"สิทธิ....ที่ไม่อยากได้ ไม่อยากมี หน้าที่ ที่ไม่ค่อยจะเต็มใจทำ"
การเป็นข้าราชการ บางที บางเรื่องเราก็ต้องเป็นแบบอย่างให้กับประชาชน คนทั่วไป บางอย่างมีกฎมีระเบียบบังคับให้ทำ บางอย่างขัดกับความรู้สึกแต่ก็จำเป็นต้องฝืนความรู้สึกตัวเองทำ หลายเรื่องหลายประเด็นที่อยากจะโต้แย้ง หรือต่อต้าน แต่ก็ทำไม่ได้ โดยเฉพาะการเป็นข้าราชการสังกัดท้องถิ่น มีหลายเรื่องที่ขัดความรู้สึก ที่พูดแบบนี้ไม่ใช่ว่าท้องถิ่นไม่ดีนะครับ เดี๋ยวจะเข้าใจผิด เพียงแต่ว่ายังมีบางเรื่องบางอย่างที่น่าจะต้องปรับเปลี่ยนไปตามการเปลี่ยนแปลง ตามยุคสมัย แต่เรื่องที่จะพูดถึงไม่เกี่ยวข้องกับท้องถิ่นโดยตรงหรอกนะครับ อาจจะเกี่ยวบ้างตรงที่เราเป็นข้าราชการส่วนท้องถิ่น ที่จะพูดถึงคือ การเลือกตั้งสมาชิกสภาท้องถิ่น ซึ่งไม่ว่าข้าราชการหรือประชาชนคนธรรมดาทั่วไป ก็ต้องมีสิทธิเลือกตั้งกันทั้งนั้น หากมีชื่ออยู่ในเขตนั้นๆ ประเด็นมันอยู่ที่ว่า เมื่อมีการเลือกตั้งเกิดขึ้น ก็ต้องมีผู้สมัครรับเลือกตั้ง ก็ไม่พ้นไอ้พวกนักการเมืองหน้าเดิมๆ สันดานเดิม ที่หลอกประชาชนว่าจะทำโน่นทำนี่เวลาหาเสียง แต่พอได้รับเลือกตั้งไปแล้วก็หายจ้อยไม่เคยเห็นหน้าเห็นตา ไม่เคยมาดูแลทุกข์สุขของประชาชน แต่ก็แปลก คนพวกนี้เลือกตั้งทีไร มันก็ได้รับเลือกทุกทีไป จะว่าไปแล้วก็โทษชาวบ้านที่เลือกไม่ได้หรอกเพราะมันไม่มีให้เลือกจริงๆ เหมือนที่เขาพูดว่า "คนดีๆเขาไม่เล่นการเมืองกันหรอก" ไอ้ที่จะมาให้เลือกแต่ละคนโห มันสร้างความลำบากใจให้คนไปเลือกจริงๆ แล้วอย่างนี้เราจะไปเลือกใคร เลือกไปทำไม ถึงได้บอกว่าสิทธิกับหน้าที่บางทีก็มาพร้อมๆกัน จนแยกไม่ออกว่าอันไหนเป็นสิทธิ อันไหนเป็นหน้าที่ สิทธิ น่าจะหมายถึงสิ่งที่พึงมีพึงได้ เราจะใช้สิทธินั้นหรือไม่ก็ได้ ขึ้นอยู่กับความพอใจของเรา แต่หน้าที่ น่าจะหมายถึงสิ่งที่ต้องกระทำ แม้จะไม่พึงพอใจ ไม่เห็นด้วยก็ต้องทำเพราะเป็นหน้าที่ ผมก็เลยต้องก้มหน้าก้มตาไปทำหน้าที่แบบไม่เต็มใจต่อไป เฮ้ออนาคตประเทศไทย สาธุเกิดชาติหน้าฉันใดอย่ามาเป็นคนอีกเลย ขี้เกียจไปเลือกตั้งว่ะ
คนขายศาสตร์
