ไม่เรื่องมาก เรื่องนิดเดียว!
(ในภาพผมกับคุณแม่กำลังจะไปงานแต่งครับ!)
ต้นโมกมาแว้วววว
ผมชื่อด.ช.ปัณณวิชญ์ ขุนสวัสดิ์ครับ
วันที่ 24 สิงหาคมนี้ผมจะมีอายุครบ 4 ขวบ...
คุณแม่บอกว่าจะลงมือทำอะไรเพื่อผมเมื่อตอนโตขึ้นสัก1อย่าง!
(คณแม่ก็เลยจะเขียนบันทึกไว้ให้ผมอ่านเมื่อผมโตขึ้น)
เช่นวันนี้ ผมไปตลาดกับคุณแม่!
ความจริงแล้วผมไม่ชอบไปตลาดเลยยย มันร้อนแล้วก็สกปรกสำหรับผม!
ผมชอบไปเซ้เว่น!กับโลตัส อิอิ!(ความจริงผมไม่ค่อยได้ไปหรอก! เลยร่ำร้องอยากไปอีก!)
ช่วงนี้ผมกำลังพูดได้และพูดได้เยอะเลยอยากจะพูดๆๆๆ..
ดังนั้นเมื่อผมขึ้นไปนั่งรถที่คุณพ่อเป็นโชเฟอร์แล้ว..
ผมก็จัดการพูดไปเรื่อยเปื่อย เหมือนที่คุณแม่ชอบว่าผมว่า "
พูดมาก!"
ความจริงแล้วผมเพิ่งพูดได้เมื่อไม่นานมานี้เองครับ อิอิ!(คุณแม่ชอบเล่าให้ใครต่อใครฟังว่าเครียดมากกกที่ผมไม่ยอดพูด และเพียรพยายามพาผมไปตรวจทุกหนทุกแห่ง!)
วันนี้เอาอีกแล้ว!
เมื่อนั่งรถปั๊บ ผมก็พูดว่า "ไม่ไปตลาด จะไปโลตัส!" (ความจริงผมออกเสียงว่า โออั๊ส!)
คุณแม่ว่า "ไม่ไปโลตัส โลตัสไม่มีกับข้าว"
ผมก็เลยพูดว่า "ไปเอ๊เอ้น!(เซเว่น)"
เมื่อคุณแม่ทำหูทวนลมผมก็พูดกับคุณพ่อเหมือนทุกครั้งคือ ให้คุณพ่อขับรถชนรถข้างหน้าเลย!
ถึงตอนนี้คุณแม่ว่า ไม่ได้บาปกรรม!
ผมว่าตำรวจจับ!
พอรถวิ่งมาจะถึงตลาดแล้ว
ผมก็ป่วนต่อว่า ไม่ไปตลาด จะเอาตำรวจจับตลาด!(อ๊าวว!เมื่อตลาดถูกจับผมจะได้ไม่ต้องไป..เย้..)
คุณแม่ก็เลยเอ็ดผมว่า "เรื่องมาก!"
ผมก็เลยเถียงว่า "ไม่เรื่องมาก! เรื่องนิดเดียว!"
จบครับ
