จิตใจหนูยังหยาบกระด้างมาก ครูชี้ให้เห็นว่า

“ติ๋วไม่รู้จักสำนึกบุญคุณพ่อแม่ พี่สาวพี่ชายที่ ทำให้ได้เรียนสูงๆได้เรียนจบมีอาชีพ มันคิดแต่ว่าที่ได้มาขนาดนี้ก็เพราะตัวมันเก่งเอง”

ทั้งๆที่มาได้ขนาดนี้ทั้งทางโลกและทางธรรม

เป็นอะไรที่ยังงขากับตนเอง

แต่พอครูพูดว่า “ครูมาได้ทุกวันที่เพราะพ่อแม่ให้โอกาส พี่สาว กัลยาณมิตรของครู”

หนูสะกิดเข้าไปในใจ

“โห หนูไม่เคยคิดได้เอง

ขนาดถูกชี้ยังแน่น

ครูไกด์อีกว่า “ถ้ามันแน่นก็พุทโธ หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย”

ก็พออยู่ได้กับตนเอง

จากการที่ข้างในหนัก ๆ ก็รู้ย้ำลงไปว่า “เพราะจิตมันคิดไม่ดี”

หนูก็ไม่ยอมฝึกภาวนาอยู่ภายใน เหมือนจิตมันซับซ้อนมาก คิดด้านลบบ่อยมาก

แต่ยังไงก็จะอดทนฝึกต่อไปค่ะ