คนบ้านไกล จัดค่ายหมอเขียว ที่ชิคาโก



ตอนปิดค่ายหมอเขียวที่ดัลลัส อเมริกา เครือข่ายหมอเขียวอเมริกาถามว่าคนทางชิคาโกจะสานต่อไหม แต่คนชิคาโกก็ไม่กล้าจะให้คำตอบ  เพราะคิดว่าคงไม่มีปัญญาที่จะทำงานใหญ่ๆแบบนี้ได้


ก็ได้แต่เขียนบันทึกที่ได้รับประสพการณ์จากการเข้าค่ายมา ปรากฏว่าบันทึก เข้าค่ายหมอเขียว (อ่านที่นี้) มีคนอ่านมากที่สุด และส่วนหนึ่งก็เป็นการเข้ามาอ่านจากการค้นหาทางกูเกิ้ล  แสดงว่ามีคนเจ็บไข้จำนวนมาก ที่ต้องการข้อมูลและความช่วยเหลือ คนไทยเป็นมะเร็งหรือมีปัญหาเรื่องสุขภาพกันมากจริงๆ


ที่ชิคาโกก็ได้แต่อัดวีซีดีแผ่นกายบริหารของหมอเขียวแจกให้คนที่รู้จัก มีวันหนึ่งไปที่วัด มีคนอยากดูเลยเปิดให้ดูในห้องพิมพ์หนังสือ ปรากฏว่ามีคนประมาณเจ็ดแปดคนสนใจ ในการกดจุด ทำไปด้วยกันหลายคน  ก็รู้สึกว่าแต่ละคนได้รับความรู้และความเบิกบานใจ


เลยมาคิดได้ว่า ถ้าเราไม่จัดค่ายที่ชิคาโก  แล้วใครจะทำ   เพราะก็มีแต่ครอบครัวของผมเท่านั้น  เราอาจจะช่วยคนได้จำนวนหนึ่งให้มีสุขภาพดีขึ้น


เลยไปบอกกับคุณครูใหญ่ของโรงเรียนพุทธศาสนาวันอาทิตย์ว่า  อยากขอสถานที่ของทางวัด เพื่อที่จะให้ความรู้เรื่องการกดจุด และกายบริหารของหมอเขียว นอกจากนี้จะพูดถึงเรื่องดีทอกซ์ กับการทำกัวซา  

 

คุณครูใหญ่ได้ยินชื่อเสียงของคุณหมอเขียวมานาน พอรู้ข่าวก็ดีใจเพราะก็ได้ปฏิบัติโยคะ กดจุดลมปราณ ด้วยตนเองมานานแล้ว

บอกกับผมว่าจะให้เวลาสองชั่วโมงในวันอาทิตย์ หลังจากสี่โมงเย็น เมื่องานสลากภัตร์ของวัดเสร็จรีบร้อยแล้ว จะพอใช้ได้ไหม


 

 

 

ผมเลยนำความคิดในการจัดงานค่ายหมอเขียวมาพูดคุยกับคุณจุ๋ม สาวนิวยอร์คที่ติดต่อกันเป็นประจำ หลังจากการเข้าค่ายหมอเขียวที่ดัลลัส  สนิทกันมากๆ เธอถามผมว่าพี่มีจุดประสงค์อะไรในการจัด  ผมตอบว่าอยากจะจุดประกายให้คนชิคาโก ได้รู้จักกับการจัดสุขภาพแบบพึ่งตัวเองของหมอเขียว เอาแค่กดจุด กายบริหาร ดีทอกซ์ กัวซา ก็คงจะพอ


คุณจุ๋มเธอตอบว่า พี่อย่าจัดเลย  จะเสียชื่อหมอเขียว เพราะจัดให้ความรู้แล้วคนป่วยก็ไม่หาย  เพราะพี่ทำไม่หมดทุกเก้าข้อ จะเลือกทำไม่ได้ ต้องทำทั้งหมด สำหรับคนสุขภาพดีสามข้อที่พี่จะจัดก็คงพอ เอาอย่างนี้ดีกว่า ถ้าพี่จะจัดจริงๆ  หนูกับสามีจะบินมาช่วย  ค่าเครื่องบินหนูจะออกเอง พี่ไม่ต้องเป็นห่วง  พี่เตรียมสถานที่ และเตรียมคนมาให้พร้อม พี่บอกวันและเวลามา


คุณคิดดู คนเราเจอกันตอนเข้าแถวรอกินข้าว แล้วเรื่องที่คุยกันก็ไม่เกี่ยวกับสุขภาพเลย  คุยกันเรื่องของกิ๊ก ผมถามว่าผมจะกลับไปเกษียณเมืองไทยดีไหม อยู่ที่นี้หรือประเทศไทยดีกว่า เธอตอบว่าอย่างพี่รูปร่างเหมือนอาเสี่ย อ้วนๆแบบนี้ กลับเมืองไทยรับรองอย่างน้อยมีกิ๊กสองคน  พี่ไม่เอาเขา เพื่อนพี่เขาก็หาให้พี่เอง มันเป็นธรรมเนียมของผู้ชายไทย

 

แต่ใครจะไปคิดเล่าครับว่า อีกสี่เดือนต่อมา  คุณจุ๋มต้องบินมาช่วยผม ในการจัดค่ายหมอเขียวที่ชิคาโก

 

เขาเรียกว่าธรรมจัดสรรครับ