อังคาร.... เกิดนานแล้ว แก่ตาย
กัลยา...... ณมิตรมากหลาย พร้อมศิษย์
ณ........... แห่งหนใดไป ถามไถ่ กันเฮย
พงศ์ ......คงอยู่ใกล้ชิด สถิตย์อยู่ คู่ไทย
สุดอาลัย อังคาร กัลยาณพงศ์
คนปากตรง ปล่อยสาก มากด้วยศีล
เขียนชมด่า มากหลาย ด้วยใจจินต์
หวังโยนหิน สอนไทย ให้ได้คิด ฯ
คน.........เราเกิดแล้วย่อมตาย แหวกวนเวียนว่าย
ดี...........ร้ายจารึกอีกนาน
ศรี........ศักดิ์หนักเป็นตำนาน ตราบชั่วลูกหลาน
สยาม....ผสานใจลอย ”อังคาร”
...คนถางทาง (๒๘ สค. ๒๕๕๕)
ปล.
เราไม่เคยพบกันเลยสักหน
แต่ยินยลผลกลอนท่านเสมอ
อ่านแล้วก็หูเจ่อพร้อมละเมอ
โดยเฉพาะที่เสนอเตือน Thug-Sin
ร่วมไว้อาลัย..อังคาร..ยากดี มีจน ทุกชั้นชน ไม่พ้นตาย...สวัสดีครับ
เกิด แก่ เจ็บ ตาย เป็นธรรมดาค่ะ ขอให้ท่านไปสู่สรวงสวรรค์