กับโอกาสที่ได้มาทำงาน ตามที่ครูชี้แนะ ได้เห็นความตั้งใจของตนเอง หากมีความตั้งใจในการทำสิ่งต่าง ๆ ก็จะทำให้สิ่งที่ออกมาสบาย ๆ แต่ข้อเสียของหนูคือ ทำไม ไม่รู้จักตั้งเอง รอแต่ครูคอยทุบ คอยเตือนคอยชี้
การเรียนรู้กิจกรรม R2R เป็นหนึ่งเรื่อง หนึ่งฟันเฟืองที่ครูให้หนูได้ฝึกฝนตนเอง
จากที่เรียนแบบเดี้ยง ๆ วันนี้ก็พอ อะไร ๆ กับตนเองได้ อย่างที่บอกว่า “พอพยุงตนเองได้”
ลุยทำเองในที่ทำงานแบบจริงจัง ก็ยังค่ะ แต่หนูก็บอกไม่ถูกว่า
“ทำไม พอจะแชร์ พอจะแลกเปลี่ยน ผ่านมุมมองของตนเองได้”
เพราะได้รับการฝึกฝน เหลาวิธีการมองมาจากครู
จากการที่ได้ติดสอยห้อยตามไปเรียนรู้ ทำมีครูอยู่ในใจ ทั้งหนูและพี่อีกท่านหนึ่ง
เราเหมือนมานั่ง ระลึกถึงพระคุณของครู ที่ทำให้เราทั้งคู่ได้มานั่งแลกเปลี่ยนกันในวันนี้
แม้จะคุยในเรื่องปัญหาอุปสรรค ก็ยังได้แลกเปลี่ยนว่า
“เราผ่านมันมาได้ยังไง”
ครูทำให้หนูทำงานเป็น
ครูทำให้หนูได้เห็นว่า “ก็มองมุมบวกได้ คิดดีได้หากตั้งใจ ตั้งสติ”
ที่ผ่านมาจากที่ครูเอ่ยถาม “เคยสงสัยไหมว่า ทำไมเราชอบคิดชั่ว”
คำถามวันนั้น ทำให้หนูแว๊บกับตนเองว่า
“รู้ว่าคิดชั่ว ก็ละมันซะซิ”
นี่ก็คำของครูเช่นกันค่ะ
“แล้วก็หัดให้มันคิดดี”
แรก ๆ ก็แยกแหละ เพราะมันไม่ชิน
แต่พอทำแล้วได้ทำบ่อย ๆ ก็จะเป็นนิสัย
คำพูดเหล่านี้ไม่ใช่ของหนูเลยเชื่อไหมค่ะ
คำพูดของครู ที่หล่อหลอมอยู่ในจิตหนูทั้งนั้น
ตอนที่มีพลัง สติดี
สิ่งที่ครูสั่งสอนและหล่อหลอมก็จะดึงมาหล่อเลี้ยงให้มีพลังมีกำลังใจ
แต่ตอนขาดสติมันก็ยังเพ่งโทษอยู่แต่ก็จะเพียรแต่ไปครู
กราบขอบพระคุณครูที่เข้ามาเปลี่ยนชีวิตให้ทางที่เจริญขึ้นดีขึ้นเจ้าค่ะ
