ความรู้สึกที่ได้มาลงเรียนวิชาเลี้ยงผึ้ง
ตลอดเวลาที่ผ่านมาประมาณหนึ่งเดือนกว่านี้วิชาเลี้ยงผึ้งเป็นวิชาที่มีแนวคิดและวิธีการสอนไม่เหมือนวิชาอื่นๆที่เคยเรียนผ่านมาเลย วิชาเลี้ยงผึ้งนี้ในแต่ละสัปดาห์ที่ได้เข้ามาเรียนมีหลายอารมณ์หลายรูปแบบ
และหลากหลายความคิดมากสัปดาห์แรกที่เข้ามาเรียนวันศุกร์ที่ 8 มิถุนายน 2555 วันนี้อาจารย์สอนเรื่องวิทยาศาสตร์กับหลักพระพุทธศาสนาคืออิทัปปัจยตามาบูรณาการกับวิทยาศาสตร์ แต่ที่ฉันชอบมากที่สุด
และสิ่งนี้ก็เป็นความรู้ใหม่ที่ฉันได้รับก็คือ ทำไมมดถึงไม่ขึ้นรังผึ้งเมื่อโรยแป้งไว้ อาจารย์ให้คำตอบมาว่า เพราะว่ามดมีรู้หายใจอยู่ด้านข้างลำตัวเมื่อมดตกลงไปในแป้งแป้งจึงไม่อุดรูหายใจของมัน จึงไม่มีแรงไต่ขึ้นมากินน้ำผึ้งบนถังได้
สัปดาห์ที่สองคือวันจันท์ที่ 11 มิถุนายน และวันศุกร์ที่ 15 มิถุนายน 2555 ในสัปดาห์นี้วันจันทร์อาจารย์ได้แสดงตัวอย่างของjournalของเพื่อนๆที่มีความสามารถในการเขียนได้ดีสามรถจัดลำดับกระบวนการคิดได้และสามารถกลั่นออกมาเป็นความรู้ที่ได้จากการเรียนมาเขียนเป็นบันทึกได้ดี
ซึ่งวันนี้ฉันว่าสนุกดีนะคะเพราะว่าเพื่อนแต่ละคนทีอาจารย์ยกตัวอย่างมา มีความรู้แปลกใหม่ซึ่งบางเรื่องฉันไม่รู้มาก่อนและบางคนก็เขียนได้สนุกซึ่งทำให้ฉันอยากไปยืมบันทึกของเพื่อนคนนั้นมาอ่านเลยเพราะว่าฉันเป็นคนที่เขียนไม่ค่อยเก่ง
วันศุกร์วันนี้ทำให้ฉันรู้ว่าทำอย่างไรให้ผึ้งไม่ต่อยเนื่องจากที่หอมีผึ้งโพรงมาทำรังอยู่และก็กลัวมันต่อยมากแต่อาจารย์ให้ความรู้มาว่า ให้ทำใจไม่ให้กลัวผึ้งเพราะว่าถ้าเรากลัวมันมันก็จะรู้ว่าเรากลัวแล้วก็ยิ่งจะเข้ามาต่อยเรา
เพราะว่าเวลาเรากลัวจะทำให้เหงื่อที่ตัวเราออกและทำให้ผึ้งได้กลิ่นเหงื่อและบินมาต่อยเรา ข้อนี้ลองใช้แล้วและคิดว่ามันใช้ได้จริงจึงทำให้ลดอาการความกลัวผึ้งลงไปได้นิดนึง^^
แต่ก็ยังมีข้ออื่นๆอีกนะคะที่อาจารย์บอกก็คือ อย่าใส่ชุดดำ และอย่าใส่น้ำหอมเพราะมันจะทำให้ดึงดูดผึ้งมาต่อยเรา
สัปดาห์ที่สามคือวันจันทร์ที่ 18 มิถุนายนและวันศุกร์ที่ 22 มิถุนายน 2555 วันจันทร์เป็นวันที่อาจารย์สอนเป็นแบบวิชาการมากที่สุด คือประเภทของผึ้ง การนับจำนวนโครโมโซมของผึ้ง และประโยชน์ของผึ้ง
วันศุกร์วันนี้ฉันชอบมากเลยคะกับหนังเรื่องเสียงกู่จากครูใหญ่แต่ลืมเอาแว่นมาเลยมองไม่ค่อยเห็นและเสียงก็ฟังไม่ค่อยชัดหนูเลยเปิดyoutube ดูอีกรอบ และก็ได้ข้อคิดมาเป็นแนวทางการใช้ชีวิตของตนเองคะ
คือ สอนให้เรารู้จักพึ่งตัวเองก่อนแล้วถ้าคนอื่นเห็นว่าเรามีความมานะอดทนพยายามเค้าก็จะยื่นมือเข้ามาช่วยเราเอง(พึ่งตัวเองก่อนแล้วสวรรค์จะช่วย) ลำบากวันนี้สบสายวันหน้า(การทำงานหนักเป็นดอกไม้ของชีวิต)
