ช่วง ๑-๙ กย. ๒๕๕๕ ที่ผ่านมา ผมได้มีโอกาสขับรถเดินทาง (คนเดียว) ไปวนรอบภาคเหนืออีกครั้ง เพื่อหาอุปกรณ์เทคโนโลยีไทยโบราณมาเก็บงำไว้ที่พิพิธภัณฑ์เทคโนโลยีไทยโบราณ ที่ มทส. ซึ่งนอกจากจะหาของแล้ว ยังได้ยลยินดมดอมประเทศไทยเราอีกหลายๆด้าน ซึ่งทำให้ทั้งภูมิใจและหดหู่ใจพร้อมกันไปเหมือนครั้งก่อนเก่าที่ผ่านมา นับสิบครั้งแล้ว
สิ่งที่ทำให้หดหู่ใจที่สุดคือ คำถามที่ไร้คำตอบในใจว่า ประเทศไทยเราสวยงามปานนี้ ประชาชนก็ฉลาดปานนี้ แต่ ทำไมกลับด้อยพัฒนา สู้ชาติอื่นเขาไม่ได้
เช่น เส้นทางสายเชียงราย –แม่สรวย-เวียงป่าเป้า-ดอยสะเก็ด-เชียงใหม่ นั้น ระยะทางประมาณ ๑๕๐ กม.. มันเป็นเส้นทางที่สวยงามมาก เส้นทางลดเลี้ยว สูงชัน มีป่า เขา สายน้ำ ทุ่งหญ้า นา ล้อมรอบตลอดทาง เป็นเส้นทางเชื่อมต่อระหว่างสองเมืองใหญ่ที่เป็นอู่อารยธรรมแห่งภาคเหนือที่มีวัฒนธรรมลือเลื่อง
บนเส้นทางอันแสนโรแมนติกนี้...แทนที่จะมีที่พักรถ จุดชมวิว อาหาร รีสอร์ทที่พักนอนอันสวยงามรอต้อนรับนักเดินทาง กลับมีแต่ด่านตำรวจที่คอยรีดไถเงินนักเดินทาง..เต็มไปหมด
ด่านตำรวจรีดไถเหล่านี้มักจะตั้งอยู่หลังจุดสูงสุดของยอดดอยอันสวยงามเสียด้วย ...คือพอเราขับรถมาด้วยความเร็วพอควร บนถนนที่ลาดชันและคดโค้ง ต้องกุมสติให้ดี ไม่งั้นมีหวังเป็นผีเฝ้าศาลริมเขา พอมาถึงยอดดอยเราก็ต้องช้าเพราะกำลังรถเริ่มล้าแล้ว ....พอลงเขาเรา จะทำเวลาคืนด้วยการเร่งเครื่องยนต์ แต่อนิจจา เร่งมาได้สักพักก็เจอด่านตำรวจเสมอ ต้องเบรกตัวโก่งเพื่อหยุดให้ท่านไถ ด้วยข้อหาต่างๆตามแต่ท่านจะโปรด เช่น แซงบนไหล่เขา ทั้งที่เราจำเป็นต้องแซงรถบรรทุกที่มันวิ่งช้ามากเพราะกำลังรถที่บรรทุกของหนักมันไม่พอจะปีนเขาอันสูงชันได้ (หากไม่แซงก็ต้องรออีกครึ่งชั่วโมงกว่าจะพ้น) ส่วนพวพรถบรรทุกหนักเหล่านั้น เชื่อว่าก็คงถูกไถด้วยข้อหาต่างๆอันมากหลาย รวมทั้ง ข้อหาวิ่งช้าเกินไปทำให้การจราจรติดขัดและทำให้คนอื่นเขาต้องแซงในที่คับขันริมเขา
เฮ้อ..ประเทศไทยของเรา มีดีทุกอย่างยกเว้นแต่มีนักการเมือง และมีตำรวจไทย (ที่อิงนักการเมือง) มาเกิดบนเผ่นดินนี้
...คนถางทาง (๑๐ กันยายน ๒๕๕๕)
เป็นอะไรที่อึดอัดใจ รู้สึกหงุดหงิด เวลาเดินทางมีครั้งไปตาก ไปกัน 2 คน รถชลัญ 7 ที่นั่งออกดูดีมีราคา แถมลืมหมวกพยาบาลวางไว้หน้ารถ อีกคันเอาไปขนของเป็นปิ๊กอัพ ธรรมดา ขับตามกันไป รถชลัญไม่เจอกักสักด่าน อีกคันปิ๊กอัพ เจอกักทุกด่าน ต้องจอดรอ บางด่านต้องลงไปช่วยเจรจา เซ็งมากเสียเวลา หงุดหงิดใจจริงค่ะอาจารย์
เป็นกิจกรมมของตำรวจ ที่ไม่ชอบมากๆค่ะ
ผมสัมภาษณ์รถปิ๊กอัพบรรทุกมาหลายคัน ได้รับข้อมูลการรีดไถมากหลาย พวกรถบรรทุกผักผลไม้บอกว่าบางทีไม่มีเงินให้จริงๆ เพราะถูกด่านก่อนๆ ไถไปหมดแล้ว พวกตำรวจก็ขอผัก ผลไม้ ไปกิน (แค่นั้นก็เอา) .....ร้านค้าของเก่าร้านหนึ่งบอกว่ากำลังจะปิดกิจการเพราะสู้ด่านตำรวจรีดไถไม่ไหว เพราะไปขนของเก่า ไม้เก่าต้องถูกรีดไถตลอดทาง หลายด่านมาก
ขณะนี้เรากำลังจะเข้าอาเซียน ต้องแข่งขัน ถ้ายังไม่เลิกรีดไถแบบนี้ ราคาสินค้าเราจะแพงขึ้น (เพราะต้องบวกค่ารีดไถเข้าไป) แล้วเราจะไปสู้เพื่อนบ้านได้หรือ
ท่าน nminฯ ครับ ผมสัมภาษณ์แม่ค้าแผงลอยริมทาง ล้ำถนน ล้ำทางเดิน หลายแห่งในกทม. ล้วนต้องจ่ายตรท. ทั้งนั้น คนเดินทางเท้าต้องลงไปเดินบนถนน ทำให้รถติดเพิ่ม และอันตรายเพิ่ม รถชนคน ตรท. ก็ได้เงินอีก ทั้งขึ้นทั้งล่อง นักการเมืองก็ไม่แ้ก้ไข เพราะมันซูเอี๋ยกัน พตท. ที่ลี้ภัยอยู่ตปท. ก็พอกัน
เขามีหน่วยงานให้เราร้องเรียนไหมคะ (ฟังดูเหมือนใครๆก็พบเจอ) มันไม่มีวิธีการแก้ไขจริงๆหรือ? จากที่เคยเดินทางมาทางใต้ยังไม่เคยพบเลยนะคะ
...เคยถามเด็กๆเมืองไทย..แถวๆ..สลัม..ว่า..โตขึ้น..อยากเป็น..อะไร..คำตอบ...อยากเป็นตำรวจ..ครับ...(ยายธีเคยไปเอา..เตาเผาดินไฟฟ้า.ที่ดอนเมือง.ตอนกลับมาสอน..ศิลปกร ทับแก้ว..เพื่อนที่เป็น..ชิปปิ้ง..บอกว่า..ด่านนี้..เอ็งต้องไป..ต่อลองเอาเอง..ถ้าไม่อยากเสียเงิน..ค่าไม่เปิดหีบห่อ..ห้าร้อย...ยายธีเลยเดินไปบอกท่านว่า.มา.ทำงานเป็นข้าราชการได้เจ็ดเดือนแล้ว..ยังไม่เห็นเงินเดือนเลย..ซักบาท...แล้วเตาเผาเนียะน่ะ..ก็เป็นของที่เคยใช้อยู่จะเอามาเครื่องมือสอนเด็ก...ท่านผู้นั้น..มองด้วยสายตา"..."อ้ะ..พร้อม..โบกมือไล่..แบบปัด..รังควาญ...ฮ้ะะๆๆๆ...รอดไป..ห้าร้อย.....ละลาย...)
ท่านโอ๋ฯครับ มันง่ายนิดเดียวครับ คือ นักการเืมืองมีคำสั่งลงมาว่า ห้ามตั้งด่านทุกชนิด ไม่ว่าด่านลอย ด่านจม ยกเว้นกรณีฉุกเฉินที่ต้องได้รับอนุญาตจากผบ.ตร.ระดับ ผู้บัญชาการภาค เป็นครั้งคราว
อ้อ...นักวิชาการต้องตะโกนให้นักการเมืองได้ยินด้วยครับ ผมตะโกนแล้ว หลายครั้ง ทั้งโดยตรงและอ้อม แต่ยังไม่เป็นผล