วัน..ของแม่

วันที่ 12 สิงหาคม 2555

ฉันกลับไปอยู่กับแม่ ทุกครั้งที่เรากลับบ้าน เราจะไม่เคยออกไปไหนเลย เพราะบ้านคือวิมานของเรา

เมื่อไปถึงช่วงบ่ายๆเราก็แวะไปหาซื้อของอร่อย ของอำเภอบ้านไผ่ ก็คือร้านส้มตำเจ้าประจำใกล้สถานีตำรวจ ตรงข้ามกับ รพ บ้านไผ่ เจ้าของร้านเป็นครู เพื่อนพี่สาวฉันอีกที ระหว่างรอส้มตำ ครูเจ้าของร้าน ก็คุยกับเราว่า แม่ของพี่ วันนี้คิดเงินผิดไป 30 บาท หมดกำไรไปเลย ฉันก็เลยปลอบใจครูว่า คุณแม่อายุมากแล้ว ก็เป็นธรรมดา ยังช่วยขายของได้ ก็ดีนะคะ

รูปภาพ : ส้มตำร้านอร่อยข้างสถานีตำรวจ อำเภอบ้านไผ่ จังหวัดขอนแก่น

พอมาถึงบ้าน แม่ก็มาร่วมกินข้าวด้วย แม่กินข้าวแล้ว แต่อยากกินเป็นเพื่อนฉันอีก แต่แม่กินนิดเดียว ของขวัญให้แม่ปีนี้ คือ ผ้าพันคอลายเสือ ปีก่อนๆนั้น คือ เลื้อผ้าย้อมครามที่แม่ใส่ตอนนี้ แม่บอก..ชอบมาก เพราะใส่สบาย ไม่ร้อน แม่เลยใส่ประจำ

พอบ่ายแก่ๆ น้องฉันก็มา ซื้อแหนมเนืองมาด้วย เราก็มานั่งกินเป็นเพื่อนน้องอีก กินไปคุยไป จนถึง 4 โมงเย็น วันนี้ตั้งใจจะพาแม่ไปทานอาหารเย็นนอกบ้าน แม่บอกว่า ตอนนี้ไม่ชอบกินข้าวนอกบ้านแล้ว

ตอนเย็นเราไปเดินชมสวนของแม่ สวนแม่ยังสวยงามและมะละกอดกมากๆ ต้นกล้วยหอมที่ให้แม่มาปลูกก็เติบโต สวยงาม แม่บอกเวลาปลูกต้นไม้ ต้องขุดหลุมใหญ่ ใส่ใบไม้ และปุ๋ยคอกลงก่อน มิน่า ต้นไม้แม่ถึงสวยงามจริงๆ แม่ให้เขามาตัดหญ้าด้วย สนามหญ้าเขียวชอุ่มเพราะเป็นฤดูฝน

เราเดินชมรอบบ้าน อีกมุมหนึ่งของบ้านเรา ที่ไม่ค่อยได้เก็บภาพไว้ ด้านนี้มองขึ้นไปด้านบน เคยเป็นห้องแม่กับพ่อ แต่ตอนนี้แม่ขึ้นบ้านไม่ไหว เราจัดทำห้องใหม่ให้แม่ด้านล่าง ส่วนห้องแม่ปัจจุบัน เป็นห้องที่พวกเราไปนอนรวมกันทุกครั้งที่กลับบ้าน

ปีนี้พี่น้องหลายคนไม่ได้มา เพราะไปทำหน้าที่แม่ ...เช่นบันทึกนี้

ตกเย็นน้องชายและหลานๆมาอีก ก็เลยนั่งคุยกันที่ศาลาไทย โดยไม่กินอาหารเย็นแล้ว เพราะอิ่มอร่อยมาตั้งแต่บ่าย

ลูกหลานมาด้วยค่ะ

ตอนเช้าเราก็ เดินไปทำสวนของเราเอง เพราะมีหญ้าขึ้นรอบโคนต้น เราใช้มีดของแม่คมมากไปตัดหญ้า เราทำไม่กี่ต้น รู้สึกจะปวดหลัง แต่ก็ทำเสร็จพอดี เราก็เลยบอกน้องให้หาซื้อมีดแบบแม่ให้ด้วย เราจะได้นำมาใช้ที่บ้านเราเอง แม่เรียกมีดตรา ตา

สายๆขอลาแม่กลับบ้านเพื่อมาเคลียงานต่อ ..

ก่อนกลับกอดแม่ 1 ครั้ง การกอดแม่ ทำให้เราได้พลังมากมาย

หวนคิดถึงพ่อ.. เราไม่เคยกอดพ่อเลยทั้งชีวิต เสียดายจริงๆๆ

วันแม่ และคิดถึงพ่อด้วย

แก้ว..14/08/55