วันนี้ตื่นมาตอน เกือบ 5 ทุ่ม กะจะมานั่งทำรายงานก็อดแวะมาท่องอินเตอร์เนตก่อนไม่ได้ซิ  ไปเจอบทความหนึ่งน่าสนใจ   จึงขอหยิบประเด็น  มาแลกเปลี่ยนแนวคิดค่ะ

         บทความจาก  http://www.love4home.com/index.php?lay=show&ac=article&Id=383191&Ntype=6

        ยังไงก็ขออนุญาตเจ้าของบทความนำมาเผยแพร่ ต่อหน่อยก็แล้วกันค่ะ

        เรื่อง   คุณกำอะไรอยู่  

   

       มีครอบครัวที่น่ารักอยู่ครอบครัวหนึ่ง ในครอบครัวนี้มี พ่อ แม่ และบุตรชายวัย 5 ขวบ กำลังน่ารักเลยทีเดียว เจ้าหนูเป็นเด็กที่ซนอย่างร้ายกาจและขี้สงสัยอย่างมาก

       อยู่มาวันหนึ่งเจ้าหนูก็นึกครึ้มอกครึ้มใจอย่างไรบอกไม่ถูกไปคว้าเอาแจกันหยกแกะสลักต้นราชวงศ์หมิง ซึ่งนั่นก้อหมายความว่ามันราคาแพงมาก นำมาเล่นพลิกคว่ำพลิกหงาย สักพักก้อล้วงมือเข้าไปในแจกัน

        ทันใดนั้นเจ้าหนูก้อทำตาโตเท่าไข่ห่านดูเหมือนจะดีใจที่ล้วงเข้าไปเจออะไรสักอย่าง แต่ปัญหาหาอยู่ที่ว่าเจ้าหนูจะดึงมือออกมาได้อย่างไร้เจ้าหนูเริ่มกระสับกระส่ายพยายามดึงมือออกมาแต่ ก้อไม่สำมะเหร็จ จนต้องใช้ไม้ตายคือ

        "ทำอะไรไม่ได้ร้องไห้ไว้ก่อน"

        เสียงเอ็ดอึงเป็นผลให้พ่อและแม่ต้องวิ่งมาดู เมื่อมาพบเข้าต่างก้อพยายามช่วยกันดึงมือของเจ้าหนูออกจากแจกันด้วยวิธีต่างๆ น้ำมันก้อแล้ว น้ำสบู่ก้อแล้วทำอีท่าไหนก้อไม่ออก จนสุดท้ายผู้เป็นพ่อต้องตัดใจทุบแจกันหยกราชวงศ์หมิงทิ้งเพื่อรักษามือของลูกชาย เอาไว้ เมื่อมือของเจ้าหนูหลุดจากแจกันแล้วพ่อและแม่ก็พบว่ามือเจ้าหนูกำอะไรบางอย่างจนแน่น

       ผู้เป็นแม่จึงถามลูกชายว่า "หนูกำอะไรอยู่จ้ะลูก ?"

       เจ้าหนูตอบพร้อมทำสีหน้าขึงขัง "ผมปล่อยมันไม่ได้หรอกครับ"

       "แล้วมันคืออะไรจ้ะลูก?" ผู้เป็นพ่อเริ่มสงสัย

       "มันเป็นสตางค์ครับ" เจ้าหนูตอบพร้อมกับค่อยๆแบมือออกอย่างทนุถนอมจึงปรากฏว่า

        ในมือของเจ้าหนูมีเพียงเหรียญบาทอยู่หนึ่งเหรียญ เจ้าหนูหารู้ไม่ว่าการที่เขาพยายามกำเหรียญเอาไว้ทำให้ครอบครัวต้องสูญเสียของมี ค่ากว่าเป็นพันๆเท่า

         แล้วเพื่อนๆ ล่ะ ขณะที่คุณกำลังใช้ชีวิตอยู่นี้ คุณกำลัง"กำ"อะไรไว้ในชีวิตบ้าง

          เงิน?   บ้าน?  งาน?  รถ? ทิฐิ? ตำแหน่ง?...

         แล้วสิ่งที่คุณกำอยู่ทำให้คุณสูญเสียอะไรที่มีค่ามหาศาลไปบ้าง

           เวลา.... ครอบครัว.... พ่อแม่..... คนที่รักเรา..... สวรรค์.....

          คุณ กำอะไรอยู่

.................................................................................

       ซึ่งในสังคมปัจจุบันนี้ที่ชลัญพบอยู่เป็นประจำ นั้นก็คงเหมือนเจ้าเด็กคนนี้นี่เอง  เรากำบางอย่างไว้แน่นเกินไป จนส่งนั้นมันทำให้เราขาดสิ่งดีๆอีกหลายอย่าง ที่เราควรจะพบเจอ  จริงๆเด็กนี่ถ้าไม่หลงกำเอาไว้  เพียงแบบมือออกก็สามารถเอามือออกมาได้  จากนั้นเรารู้ว่าในนั้นมีอะไร  ด้วยวัยที่ยังไม่มีประสบการณ์ อาจคิดไม่ออกว่า จะทำอย่างไร  ก็เพียงบอกพ่อแม่  เขาก็จะช่วยเราแก้ปัญหาได้  โดยไม่ต้องเสียของแถมได้เพ่มอีกต่างหาก  

        ซึ่งเรื่องนี้เป็นข้อคิดที่ดีในเรื่องของการทำงาน  หากเราคิดว่าเราเก่งเพียงคนเดียวไม่เคยวางใจให้คนอื่นทำอะไร แล้วนั้น  มันจะทำให้เรา   แก้ปัญหาบางอย่างไม่ได้เพราะทิฐิ  อัตตา   แล้วผลลัพธ์ที่ได้อาจไม่คุ้มกับการลงทุนลงแรงก็ได้ การวางใจปล่อยวางบางอย่างนั้นจะทำให้เรามีมุมมองคิดเพิ่มขึ้น  ผลลัพธ์ที่ได้อาจมากยิ่งกว่าด้วยซ้ำ

 

      ชลัญ