ค้นหาเจอโดยบังเอิญ

 วันก่อนสอนศิลปะ อยากรู้ว่าเด็กคิดสร้างสรรค์ศิลปะอย่างไร

เลยสั่งว่า เอาเศษวัสดุใกล้ตัวมาสร้างงานศิลปะแบบนูนต่ำ วางบนพื้นราบ ห้ามใช้กาวยึด เพราะเมื่องานเสร็จแล้วเก็บคะแนนรื้องานออกได้เลย นักเรียนขอตัวอย่าง เลยบอกว่าไม่มีรูปแบบ ไม่มีตัวอย่าง คิดเองนะ ครูว่าเธอคิดได้ และดีด้วย ผลปรากฏว่า เด็กคนหนึ่งซึ่งถือว่าเป็นเด็กหางแถว ออกแนวออทิสติก พูดได้ทั้งวัน แต่เรียนไม่รู้เรื่อง ไม่เด่นซักวิชา  มาส่งงานเป็นคนสุดท้ายหลังจากหายไปประมาณ 1 ชั่วโมง ถืองานมาส่งบอกว่า "ครูครับผมเอางานมาส่งครับ" พอเห็นงานในมือที่เขาประคองถือมาอย่างระมัดระวัง เพราะครูไม่ให้ใช้กาวติด

     อึ้งเลย... และพูดว่า เธอทำได้ไง มันยอดมากเลย เขายิ้มกว้างบอกว่า "ผมทำเองกะมือตั้งใจทำอย่างดีครับ ครูจะให้ เอ ผมมั๊ยครับ" ตั้งแต่สอนห้องนี้มาเขาไม่ค่อยสนใจเรียน คุยแข่งตลอด เรียนก็ไม่เก่ง เป็นเด็กนอกสายตาครูหลาย ๆ คนรวมทั้งเราด้วย (เราค้นหาเจอแล้ว)  บอกว่า แน่นอน เธอได้เอ และเป็นคนเดียวในห้องที่ได้เอด้วย  เย้ ๆๆ  ๆ  (กระโดดตัวลอย)ยิ้มจนปากกว้างจนถึงหู 

      งานของเขาเป็นแพหลอดกาแฟ  เขาสร้างแพที่ใช้พลังงานธรรมชาติ มีกังหันธรรมชาติปั่นเป็นพลังงานขับเคลื่อนแพ ติดธงชาติไทยกระดาษ  ถ้อยไอศกรีมทำเป็นห้องโดยสาร เขาบอกเอาไว้เก็บขยะในน้ำ ใช้พลังงานธรรมชาติลดโลกร้อน(มันได้เอก็ตรงนี้และ) เพราะทุกคนที่ส่งงานต้องบรรยายสรรพคุณ ความคิดที่เป็นจุดประสงค์ในการทำมาด้วย  นักเรียนส่วนใหญ่ทำต้นไม้ สวนสวยต่าง ๆ เหตุผลก็ธรรมดาพื้น ๆ ยกเว้นนายยศ(ดช.ธนศักดิ์)นี่ล่ะ แตกต่าง ความคิดเขา สากลมากเลย...

     สรุปว่าเด็กที่ทุกคนมองว่าไม่ฉลาด เขาอาจมีมุมอัจฉริยะซ่อนอยู่ โชคดีที่เราค้นหาจนเจอโดยบังเอิญ ปลื้มซะ.... วันต่อมาญาติมาบอกว่ามันคุย 3 บ้าน 8 บ้าน ว่าได้ เอ จากครูวราวัลย์ (ก็เขาไม่เคยได้เอจากครูคนใดเลยนี่นา) และงานนี้ไม่ได้ให้แบบมั่วนะคะ เพราะของเขามีคุณภาพจริง ๆ.....เหลา