วรรณกรรม : ทะเลอารมณ์


พายุคลื่น  ในทะเล  ลมเหหัน  
คลื่นโรมรัน  พลันพลุ่ง  สูงสาดเสียง  
คลื่นพายุ  รุมเร้า  เคล้าคลอเคียง
ทำนองเสียง อารมณ์ บ่มกายพา

*****

เสียงกระแทก แหลกราญ ผลาญทะเล
 โอ้ละเห่ ทะเล  คือเป็นบ้า
ทะเลเอ๋ย ก่อนเคย ราบเรียบมา  
บัดนี้หนา  คลื่นซัด  จัดอารมณ์

*****

เหมือนทะเล คือกาย และใจนี้  
พายุมี  ที่ใจ  กายสะสม  
มีผิดใจ  เสียใจ  เสียอารมณ์
โอ้ทะเล  อารมณ์ ขมขื่นใจ

*****

จะมีใคร ล่วงรู้ อยู่ในจิต  
จะมีใคร ได้คิด   จิตอยู่ไหน  
เหลือแต่เรา เฝ้าอยู่ ดูจิตใจ  
อารมณ์ใคร  อารมณ์ท่าน ผลาญเผาไป

*****

*****

จงอยู่ได้  ด้วยดี  สติมั่น  
ปัญญานั้น  นำมา  พาสวยใส  
หยุดทะเล  ได้ฤๅ  หรือปล่อยไป  
มิปล่อยใจ  ละไว้  ทะเลอารมณ์

*****

ครูอ้อย แซ่เฮ  ประพันธ์

คำสำคัญ (Tags): #ครูอ้อย แซ่เฮ
หมายเลขบันทึก: 501983เขียนเมื่อ 12 กันยายน 2012 07:18 น. ()แก้ไขเมื่อ 13 กันยายน 2012 06:34 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (7)
อย่าให้ทะเลอารมณ์ซัดเข้าหาใจนะครับ

สวัสดีค่ะท่านBlank ครูอ้อย  แซ่เฮ

คุณครูคะแต่งกลอนได้ไพเราะมากค่ะ

มีความหมายลึกซ้งกินใจ ดีมากค่ะ

มาให้กำลังใจคนเก่งค่ะ

พบปัญหาการใช้งานกรุณาแจ้ง LINE ID @gotoknow
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี