ปกติแล้วรับข่าวสารธรรมะใกล้ตัว วันนี้อ่านแล้วตรงใจมาก ด้วยตัวเองอยากเป็นคนดี ทำดี มีความอยาก เคยคุยกับเพื่อนครั้งหนึ่งเรื่องการปฏิบัติธรรม เพื่อนถามว่าทำไมถึงจะไปปฏิบัติธรรม เพื่อนเค้าศึกษาและเรียนที่ศูนย์เผยแพร่ธรรมะ เราก็เลยคุยกับเค้าดูเผื่อจะแนะนำอะไรเราได้ เพื่อนถามว่าทำไมถึงจะไปปฏิบัติธรรม เราไม่มีเหตุผลว่าทำไมถึงจะอยากจะไปปฏิบัติธรรม เราก็เลยตอบว่า อยากทำ เพื่อนตอบเราว่า ความอยากเป็นกิเลส แค่จะเริ่มต้นก็ติดแล้ว เพื่อนว่าเราต้องเริ่มที่ความว่าง แต่เราก็สงสัยอยู่ดีว่าทำอย่างไรถึงจะเรียกว่าว่าง ที่เล่ามาคือพอเมื่มาอ่านที่คุณดังตฤณ เขียน ว่าความอยากเป็นกิเลส แต่การอยากทำความดีเป็นสิ่งที่ดี เป็นจุดเริ่มต้น เราก็เลยได้ติดตามงานเขียนรับวารสารมาตลอด อ่านมั้งไม่ได้อ่านมั้ง แต่ก็คิดว่ายังดีที่ได้เริ่มต้นแม้เพียงเสี้ยวหนึ่ง ตัวอย่างเล็กๆๆ ประจำสัปดาห์นี้
คนดีไม่ใช่คนที่พยายามทำดีแต่เป็นคนที่เต็มใจทำดี
ตราบใดที่ยังต้องพยายามตราบนั้นยังมีความฝืดฝืนและในความฝืดฝืนที่ข้ามวันข้ามเดือนนั้น ผลมักออกเป็นเสียงบ่นกระปอดกระแปดเสมอ ถ้าต้องฝืนเป็นคนดี วันหนึ่งก็ต้องบ่นว่า "ไม่อยากเป็นคนดีแล้ว"ถ้าต้องทนกับการเป็นใครที่ไม่ใช่ตนเอง วันหนึ่งก็ต้องบ่นว่า "อยากเป็นตัวของตัวเองมากกว่า"
แต่ทุกการฝืนในเบื้องแรก ที่นำไปสู่ความสบายใจในเบื้องปลาย ก็ทำให้รู้สึกคุ้มเกินคุ้ม ทำนองเดียวกับว่ายน้ำทวนกระแส หนีป่ารกทึบไปหาป่าโล่งโปร่ง ชีวิตย่อมสบายกว่ากันเยอะ การพยายามเป็นคนดี คือครึ่งทางของการเป็นคนดี ถ้าไม่ถอดใจเสียก่อนพยายาม วันหนึ่งก็เป็นคนดีเข้าจริงๆ ใกล้เคียงความจริงแค่ไหนให้ดูที่ใจ การเป็นคนดีคืออยากให้ไม่ใช่ฝืนให้หรือแกล้งให้ ไม่ใช่มีจุดประสงค์แอบแฝงในการให้ การเป็นคนดีคืออยากรักษาศีล ไม่ใช่ฝืนถือไว้หนักๆหรือแกล้งทำเป็นมีศีล อะไรก็แล้วแต่ที่เราอยากทำด้วยความเต็มใจ บ่งบอกว่าเราเป็นคนอย่างนั้นจริง ฝืนใจดี เต็มใจเลว เป็นอาการทางใจของคนทุศีล เต็มใจดี ฝืนใจเลว เป็นอาการทางใจของคนมีศีล ดังตฤณ สิงหาคม ๕๕
