
เสมอ
ปลุกสรรพสิ่ง ให้ฟื้นคืนชีวิต
มอบพลัง ความหวัง ความศรัทธา
แก่ทุกดวงวิญญาณ์
เหนื่อย พักสักนิด
คนเดียว
คือความสงบ.......
ใช่โดดเดี่ยว
มองไปให้สุดสายตา
ท้องฟ้า
คือ
เพื่อนของเรา
ต้นไม้ มิตรแท้ ที่มั่นคง
สายลม ขับกล่อมดนตรี เพลงหวาน
แสงแดด
อยู่กับเราเสมอ
ไกลห่างจากเราบางเวลา เพื่อ
ให้เราเรียนรู้การอยู่ด้วยตนเอง
คนเดียว
คือความสงบใช่โดดเดี่ยว
ธรรมชาติไม่เคยเหน็ดเหนื่อย ไม่ทอดทิ้ง ซื่อสัตย์ และเป็นเพื่อนเราเสมอ
ทำให้ชีวิตแกร่ง
เดี๋ยวก็ได้กลับบ้านเราแล้วนะคะ
พูดคุยกับสรรพสัตว์และตัวเอง
สัมผัสลมเย็นที่เริ่มหนาวอีกแล้ว
ขวบปีที่กำลังจะผ่านไป
ได้ทบทวนความรู้สึกนึกคิดเบา ๆ ในใจ
สรุปได้ว่า ได้วิชาความรู้ ได้ฝึกตน น่าจะเกิดประโยชน์เมื่อนำไปใช้ให้ถูกวิธีโดยรอบคอบ
ขอบคุณค่ะ คุณหมออ้อ ที่มาเยือน
มาตามอารมณ์ค่ะ
ระยะหลัง จับกล้องน้อยลง วันนั้นเดินผ่านสวนตามปกติ พบนกกำลังทำสมาธิกันยามเช้า ประทับใจถ่ายภาพนก ต้นไม้แล้วเลยอยู่นั่งเล่นเพลิน ๆ ในสวนสักพัก
นกทำสมาธิจริง ๆ นะคะ นิ่งและไม่ตกใจอะไรเลย
..เมื่อไร..จะมาหา..ยายธีเจ้าคะ..ส่งเมลไปได้..รับหรือยังเอ่ย..โทรศัพท์ เสียหลายวัน..ตอนนี้ดีแล้ว..เจ้าค่ะ..ยายธี
เผลอลบเมล์ไปทั้งหน้าค่ะ เกิดขัดข้องเน็ตติด ๆ หลุด ๆ ค่ะ
หนูจะมีช่วงที่หนีงาน (แฮ่ม อาจารย์ที่ปรึกษาไปประชุมต่างประเทศน่ะค่ะ) กลางตุลาคม แต่เฮ้อ ข้อมูลงายวิจัยต้องแก้ไขมากกก ๆ ๆ เลย
กำลังเจอศึกหนักเลยล่ะค่ะ
ขอเวลาอีกแป๊บค่ะ ไม่งั้นเราพบกันที่ไทย บ้านพี่นุช แล้วหนูเกาะติดไปเยอรมันเพราะวีซ่าอังกฤษยังมีอีกหนึ่งปีเต็มค่ะ
ขอบพระคุณมาก ๆ ค่ะ
น่านั่ง...น่านอน...น่าอ่านหนังสือ...น่า....มากครับ
อ้อ นอนอ่านก็เคยแล้วค่ะ
สบายใจจริง ๆ บ้านเราน่าจะมีสวนใหญ่ ๆ ให้มาก ๆ เพราะเรามีที่ทางมากกว่าเค้าเยอะค่ะ
ใบไม้เริ่มแห้ง ปลิว หล่น ร่วงกราวลงสู่พื้น
ฤดูหนาวหมุนเวียนมาอีกครา