เมื่อวันที่ ๑๕ - ๑๗ ที่ผ่านมาได้จัดกิจกรรมอบรมโครงการพัฒนาสังคมและชุมชน โดยได้จัดให้กับนักศึกษาและประชาชนที่ร่วมกันในพื้นที่จัดกลุ่มอาชีพต่างๆมาร่วมในโครงการตามเป้าหมายที่วางไว้ทั้งหมดจำนวน ๘๐๐ คน โดยแบ่งวันละ ๕ ตำบลๆละ๕๐คน รวมวันละ ๒๕๐ คน
แต่ที่มาจริงๆต่อวันก็ ๑๙๐ คน
หากแต่ว่าการแบ่งงานที่ไม่ชัดเจน การทำงานเลยสับสนบ้างเพราะผู้เขียนเองได้รับคำสั่งให้รับผิดชอบงาน ๓ อย่างด้วยกัน
คือ ฝ่ายต้อนรับ ซึ่งก็ต้อนผู้เข้าอบรมทุกวัน ทั้งนี้เนื่องจากส่วนใหญ่คนที่มาเป็นวัยรุ่นนั่งไม่ติดที่เดินเข้าๆออกๆตลอดเวลา มาถึงก็ไม่ยอมเข้าไปข้างใน
ฝ่ายอาหาร ฝ่ายนี้ไม่ค่อยได้ทำหน้าที่เท่าไหร่นักเนื่องจากการทำงานที่ซ้ำช้อนกัน เลยแยกไม่ค่อยออก คอยช่วยตอนแจกขนมพักเบรค และข้าวตอนพักกลางวัน
ฝ่านนันทนาการ ทำหน้าที่คอยกระตุ้น สร้างความสัมพันธ์ให้ผู้รับการอบรมคลายเครียดกัน บางช่วงใช้เวลานานมากเป็นชั่วโมง เนื่องจากต้องคอยวิทยากรที่มาไม่ตรงเวลามากนัก
แต่ทั้งนี้ที่ทำทั้งหมดนั่นยังไม่ถูกใจคนบางคนที่คอยนั่งจับผิดคนอื่น ทำในที่ไม่สมควรบ้าง ไม่เหมาะสมกับคนผู้เข้าอบรมบ้าง และบางครั้งกำลังแจกข้าวอยู่ผู้เข้าอบรมไปหยิบน้ำช่วงชุลมุนโดยไม่ได้ดูก็โดนว่าอีก
ซึ่งที่จริงคนที่นั่งจับผิดคนอื่น ทุกคนทำอะไรไม่ถูกใจไปหมด ตัวเองนั่นไม่ได้ทำอะไรเลย คอยหลีก คอยดูและพูดแต่ส่วนที่คนอื่นบกพร่อง มองว่าตัวเองดีคนเดียว ถูกคนเดียว ดีคนเดียว เลิศคนเดียว
ต้องขอบคุณทั้ง ๕ ท่านมากนะค่ะที่แวะมาให้กำลังใจ
...ขอให้สนุกกับงานนะครับ
ดีใจมากค่ะที่แวะมาทักทายกัน
ขอบคุณมากๆนะค่ะ
ที่แวะมาให้ดอกไม้ในบันทึกนี้ แต่ช้อนกันสองบันทึก
แต่อันนั่นน้องลบไปแล้ว
ทั่งนี้เน็ตที่บ้านมีปัญหาชั่วคราวค่ะในตอนนั้น
ต้องขอโทษพี่ใหญ่ด้วย
แต่ก็มาลงรูปขอบคุณในบันทึกนี้แทนค่ะ
สวัสดีครับ..เหตุการณ์ที่น่าเห็นใจเช่นนี้มักเกิดได้ทุกแห่งหน ถ้ามีคนไทยอยู่ในแถวหรือในการอบรมแต่ละครั้ง. นี่ถ้าเป็นทหารล่ะก็..ต้องให้พวกเธอวิ่งจนกว่าจ่าเวรจะเหนื่อย ! แถมยังน่าเห็นใจจริงๆเพราะมักจะมีพวกที่ไม่พยายามทำอะไรให้เกิดประโยชน์..แต่อยู่ๆก็โผล่มาวิจารณ์การทำงานของคนอื่น..ยังมีอีกมากครับพวกที่ชอบเอาดีใส่ตัว และแอบเอางานของคนอื่นมาวิจารณ์ ซึ่งบางทีเขายังไม่เรียบร้อยด้วยซ้ำ..พอจะให้ตัวเองทำบ้าง..ดูสิว๊ะ !! แม่งเผ่นไปแล้ว..ผมรู้ครับว่าคนที่พูดความจริงมักจะถูกวิจารณ์..ผมชินมานานแล้วครับ..ถ้าวันไหนไม่ถูกวิจารณ์สิครับจะรู้สึกแปลกใจ..
ที่แวะมาให้ดอกไม้เป็นกำลังใจในการทำงานค่ะ
และขอบคุณมากมายสำหรับความคิดที่เพิ่มเติม
บางครั้งก็เครียดมากค่ะ
แต่ก็ทำใจ...มองในสิ่งที่เป็นสุขค่ะ
ที่แวะมาเยี่ยมในบันทึกนี้
มีความสุขมากๆเช่นเดียวกันค่ะ
และหายเร็วๆนะค่ะ