ปิดเทอมแล้วคร้าบบบบบบ...จะได้เวลา offline แล้วววววว  เย้ เย้ๆๆๆ..............

ถ้าเป็นปีปกติ ผู้ปกครองผม (ในบ้าน) ก็จะเตรียมแผนการเดินทางไป....เที่ยว....กัน หอบเอาเจ้าเสื้อเหลืองไปด้วย........

มาปีนี้......ไม่มีแผนใดๆ..............................:( :(

ผมว่าเป็นปีนี้เป็นปีที่โหดร้ายที่สุด.............. และเป็นปีมีค่าที่สุดในชีวิตผม...................ไปพร้อมๆกัน.............

***** ถ้าไม่ได้   “หลักธรรม” มาให้ผมเกาะ และบังคับให้ผมต้องเกาะให้แน่นที่สุดในชีวิต  จิตใจของผมคงละลายไปกับความโหดร้ายบนโลกใบนี้แล้ว หัวใจของผมจะถูกเด็ดออกมาขยี้ ทุบๆๆ แล้วเหยียบซ้ำๆๆ จนจำห้องหัวใจไม่ได้ (เวอร์!!!!  ประโยคหลังจะออกแนว “เน่าๆ” ไปหน่อยซะแล้ว 555  หน่วยทำลายบรรยายตัวเองทำงานอีกแล้ว 555 *****

ผลกระทบทางจิตใจ......ทำให้ผมรู้สึกไวต่อสิ่งที่มาสะกิจโดน ...”ใจ”  ผมมาก ....   (ซึ่ง ณ ขณะนี้ก็ยังเป็น ไม่หาย แต่ดีขึ้น..)

ธรรมะ......จะว่าง่ายก็ง่าย จะว่ายากก็ยาก  ..........ถ้าเราทำได้ เราก็จะว่า มันง่ายมาก..............

ระหว่างปีมานี้.....................

ผมพบทั้งคนที่สุขอย่าง สนุก สนาน     และ    คนที่ทุกข์อย่าง สนุก สนาน

                          คนที่สุขอย่างราบรื่น      และ        คนที่ทุกข์อย่างเลื่อนลอย เรื่อยเปื่อย

                                 คนที่สุขอย่างต้องมีแบบแผนชัดเจน  และ  คนที่ทุกข์กับไอ้แบบแผนที่ต้องทำให้มันชัดเจน

                                        และพบคนที่ อยู่ไปวันๆ.. สุขก็ดีใจ.. ทุกข์ก็เสียใจ.. จะมาเอาอะไรกับชีวิตของฉัน!!!! 

ผมมาคิดถึงตัวเอง.......................ก่อนหน้านี้...........

ทำไมเราทุกข์มากอย่างนี้???            ทำไมทุกข์ในใจเรามันหนักอย่างงี้????!!!!

 ทำไมเรื่องราวต่างๆต้องมาเป็นอย่างนี้???!!!!  ทำไมเราถึงท้อใจ ท้อถอยได้มากขนาดนี้????!!! ทำไมและทำไม จนลืมไปว่า ” ทำไม” ทำไม??......อิอิ!!

พอผมเริ่มจะคิดได้......................งานนี้สงสัยต้องหยิบไม้หน้าสามขึ้นมา ตี!!!  ตี!!!!!! ตี!!!!  (ระฆัง ในวัด)  ให้มันหายโง่!!!

ในที่สุด.............................(เรื่องนี้ เข้าข่ายรายการ --“คุณ” พระช่วย-- ได้เลยนะเนี่ย).............................ก็คิดได้ว่า

พอมีทุกข์ทุกที ก็คิดว่าเรานี้ล่ะทุกข์มาก ก้มหน้าก้มตาดูตัวเอง ทุกข์จริงๆ ทุกข์มากจริงๆ..... โอ้....ชีวิตเรามันเศร้ามาก......อะไรประมาณนี้......คร่ำครวญ ..............รำพึงรำพัด....กันทุกวัน.....  ขออภัยครับ  รำพึงรำพันครับ....555

 

และแล้ว......คล้ายๆกับจะมีคนคอยมาสะกิดอยู่ข้างๆแล้วว่า........ 

 

>>>>>>>>>             “พี่ๆ  เงยหน้าขึ้นมาหน่อยครับ  แล้วมองชาวโลกข้างๆพี่หน่อยครับ......”

>>>>>>>>>              “พี่ช่วยตอบผมหน่อยครับ...............”

 

“พี่มั่นใจแค่ไหน ทุกข์ที่พี่เผชิญอยู่ตอนนี้ มันมากกว่าทุกข์ของคนอื่นๆบนโลกนี้!!!!????? “

“พี่มั่นใจแค่ไหน ทุกข์ที่พี่เผชิญอยู่ตอนนี้ หาไม่ได้แล้วบนโลกนี้ คนที่ทุกข์กว่าพี่บนโลก  หาไม่มีแล้ว!!!!????? “

 

“ถ้าพี่ตอบผมยังไม่ได้ละก็......กรุณาเอา  “ทุกข์” ของพี่นั้นนะ “ถอยไปไกลๆ” เลยครับ.....ไม่เข่นนั้นผมจะตืบ!!! พี่ให้หายทุกข์แทน!!!!.”    55555(แบบสุขๆ) !!!!

 

บันทึกนี้พอหายเครียดบ้างไหมครับ......ชาวทุกข์ ชาวสุข ทั้งหลาย...................(รวมถึงผมด้วยนะครับ)  ????  @^<>^@

 

 ***** ถ้าไม่ได้   “หลักธรรม” มาให้ผมเกาะ และบังคับให้ผมต้องเกาะให้แน่นที่สุดในชีวิต  จิตใจของผมคงละลายไปกับความโหดร้ายบนโลกใบนี้แล้ว *****