
..
ตั้งแต่เด็ก...ลูกถูกสอนให้กราบไหว้...องค์พุทธะ
แต่หาได้รู้จักพระพุทธองค์ไม่
พอโตขึ้น...ลูกได้เรียนรู้เกี่ยวกับ...องค์พุทธะ
แต่ก็เพียงรู้จักผิวเผิน...ว่าพระพุทธองค์คือใคร
และจากนั้นลูกก็แทบจะไม่ได้นึกถึงท่านอีกเลย
นอกจากเพียงเวลาที่ลูกก็บอกกับใครใครว่าลูกมีพุทธะเป็นที่พึ่ง
และในยามที่ลูกต้องการขอในสิ่งที่ต้องการหรือความช่วยเหลือ...อย่างเงียบๆ ในใจ
เมื่อเวลาผ่านไปเกือบครึ่งชีวิต
ในยามที่ชีวิตยุ่งเหยิงเป็นพัลวัน
ลูกได้หันหน้าเข้าหาองค์พุทธะอีกครั้ง...เฉกคนสิ้นหนทางไป
ด้วยความสำนึกในสิ่งที่เป็น...ในบางสิ่งที่ทำ
ทำให้ลูกรู้สึกละอายต่อตัวเองและพุทธะมากมาย
ระยะทางระหว่างพุทธะกับตัวลูก...ห่างไกลเหลือเกิน
จากวันนั้น...ลูกไม่กล้าที่แม้แต่จะขอสิ่งใดจากพระองค์อีก
ต่อหน้าองค์พุทธะ...ทุกครั้งที่ก้มลงกราบ
สิ่งที่อยู่ในใจของลูกคือ "ลูกขอกราบพระพุทธองค์ด้วยความเคารพนบนอบยิ่ง" เท่านั้น
ลูกน้อมจิตอ่านและฟังคำสอนขององค์พุทธะอย่างจริงจังขึ้น...เพื่อหาที่พึ่งพิง
สิ่งแรกที่ผ่านเข้ามาสัมผัสดวงใจอันแข็งกร้าวของลูกคือความเมตตาของพระองค์
น้ำตาแห่งความปิติของลูกรินไหลเสมอเมื่อนึกถึงพระเมตตาแด่มวลมนุษย์และสรรพสิ่ง
ลูกรู้สึกว่าความเมตตาขององค์พุทธะได้สาดส่องมาถึงแม้เศษเสี้ยวของฝุ่นผงธุลีในจักรวาลอย่างตัวลูก
ความเมตตาขององค์พุทธะแผ่ซาบซ่านมาถึงหัวใจดวงน้อยดวงนี้
ความเมตตาขององค์พุทธะทำให้ลูกรู้สึกว่าถูกให้อภัยและปลดปล่อย
ความเมตตาขององค์พุทธะทำให้ใจดวงน้อยถูกเยียวยา
ความเมตตาขององค์พุทธะช่วยเติมเต็มส่วนที่ยังขาดหาย
ความเมตตาขององค์พุทธะทำให้อิ่มใจกายและหยุดไขว่คว้า
ความเมตตาขององค์พุทธะบอกลูกให้หยุดใฝ่หาการยอมรับจากใครอื่น
ความเมตตาขององค์พุทธะช่วยเรียกความมั่นใจในตัวเองคืนมา
ความเมตตาขององค์พุทธะทำให้ลูกรู้สึกว่าได้พบเจอความผาสุกที่สงบเย็น
องค์พุทธะทำให้ลูกรู้สึกถึงความโชคดีที่มีในชีวิต
องค์พุทธะเป็นที่พักพิงในยามที่จิตใจของลูกอ่อนล้า
องค์พุทธะเป็นดั่งน้ำเย็นที่บรรเทาความรุ่มร้อนให้ผ่อนคลาย
องค์พุทธะเป็นพลังยิ่งใหญ่ที่คอยส่งผ่านเรี่ยวแรงให้ลูกก้าวเดินต่อ
องค์พุทธะเป็นสิ่งบันดาลใจให้ลูกได้มีกำลังใจที่จะเป็น 'คนดี' อีกครั้ง
วันนี้...ถึงแม้ลูกจะยังไม่รู้จักพุทธะดีพอ
แต่ลูกก็กำลังขวนขวายใฝ่รู้
ลูกไม่ลังเลที่จะบอกว่า..
คำสอนของพระพุทธองค์คือจุดมุ่งหมายในชีวิต
เพราะ...องค์พุทธะคือความหวัง
องค์พุทธะคือพลังเมตตาที่ยิ่งใหญ่
องค์พุทธะคือความสุข...สงบ...ร่มเย็นฤทัย
องค์พุทธะคือกำลังใจในการก้าวเดิน
ลูกจะยังไม่ขออะไรจากองค์พุทธะมากไปกว่าขอน้อมรับความเมตตาเพื่อเป็นกำลังใจในการเดินสู่จุดหมายในทุกวันของชีวิต...นะคะ...เพื่อวันหนึ่งทีลูกจะได้กราบพุทธะโดยไม่มีความต้องการใด...
..

ข้อความจากเฟสบุ้ค - http://www.facebook.com/photo.php?fbid=10151186498525535&set=a.310319065534.192269.293506240534&type=1&theater
(Ratana sutta) - Imee Ooi
http://www.youtube.com/watch?v=5H09FYW396Y
เชื่อว่าคุณปริม และใครๆก็ทราบแล้ว.....แต่ขอแซงทางโค้งบอกว่า.....
ตามจริงแล้ว.....พระพุทธ นั้น อยู่ที่ "ใจ" เรามาตลอดครับ......
"ผู้รู้" ก็คือ เรา......:):)
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์วิชญธรรม
ขอบพระคุณสำหรับกำลังใจค่ะ ถึงจะมีความมั่นใจขึ้นมามากแล้วแต่ยังไม่ถึงขนาดเรียกตัวเองว่าผู้รู้ค่ะ จะตั้งใจปฏิบัติเพื่อขัดเกลาจิตใจให้ความเป็นพุทธะที่มีในตัวเฉิดฉายมากกว่านี้เมื่อกิเลสต่างๆ ที่ครอบงำอยู่เบาบางลงค่ะ ถึงวันนั้นคงจะรู้สึกดีมากค่ะท่านอาจารย์
ขอบพระคุณทีี่เมตตาชี้แนะค่ะ กรุณาช่วยประคองน้องใหม่ไปเรื่อยๆนะคะ ขอบคุณค่ะ ;)
การเดินทางสู่ปัญญา...หากเริ่มต้นจาก ศรัทธา (ที่ถูกต้องตามจริง) ในเบื้องต้น...ย่อมหวังผลในเบื้องปลายได้ด้วย...ปัญญา
ขอบคุณบันทึกนี้มากครับ คุณปริม...(ช่วยเตือนให้ระลึกว่า...ผมยังอยู่บนเส้นทางนี้ด้วย...แม้จะเพียงแค่เริ่มต้นก็ตามที่...อิ...อิ...)
มารับ ความฉ่ำเย็น งดงาม
ขอบคุณค่ะ
"ผู้ใดเห็น..ธรรม..ผู้นั้น..เห็น..พุทธองค์"..เจ้าค่ะ..มีความสุข..กับ..ความว่าง..วาง..สว่าง..สบาย..นะเจ้าคะ..ยายธี
* รู้ตน..รู้ธรรม..สุขสงบร่มเย็น..
* เพียรฝึกตนพร้อมๆน้องปริมค่ะ..
ดีจัง.....กราบ รำลึกถึงพระองค์ท่านเฉย ๆ
ขอบคุณนะคะ
ซึ้งใจ.. ดวงตาเห็นธรรมค่ะ
สวัสดีค่ะท่านอาจารย์จัตุเศรษฐธรรม,
ขอความกรุณาท่านอาจารย์ขยายความ ศรัทธาที่ถูกต้องตามจริงได้ไหมคะ
ขอบคุณค่ะ
ท่านอาจารย์ถล่มตัวเองมากไปไหมคะเนี่ย ถ้าท่านอาจารย์เพิ่งเริ่ม ปริมคงต้องถอยไปตั้งหลักไกลมากแน่ๆ เลย ช่วยหันมาให้คำแนะนำน้องใหม่ด้วยนะคะ
ขอบคุณค่ะ ;)
สวัสดีค่ะพี่หมอ ภูสุภา
ขอบคุณมากค่ะที่กรุณามาให้กำลังใจมือใหม่บนหนทางค่ะ เมตตาชี้แนะด้วยนะคะ
สุขสันต์ค่ำวันนี้ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณยายธี
ขอบคุณมากนะคะ จะพยายามศึกษาให้มองเห็นธรรมนั้นค่ะ
สุข สงบ เช่นกันค่ะคุณยาย
เป็นคนดี
ทำดี จิตใจดี
คิดดี แค่นี้ก็สุขแล้วค่ะ
มีความสุขในทุกๆวันนะค่ะ
การกราบไหว้ที่ไม่หวังผลนั่นแหละคือผลที่ได้รับ... คือ ความสุข ค่ะ
สวัสดีค่ะคุณพี่ใหญ่
ขอบพระคุณสำหรับภาพพุทธศิลป์อันงดงามยิ่งค่ะ
ขอพี่ใหญ่ช่วยชี้แนะปริมด้วยนะคะ ขอบพระคุณมากค่ะ
ฝันดีค่ะ
สวัสดีค่ะคุณหมออ้อ,
ตอนนี้ที่กราบรำลึกถึงพุทธองค์เฉยๆ เพราะรู้สึกละอายตัวเองค่ะ แต่หวังเอาไว้อย่างยิ่งว่าวันข้างหน้าจะสามารถกราบด้วยความว่างแห่งจิตค่ะ
สาธุค่ะ
สวัสดียามดึกค่ะคุณพี่ kunrapee,
สุข สงบ ร่มเย็นนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
สวัสดีค่ะคุณ Bonnie,
สาธุค่ะ ปฏิบัติตามคำสอนขององค์พุทธะ อยู่ที่ไหนก็สุข สงบ เย็นนะคะ
ฝันดีค่ะคืนนี้
ขอขอบคุณกัลยาณมิตรทุกท่านที่มาระลึกถึงพระพุทธคุณร่วมกันในบันทึกนี้นะคะ ท่านผู้รู้กรุณาชี้แนะปริมบนทางเดินสายนี้ด้วยนะคะ
ขอบคุณมากค่ะ
ฝันดีค่ะ
สวัสดียามดึกค่ะคุณครู KRUDALA,
ขอบคุณมากค่ะที่กรุณามาฝากข้อคิดดีดีไว้เช่นเคยนะคะ
ฝันดีค่ะคุณครู
ศรัทธา ที่ถูกต้องตามจริงเป็นความเชื่อที่มีปัญญารองรับและเป็นทางสืบต่อปัญญาได้ ส่งเสริมความคิดวิจัยวิจารณ์ เชื่ออย่างมีสติพิจารณาว่า สิ่งใดควรเชื่อ สิ่งใดไม่ควรเชื่อ เป็นอริยทรัพย์ที่คุ้มครองให้ปลื้มอกปลื้มใจ มีความอุ่นอกอุ่นใจ ทำให้หัวใจสงบร่มเย็น ซึ่งศรัทธาขั้นพื้นฐานมีอยู่ ๔ ประการ คือ
- เชื่อกรรม เชื่อว่ากรรมมีอยู่จริง ทำอะไรแล้วย่อมมีผลเสมอ
- เชื่อผลของกรรม คือ เชื่อว่าทำดีได้ดี ทำชั่วได้ชั่ว
- เชื่อว่าสัตว์มีกรรมเป็นของตน คือ เชื่อว่ากรรมดีกรรมชั่วย่อมติดตามผู้ทำนั้นตลอดไป
- เชื่อว่าพระสัมมาสัมพุทธเจ้ามีจริง และเชื่อในพระปัญญาตรัสรู้ของพระองค์
...ธรรมหมวดใดก็ตามในพุทธธรรม ถ้ามีศรัทธาเป็นส่วนประกอบข้อหนึ่งแล้ว จะต้องมีปัญญาเป็นอีกข้อหนึ่งด้วยเสมอไป และตามปกติศรัทธาย่อมมาเป็นข้อที่หนึ่งพร้อมกับปัญญาเป็นข้อสุดท้าย...(พระพรหมคุณาภรณ์ : พุทธธรรม (ฉบับปรับปรุงขยายความ). หน้า ๖๔๘) อาทิ
สัมปรายิกัตถะ : สัทธาสัมปทา สีลสัมปทา จาคสัมปทา ปัญญาสัมปทา
อารยวัฒิ : สัทธา ศีล สุตะ จาคะ ปัญญา
พละ ; อินทรีย์ : สัทธา วิริยะ สติ สมาธิ ปัญญา
เวสารัชชกรณธรรม : สัทธา ศีล พาหุสัจจะ วิริยารัมภะ ปัญญา
อริยทรัพย์ : สัทธา ศีล หิริ โอตตัปปะ พาหุสัจจะ จาคะ ปัญญา
ซึ่งหากศรัทธาตั้งอยู่บนฐานที่ถูกต้องในเบื้องแรกก็จะไปสู่การพัฒนาสู่ปัญญาในเบื้องปลาย...แน่นอนครับ
ในหนังสือ “พุทธธรรม” ได้อธิบายถึงหลักศรัทธา (หน้า : ๖๔๗ – ๖๖๕) เอาไว้โดยละเอียดเลยครับ...หรืออ่านที่ http://www.learners.in.th/blogs/posts/467570 ครับ.
ไม่ได่ถล่มตัวครับคุณปริม...เราเริ่มต้นไปพร้อม ๆ กัน...คอยช่วยเหลือเกื้อหนุนซึ่งกันและกันนะครับ...(อิ...อิ...)