สุภาษิตเตือนตน(ต่อ)

1.ความโกรธ-ทำให้เสียคน ผู้หญิงโกรธ-หมดสวย พ่อค้าโกรธ-ขาดทุน นักกีฬาโกรธ-แพ้ ผู้ใหญ่โกรธ-ไม่น่านับถือ งั้นโกรธทำไม (วิริยากร)

2.ประสบการณ์สอนให้รู้จักความสำเร็จทางด้านการเมือง อาชีพ และชีวิต ผลแห่งความมีสุขภาพดี,การพัฒนาอย่างไม่หยุดยั้ง การมีเป้าหมายอย่างมั่นคง การนั่งสมาธิเพื่อความสงบของจิต(โรเจอร์ แบบสัน)

3.กรวดหรือเพชรมีค่าเท่ากันสำหรับคนตาบอด(โทมัส ฟุลเลอร์)

4.เสียสมบัติหาได้  เสียเวลาหาไม่ได้แน่นอน

5.เวลาคือต้นทุนของชีวิต

6.พึงประคับประคองบุตรภายใน 5 ขวบ พึงเฆี่ยนตีบุตรต่อไปอีก 10ปี พอบุตรมีอายุ 16 ปี พึงถือว่าบุตรนั้นเป็นมิตรของตน

7.คนเกียจคร้านขโมยเวลาของตนเอง

8.สาเหตุของโรคพูดได้โดยไม่ยั้งคิด มิใช่เกิดจากไม่มีเวลาคิด แต่เกิดจากยามมีเวลาก็ไม่ยอมใช้หัวคิด(หลู่ซิ่น)

9.วัยเยาว์เป็นวัยผิดพลาด วัยฉกรรจ์เป็นวัยของการต่อสู้ วัยชราเป็นวัยสำนึกผิด (อิสราเอลี)

10.วัยแรกถ้าไม่หาวิชาไว้ วัยที่ 2 ไม่หาทรัพย์ วัยที่ 3 ไม่ทำบุญ วัยที่ 4 จักทำอะไรได้ (จาณักพราหมณ์)

11.เวลาที่อยู่กับลูกตอนที่เขาเป็นเด็กนั้นน้อยนัก ไม่นานเขาก็จะโตไม่ย้อยมาเป็นลูกเล็กให้พ่อแม่ชื่นใจดังเดิม 

12.วิธีสร้างความสุขมี 3วิธีคิด 

12.1 สิ่งที่คุณพอใจและอยากได้นั้น มักเป็นสิ่งที่ผิดในสายตาของคนอื่นเสมอ

12.2 ระลึกเสมอว่าผู้ที่ซื่อสัตย์ต่อคุณอย่างยิ่ง คือ เงิน สุนัข หญิงแก่

12.3 อย่าหวังร่ำรวยขนาดอภิมหาเศรษฐีเลยขอเพียงให้พอกินพอใช้ อยากได้อะไรก็ได้สมความปรารถนาก็พอ