นิทานขำขั้น จาก "ธรรมชาติธรรมค้ำจุนโลก"

สุราษฎร์ธานี

        อาชีพพยาบาลต้องมีความอดทน  และใจเย็นเป็นสำคัญ  ทำหน้าที่ได้ทุกเรื่องอย่างไม่ขัดเขิน คนไข้ที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้  ถึงคราวต้องเช็ดตัว
 พยาบาลก็ต้องเช็ดให้  ที่สำคัญต้องเช็ดทุกส่วนของร่างกาย และต้องสะอาดเรียบร้อย  พยาบาลสาวก็ต้องเช็ดตัวผู้ป่วยชายได้อย่างไม่ขัดเขิน  

           ผู้ป่วยชายรายนี้เป็นรายที่ช่วยเหลือตัวเองไม่ได้   สติเขายังดี  พูดจาได้อย่างปกติ   หูตาก็ไม่บกพร่อง  เขานอนรักษาตัวมาแล้วเป็นแรมเดือน

           มีพยาบาลวัย 50 ปี  และวัย 30 ปี ที่มีหน้าที่ดูแลผู้ป่วยรายนี้    มีบางเรื่องบางราวที่พยาบาี่ลเกิดข้อสงสัยในตัวผู้ป่วยรายนี้

           " น้อง..พี่ว่าคนไข้รายนี้คงรักภรรยาของแกมาก "   น้ำเสียงบ่งบอกถึงความสงสัย ความเคลือบแคลงอย่างแท้จริง

           " พี่รู้ได้ไง "     พยาบาลสาวถามด้วยอาการลังเล

           " ตอนที่พี่เช็ดตัวให้เขา น้องสังเกตบ้างมั้ย ว่า..."

           " สังเกตอะไร"   ความสงสัยเพิ่มดีกรี   พยาบาลสาวจึงรีบถามทั้ง ๆ ที่ยังพูดไม่จบ 

           " ก็อ้ายน้องชายของแก่มีรอยสักไว้ด้วย "  พูดไปขำไป

          " น้องชายที่ไหน น้องไม่เข้าใจ "      พยาบาลสาวยิ่งงงเพิ่มขึ้น

          " น้องชายที่พี่พูดถึง   นั่นก็ไอ้เจี๊ยวของแกนะซิ   พี่พูดเป็นนัย ๆ ไม่กล้าพูดตรง ๆ "  

          " รอยสัก..เออน้องเห็นแล้ว แต่ก็ไม่นึกอะไรหรอก"    น้ำเสียงแฝงด้วยสัตย์ซื่อ

          " นั่นแหละที่บอกว่าแกคงรักภรรยามาก  น้องรู้ไม่การสักนี้เจ็บมาก ๆ แกยังตั้งใจสักชื่อภรรยาเอาไว้"   พูดไปหัวเราะไป

          " เออ..พี่    น้องยังสงสัยว่าเป็นชื่อภรรยาของแก่ได้อย่างไร "

          " รอยสักเขียนว่า .." สุนี " มันก็คงเป็นชื่อผู้หญิง และพี่เข้าใจว่าไม่ใช่ชื่อแฟนเก่าของแกแน่ ต้องเป็นภรรยาปัจจุบันแน่นอน "  พูดอย่างมั่นใจ

          " น้องว่าคงไม่ใช่ "  พูดอย่างมั่นใจเช่นกัน

          " จะไม่ใช่อย่างไร   ชื่อที่ปรากฏมันพ้องนี่   ชื่อสุนีต้องเป็นชื่อผู้หญิง "    ย้ำด้วยเสียงหัวเราะ

          " เอ๊..น้องตาฝาดไปมั้ย ตอนที่น้องไปเช็ดตัวทุกครั้ง น้องเห็นรอยสัก  สักว่า  สุราษฎร์ธานี "  พูดด้วยสายตาขบคิด

      สนใจเรื่องอื่น ๆ คลิก   http://www.nature-dhrama.com