ชีวิตที่พอเพียง : ๑๖๑๓. ความฉลาดทางอารมณ์

          ข่าวในผู้จัดการออนไลน์ เรื่อง ผลสำรวจความฉลาดทางอารมณ์ของเด็กไทย โดยกรมสุขภาพจิต เปรียบเทียบของปี ๒๕๔๕, ๒๕๕๐ และ ๒๕๕๕ ในเด็กอายุ ๖ - ๑๑ ปี   พบแนวโน้มลงต่ำลง    และองค์ประกอบย่อยที่คะแนนต่ำมากคือ ความมุ่งมั่นพยายาม  ความกล้าแสดงออก  และความรื่นเริงเบิกบาน

          และข่าว Action urged over low EQ ratings in childrenใน นสพ. บางกอกโพสต์ บอกว่าต้องมีการเอาจริงเอาจังเรื่องนี้   แต่ข่าวไม่บอกว่าทำอย่างไร EQ จึงจะเพิ่มขึ้น 

          ผมเคยบันทึกเรื่องนี้ไว้ที่ ๑, ๒   โดยเล่าผลการวิจัยติดตามผลระยะยาวในเด็กอเมริกัน   ได้ผลว่าการเอาใจใส่ให้ความรัก และกล่อมเกลาเด็กอย่างถูกวิธีตั้งแต่ก่อนเข้าเรียนอนุบาล มีผลอย่างยิ่งต่อชีวิตในอนาคตของเด็กคนนั้น   เรียกหน้าที่ทางสมองด้านนี้ว่า Executive Function (EF) โดยเขาบอกว่าคุณภาพทางสมองส่วนนี้สำคัญต่อชีวิตยิ่งกว่า ไอคิว    อ่านบทสรุปวิธีพัฒนาอีคิวได้จากบันทึกที่ ๑ ข้างต้น

          ผลการวิจัยนี้ทำให้ประเทศสหรัฐอเมริกาลงทุนจัดบริการกระตุ้นสมองส่วนนี้ให้แก่ลูกของคนด้อยโอกาสฟรี   ด้วยความเชื่อว่าการลงทุนนี้จะให้ผลตอบแทนแก่สังคมคุ้มค่า เพราะจะทำให้สังคมมีพลเมืองที่คุณภาพสูงขึ้น

          นี่คือที่มาของการจัดศูนย์เด็กเล็กขึ้น   และในประเทศไทยก็จัดด้วย    แต่ผลการวิจัยในสหรัฐอเมริกาบอกว่า คุณภาพของครูเด็กเล็กไม่ดีเหมือนตอนทำวิจัย   เป็นการชี้ให้เห็นว่า ครูสอนเด็กเล็กมีความสำคัญมากต่อการวางรากฐาน อีคิว ให้แก่เด็กจากครอบครัวด้อยโอกาส

          เด็กในครอบครัวที่อบอุ่นและฐานะดีก็สบายไป ไม่ต้องเข้าเรียนชั้นเด็กเล็กสมองก็ได้รับการกระตุ้นด้วยความรักความเอาใจใส่ที่บ้านแล้ว

          ผมจึงเห็นด้วยว่า ประเทศไทยเราควรเอาใจใส่เตรียมคนเป็นพ่อแม่   ให้รู้วิธีเลี้ยงลูก รู้วิธีกระตุ้นสมองส่วน EF แก่ลูก   ซึ่งโดยหลักการแล้ว ตัวกระตุ้นที่ดีที่สุดคือความรักความเอาใจใส่

วิจารณ์ พานิช

๒๗ มิ.ย. ๕๕

บนรถแท็กซี่จากสนามบินกลับบ้าน