....ไซเบียเรีย..ดินแดนแห่งความอ้างว้างและกว้างไกล..รถไฟสายทรานไซเบียเรีย..ผ่านไปไกลๆจนสุดขอบฟ้า..ในโลกสี่เหลี่ยม..คนวัยเลยหนุ่มบ่นกับ..ตัวเอง..เมื่อเห็นรถไฟ...มีรถไฟ..รัฐบอกว่า..เราจะมีงานทำ..แต่..ธรรมชาติถูกรุกราน..ปลาไม่ค่อยมี..ไม่รู้ว่า..รถไฟเป็นต้นเหตุหรือเปล่า..สำหรับเราๆคงไม่ได้เป็นต้นเหตุที่ทำให้ธรรมชาติถูกทำลายเท่าไรนัก..แค่เพียงอาศัยหายใจเอาอากาศ"บริสุทธิ์"ไปวันๆกับกินปลาโง่ๆที่เข้ามาในแห..บางตัว..เท่านั้น..เขายิ้มให้กับกล้อง...
...ทางเหนือไซเบียเรีย..คนยังช่วยเหลืออุ้มชูกันอยู่นะ..เราไม่คิดเรื่องตอบแทนกับสิ่งแลกเปลี่ยน..หรอก..หญิงทำงานใน..รถไฟ..กล่าวถ้อย..ร้อย..คำ..
..ในทุ่งกว้างสุดลูกหูลูกตา..หญิงชาย..หน้าตากร้านเกรียม...ชายกล่าว.."ผู้ชายต้องการ..ผู้หญิง"....หญิงเสริม...ผู้ชาย..ต้องการหมา..และ..ความอบอุ่น....ผู้หญิง..ผ่าฟืน.จุดไฟ.หุงอาหาร...ชีวิตในเต้นท์กลางธรรมชาติที่มี ทุ่งหญ้า..ทะเลทราย..แสงแดดความหนาวในดินแดนอันอ้างว้างว่างเปล่า...กว้างไกล..กับคำจำนรรจ์...
อ้างว้าง เหงาเปล่าจ๊ะ ยายธี หรือว่าเพราะมันกว้างเกินไป เลยเหงา หรือ เหงา ที่ "หัวใจ"
ขอบคุณมากค่ะ
แวะมาส่งกำลังใจจ๊ะ ยายธี
อ่านแล้วยิ้มมมมมม
หนาวไปถึงหัวใจ...ผ่านไซบีเรียอันเหน็บหนาว
แวะมาส่งความรักและความอบอุ่นไว้ให้คุณยายธี ส่วนหมา คงไม่ต้องนะคะ ^^
ÄÄÄ..สวัสดี..จ้า..คุณ Somsri...(หล่อน)..อยากจะร้องเพลงให้ฟังว่า...ค่ำ คืน..ฉัน..ยืน..อยู่เดียว..ดาย..เหลียว..มอง..รอบ..กาย..มิวายจะหวาดกลัว...มอง นภา..อันมืด..มัว..สลัว..เย็น..ย่ำ..โอ้ อกเอ๋ย..เจ้าช่อไม้ดอก.เอ๋ย..เจ้าดอก..ขจร..นก..ขมิ้นเหลืองอ่อน..ค่ำแล้ว..ได้แต่..นอนกอดหมอน.ข้างง...เหงาาา..ฤ..ดี....(...เป็นไงเหงาไหมเจ้าคะ..)...ยายธี
..สวัสดีจ้ะ..Bright Lily..ÄÄ..ขอบพระคุณเจ้าค่ะ..ดอกไม้งามแท้..พาใจให้หายเหงา..และอบอุ่น..หวาน...(ยายธี)
..สวัสดีจ้ะ..หยั่งราก.ฝากใบ..อ่านแล้ว..ก็..หัวเราะ..อ้ะะๆๆๆ..เจ้าค่ะ..(..เผื่อหมา..ด้วย..ไม่ได้..หรือเจ้าคะ..หวงไว้ทำไม..๕๕๕..)..ยายธี..อิอิ..
มีคนบอกว่ากินปลาเยอะๆ แล้วจะฉลาด เพราะปลามีโอเมกา 3 เยอะ แต่พอยายธีพูดว่า "ปลาโง่ๆ ที่เข้ามาในแห" แล้ว ทำให้คิดอะไรได้หลายอย่าง บางที...ผมอาจจะต้องลดการกินปลาลงบ้างแล้วล่ะ 555
ÄÄÄ...สวัสดีเจ้าค่ะ..คุณอักขณิช.."เรื่องทำให้คิดได้หลายอย่าง"...เป็นห่วงเรื่องกินปลาขึ้นมาอย่างที่คุณคิด..ขึ้นมา..นึกถึง ปลาเมืองไทย...ที่พระสังข์ทอง...บอกให้กระโดดขึ้นมาให้กิน..กันทั้งเมือง..ตามคำขอ..."..เอ..ไอ้ปลาชนิดนี้..โง่หรือฉลาดไม่รู้นะ"...คุณอักขณิช...ไปเจอปลาชนิดนี้..และกินเข้าไป..น่ะ..."..จะต้องบอก..อะไรๆๆกันมั้ยนะ.."ช่วยคิดต่อ..หน่อย"..เด็กๆ..ที่กำลัง..ถูกฝึกให้คิดเป็นน่ะ...อ้ะะๆๆๆ...(ยายธี)..
....สวัสดีเจ้าค่ะ..คุณมะเดื่อ.....ยายธี..พยายามใช้สายตา..ที่ไม่..ค่อยจะใส..สักเ่ท่าไรนัก...ดู..ไปดูมา..มันก็เป็น..รูปถ่าย..หินงอกใน ถ้ำประทุน..อย่างที่บอกมา...จะให้..ยายธีมองให้เป็นรูปอะไรล่ะ..เจ้าคะ...
...สวัสดี..เจ้าค่ะ..คุณใบบุญ...(ยายธี)
การพัฒนา กับการสูญเสียบางสิ่ง เป็นของคู่กันนะคะคุณยายธี เราต้องเลือกว่าจะเอาแบบไหน
ÄÄÄ...สวัสดีเจ้าค่ะ คุณระพี..."บางโอกาศ..ก็ยากที่จะเลือกนะเจ้าคะ..ยิ่งบางสิ่ง..อาจจะเรียกได้ว่า..เหลือเดน..อิอิ"..ยิ่งการพัฒนาเวลา..มันมักจะยืดเยื้อ...ก็อาจจะกระตุกโอกาศที่จะเลือก...(เดาๆเอาเจ้าค่ะ..ไม่ทราบว่าเรา..จะเห็นเหตุ..ตรงกันหรือเปล่า..)..อ้ะ..ยายธี
เพื่อนของผมชอบทำบุญกับขอทานเด็กพิการ เจอไม่ได้ต้องให้เงิน แต่ผมไม่เคยทำเลย นอกจากวนิพกที่ร้องเพลงแลกเงิน จนเพื่อนประชดว่าผมเป็นคนงกและห่างไกลจากบุญ ผมตอบเขาว่า ที่ผมเห็นๆมานั้น มีเด็กจำนวนมากถูกลักพาตัวนำมาขอทาน ถูกทำให้พิการเพื่อให้น่าสงสาร ที่เป็นเช่นนี้เพราะคนไทยใจบุญ จนอาชีพขอทานทำรายได้ ดังเช่นขอทานที่บริจาคเงินให้วัดเป็นสิบๆล้าน เหตุนี้เองมิจฉาชีพจึงหาช่องทำมาหากินบนความใจบุญของคนไทย ยิ่งเราทำบุญก็จะเพิ่มดีมานให้ตลาดไปจับเด็กมาทำร้ายและขอทาน ผมจึงไม่อยากเป็นคนหนึ่งที่ทำให้สิ่งเลวร้ายแบบนี้เพิ่มขึ้นในสังคมไทย แต่เพื่อนผมบอกว่า ยังไงเขาก็ได้บุญเพราะเขาทำด้วยใจที่บริสุทธิ
ก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันไหม แต่ผมมองว่า คนเราก็ต่างรักที่จะเป็นคนดี ถึงแม้สิ่งที่กระทำนั้นจะแตกต่างกันออกไป แต่ผลที่ตามมานั้นสิครับ เป็นเรื่องน่าสนใจ พุทธองค์เองก็ทรงสั่งสอนในเรื่องนี้ และสุรปออกมาได้ว่า "ความไม่รู้คือบาป" ซึ่งแปลได้ว่าหากเรากระทำสิ่งใดลงไป โดยไม่รู้อย่างถ่อแท้ถึงสิ่งที่กระทำนั้น แม่ด้วยเจตนาดีอย่างไรก็ต้องรับผลของการกระทำนั้นไม่ว่าดีหรือร้าย และวันนี้เราล้วนต่างทำร้ายโลกของเรา ไม่มากก็น้อย ก็ไม่รู้ว่าจะโทษว่าใครผิด ใครผิดมากหรือน้อย แต่อย่างไรมันก็เป็นบาปที่เราต่างต้องร่วมรับผลนั้น ทางรถไฟจะทำให้โลกแย่ลงหรือเจริญขึ้น คนสร้างก็คงอยากให้มันจรรโลงโลก แต่มันจะออกมาในทางตรงข้ามรึเปล่า ใครจะผิดก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆเราต่างต้องรับผลจากมันร่วมกัน