จากที่ฉีดยาเข็มที่สี่เมื่อคืนวันศุกร์ทำให้อาการเพลียเบื่ออาหารยังคงมีผลมาถึงวันนี้เลยทีเดียว วันเสาร์พยายามตื่นเช้าเหมือนเคยเพราะกลัวว่ายิ่งนอนมากเหมือนซมกับอาการมาก แม้บ่ายอาการปวดหัวเริ่มจะมาก่อกวนแต่ช่วงเย็นก็ได้เดินออกไปประชุมคณะกรรมการหมู่บ้านที่เกี่ยวกับแผนงานวัน Big Cleaning Day ในวันอาทิตย์
สายวันอาทิตย์ทุกอย่างยังทรงตัว รับรู้อาการของมันรู้สึกเจ็บคอนิดหน่อยกลืนอาหารยากรสชาติไม่ต้องถามถึง แต่ต้องพยายามกินให้เยอะก่อนน้ำหนักมันจะลดลงไปกว่านี้ซึ่งหมอได้ย้ำว่าต้องกินให้เยอะเพราะดูผอมไป
บ่ายวันอาทิตย์ออกไปร่วมกับคนในหมู่บ้านร่วมกันทำความสะอาด ใช้เวลาเกือบสามชั่วโมงก็ทำให้สวนหน้าหมู่บ้านดูน่าเดินกว่าก่อนเป็นไหนไหน ได้ออกแรง ได้เหงื่อ และได้ใจลูกสาวที่เดินตามไปช่วย นานทีปีหนที่เธอมีใจจิตอาสา แม้เวลาน้อยนิดแต่ก็รู้สึกภูมิใจ
เช้าวันนี้จึงได้เวลาไปเจาะเลือดตามที่หมอนัดหลังเข็มสี่ และนัดฟังผลอีกทีวันที่27กันยายน2555 ถึงรพ.แปดโมงพอดีเคารพเพลงชาติ ได้บัตรคิว 480 รู้สึกเหนื่อยมากจึงนั่งพักตรงทางขอบบันไดทางเดิน ผู้คนเดินขวักไข่วไปมาทั้งนักศึกษาแพทย์ หมอ พยาบาล คนป่วยที่เข็นกันไปมา นั่งถอนใจไปมาสักพักจึงเดินไปหาอะไรกินสักหน่อย อาจจะเป็นเพราะยังไม่ทานข้าวก็ได้
หลังเสร็จจาการเจาะเลือดก็เดินทางกลับถึงบ้านบ่ายโมงกว่าหมู่บ้านดูเงียบสงัดจนดูเงียบเหงา ฟ้ายังคงมืดสลัว สายฝนตั้งเค้าจะเทลงมาซ้ำให้ความเงียบกลายเป็นความเหงาเสียให้ได้
จึงขอส่งใจนี้ทวนสายฝนไปบนฟ้า
ถึงลูกข้าเมียข้าป่านนี้คงสู้อยู่หนไหน
หลังเลิกเรียนเลิกงานจะเจอฝนกันอย่างไร
ก็ขอให้คลาดฝนฉ่ำที่พร่ำพราว
หรือฝนแกล้งกวนใจให้ข้าเหงา
เย็นซึมเซาลมพัดหวนชวนรวดร้าว
คืนนี้คงไร้แสงแห่งหมู่ดาว
ฝนเป็นเจ้าแห่งท้องฟ้าครานี้แล้ว...
บ่ายวันจันทร์ 17 ก.ย.55
ขอให้กำลังใจให้แข็งแรง..บำเพ็ญจิตโปร่งเบานะคะ..
ฝนนี้ ..... ฉลาดจังนะคะ ===> แกล้งกวนใจ....ให้ใคร .... บางคน "เหงาใจ" ได้นะคะ
ขอบคุณ บทกลอนดีดีมีคุณภาพ และ สอนใจนะคะ
สวัสดีค่ะ
คุณพิชัยเป็นอีกคนที่มองเห็นถุงทองคำบนทางเดินด้วยสติที่มั่นคงค่ะ
ขอเป็นกำลังใจเล็กๆ ให้อีกคนค่ะ ;)
ขอบคุณทุกกำลังใจครับ