ความสุขในการใช้ชีวิตเกิดจากการพัฒนาจิตที่มีวงจร กระบวนการ ความสัมพันธ์ ความเชื่อมโยง และความเป็นอัตลักษณ์แห่งตน

เมื่อเช้านี้ได้มีโอกาสทำบุญตักบาตรเนื่องในวันศุกร์ที่กำลังจะมีการหยุดชดเชยในวันจันทร์หน้าหลังวันแม่แห่งชาติ

พระอาจารย์ท่านหนึ่งได้เทศน์เน้นคติในการทำงานด้วยความสุข โดยยกธรรมปฏิบัติเรื่อง "อินทรีย์ ๕" "พละ ๕" "โยนิโสมนสิการ" และ "ไตรลักษณ์"  

ทำให้ดร.ป๊อป เริ่มเข้าใจถึงการปรับ/บริหารจิตให้พร้อมต่อการบริหารความคิดสู่การบริหารความสุขความสามารถในการทำกิจกรรมการดำเนินชีวิตที่มีเป้าหมาย มีความหมาย และมีคุณค่า ตามหลักการทางกิจกรรมบำบัด

ส่วนการบริหารจิตตามความคิดของผมในประสบการณ์การเรียนรู้กิจกรรมบำบัดจิตสังคมมาที่ออสเตรเลีย ก็พอจะสรุปการบริหารจิตให้มีความสุขโดย:

1. ควบคุมตนเองและตระหนักรู้ในตัวตน

2. เกิดความรู้สึกชอบด้วยตนเอง

3. เมื่อชอบและทำกิจกรรมที่ชอบ นำมาซึ่งความมั่นใจในตัวเอง และกลายเป็นนายแห่งตนจากข้อ 1-2-3

4. เมื่อปฏิบัติบ่อยครั้งในการเป็นนายแห่งตนก็จะรู้สึกตนเองมีคุณค่า

5. เมื่อแสดงคุณค่าแห่งตนเรื่อยๆ ก็จะเกิดความภาคภูมิใจในตนเอง

6. เมื่อเกิดความภาคภูมิใจในตนเองขณะทำกิจกรรมการแสดงบทบาทและความสามารถในสถานการณ์ชีวิตที่หลากหลายก็จะจัดการตนเองได้

7. เมื่อจัดการตนเองได้ก็จะมีความเข้าใจในสมรรถนะแห่งตน

ขอให้ทุกท่านลองตรวจสอบจิตแห่งตนว่าอยู่ระดับใด จึงย้อนฝึกฝนจิตระดับที่ต่ำกว่ามาสม่ำเสมอจนถึงระดับที่สูงกว่าครับผม