จิตใจหนูยังหยาบกระด้างมาก ครูชี้ให้เห็นว่า
“ติ๋วไม่รู้จักสำนึกบุญคุณพ่อแม่ พี่สาวพี่ชายที่ ทำให้ได้เรียนสูงๆได้เรียนจบมีอาชีพ มันคิดแต่ว่าที่ได้มาขนาดนี้ก็เพราะตัวมันเก่งเอง”
ทั้งๆที่มาได้ขนาดนี้ทั้งทางโลกและทางธรรม
เป็นอะไรที่ยังงขากับตนเอง
แต่พอครูพูดว่า “ครูมาได้ทุกวันที่เพราะพ่อแม่ให้โอกาส พี่สาว กัลยาณมิตรของครู”
หนูสะกิดเข้าไปในใจ
“โห หนูไม่เคยคิดได้เอง
ขนาดถูกชี้ยังแน่น
ครูไกด์อีกว่า “ถ้ามันแน่นก็พุทโธ หายใจเข้าสบาย หายใจออกสบาย”
ก็พออยู่ได้กับตนเอง
จากการที่ข้างในหนัก ๆ ก็รู้ย้ำลงไปว่า “เพราะจิตมันคิดไม่ดี”
หนูก็ไม่ยอมฝึกภาวนาอยู่ภายใน เหมือนจิตมันซับซ้อนมาก คิดด้านลบบ่อยมาก
แต่ยังไงก็จะอดทนฝึกต่อไปค่ะ