เพื่อนของผมชอบทำบุญกับขอทานเด็กพิการ เจอไม่ได้ต้องให้เงิน แต่ผมไม่เคยทำเลย นอกจากวนิพกที่ร้องเพลงแลกเงิน จนเพื่อนประชดว่าผมเป็นคนงกและห่างไกลจากบุญ ผมตอบเขาว่า ที่ผมเห็นๆมานั้น มีเด็กจำนวนมากถูกลักพาตัวนำมาขอทาน ถูกทำให้พิการเพื่อให้น่าสงสาร ที่เป็นเช่นนี้เพราะคนไทยใจบุญ จนอาชีพขอทานทำรายได้ ดังเช่นขอทานที่บริจาคเงินให้วัดเป็นสิบๆล้าน เหตุนี้เองมิจฉาชีพจึงหาช่องทำมาหากินบนความใจบุญของคนไทย ยิ่งเราทำบุญก็จะเพิ่มดีมานให้ตลาดไปจับเด็กมาทำร้ายและขอทาน ผมจึงไม่อยากเป็นคนหนึ่งที่ทำให้สิ่งเลวร้ายแบบนี้เพิ่มขึ้นในสังคมไทย แต่เพื่อนผมบอกว่า ยังไงเขาก็ได้บุญเพราะเขาทำด้วยใจที่บริสุทธิ

ก็ไม่รู้ว่าเกี่ยวกันไหม แต่ผมมองว่า คนเราก็ต่างรักที่จะเป็นคนดี ถึงแม้สิ่งที่กระทำนั้นจะแตกต่างกันออกไป แต่ผลที่ตามมานั้นสิครับ เป็นเรื่องน่าสนใจ พุทธองค์เองก็ทรงสั่งสอนในเรื่องนี้ และสุรปออกมาได้ว่า "ความไม่รู้คือบาป" ซึ่งแปลได้ว่าหากเรากระทำสิ่งใดลงไป โดยไม่รู้อย่างถ่อแท้ถึงสิ่งที่กระทำนั้น แม่ด้วยเจตนาดีอย่างไรก็ต้องรับผลของการกระทำนั้นไม่ว่าดีหรือร้าย และวันนี้เราล้วนต่างทำร้ายโลกของเรา ไม่มากก็น้อย ก็ไม่รู้ว่าจะโทษว่าใครผิด ใครผิดมากหรือน้อย แต่อย่างไรมันก็เป็นบาปที่เราต่างต้องร่วมรับผลนั้น ทางรถไฟจะทำให้โลกแย่ลงหรือเจริญขึ้น คนสร้างก็คงอยากให้มันจรรโลงโลก แต่มันจะออกมาในทางตรงข้ามรึเปล่า ใครจะผิดก็ไม่รู้ แต่ที่แน่ๆเราต่างต้องรับผลจากมันร่วมกัน