จดหมายถึงลูก "ภัคร + เพรียง" ฉบับที่ ๑๕ "วันแม่ปี ๒๕๕๕"

 

 

จดหมายถึงลูก "ภัคร + เพรียง" ฉบับที่ ๑๕ "วันแม่ปี ๒๕๕๕"

 

 

วันแม่ปีนี้ ก็เหมือน ๆ กับทุกปีที่ลูกทั้งสองได้มอบให้กับแม่

สำหรับปีนี้ พี่ภัครไม่ได้กลับบ้าน เพราะติดเรียนต่อที่ กทม.

บอกว่าจะกลับมาบ้านก็ประมาณเดือนตุลาคม ๒๕๕๕

ซึ่งจบเทอมแล้ว...เพราะต้องเร่งส่งหัวข้อวิทยานิพนธ์

ให้แล้วเสร็จก่อน...

ก็จะมีแต่ น้องเพรียงที่ได้แอบไปซื้อพวงมาลัยแล้วก็นำมา

มอบให้กับแม่ปีนี้ พร้อมกับเจ้าตัวเล็ก "ฟ้าคราม" สมาชิกใหม่

ในบ้าน ซึ่งกำลังแก่นแก้ว + น่ารัก + กำลังเริ่มเรียนรู้เรื่อง

ราวต่าง ๆ ด้วยตัวของหนูเอง

 

 

เนื่องจากปัจจุบันเป็นโลกที่เราสามารถสื่อสารและติดต่อกัน

ได้หลายทาง ยิ่งทางโลกของ Online ด้วยแล้วละก็

ครอบครัวของเราก็ไม่ได้ตกยุค เพราะเราติดต่อกันได้

ทั้งทางโทรศัพท์, Facebook,e-mail สำหรับพี่ภัครได้ติดต่อ

มาทั้งทางโทรศัพท์และก็ Facebook โดยได้ส่งข้อความ

ให้กับแม่พร้อมด้วยบทประพันธ์ที่ลูกได้แต่งด้วยตนเองมาให้

กับแม่ ซึ่งแม่คิดว่ามีคุณค่าและความหมายระหว่างเรา

"แม่ + ลูก" สำคัญมาก สำหรับพวกเรา มีความหมาย

มากมายเกินกว่าคำกล่าวอ้างใด ๆ ทั้งสิ้น...

 

 

 สมกับที่ลูกได้เรียนวิชาภาษาไทยอย่างถูกต้อง + ชัดเจน

ในความคิดของแม่...คุณความดี + ความสามารถ

จะเป็นตัวที่สะสมและสร้างสมอยู่ในตัวของลูกเอง

จงรักษาความดี + ความรู้นี้ไว้ เพื่อประโยชน์ต่อการทำงาน

เพื่อประโยชน์ต่อประเทศชาติต่อไปในอนาคต...

 

 ส่วนเจ้าฟ้าคราม...วันแม่ปีนี้ เหมือนแม่ได้ลูกสาวเพิ่มขึ้นมา

อีก ๑ คน เพราะหนูโตวันโตคืนมาก ๆ เรียนรู้ได้เร็วมาก

ฉลาด + เรียนรู้สิ่งต่าง ๆ รอบตัวได้เร็วมากจริง ๆ...

แม่มีความคิดว่า เจ้าฟ้าคราม ลักษณะจะคล้าย ๆ กับลุงภัคร

ในตอนเด็ก ๆ คือ ชอบสงสัย อยากรู้ อยากเห็น

(นี่ขนาดพูดไม่ได้...ถ้าพูดได้ ย่าว่า พวกเราคงต้องตอบ

ปัญหาให้กับเจ้ามากมายเลยแหล่ะ)...

สำหรับ เจ้าฟ้าคราม ปู่เรตั้งชื่อภาษาอังกฤษ

ให้กับหนูว่า "Sky Blue" ซึ่งตอนนี้ พวกเราจะเรียก

เจ้าฟ้าครามว่า "ฟ้าคราม" หรือไม่ก็ แม่ "Sky Blue" กันค่ะ...

วันแม่ปีนี้ เป็นวันแม่ที่แม่มีความสุขมาก ๆ สำหรับกับ

การที่พวกเราได้อยู่ใกล้กัน แม้ระยะทางจะห่างไกลกัน

แต่ใจเรามิได้ห่างไกลกันเลย..."ยังคงอยู่ใกล้กันแค่เอื้อม

นี่เอง...สำหรับโลกยุคนี้"...

 

อ่าน "จดหมายถึงลูก" ทุกฉบับได้จากที่นี่...

จดหมายถึงลูก