ด้วยรักและอาลัย

อาลัย

 

 

ยืนมองควันไฟสีหม่นที่ลอยจากยอดปล่ีองเมรุแล้วสลายหายไปกับอากาศธาตุ  ร่างของน้องชายมอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลี .........  

ได้แต่ปลอบใจน้องสาวที่ยืนร้องไห้อยู่ข้าง ๆ

"ตัดใจนะ...เขาไปดีแล้ว  สุขแล้ว สงบแล้ว นี่แหละความจริง  จริงที่สุดของชีวิต ชั่วชีวิตของเรา หากไม่เป็นฝ่ายจากไปเสียก่อน เราจะต้องพบกับความจริงที่สุดอย่างนี้หลายครั้งนัก  ทำใจเสียวันนี้ให้รับได้ เพราะเราจะต้องพบเจอเหตุการณ์สูญเสียอย่างนี้อีกหลายครั้งนัก"........

 

..........................................

 

 

บันทึกนี้เขียนที่ GotoKnow โดย  ใน ใต้ฟ้าเมืองไทย



ความเห็น (11)

เขียนเมื่อ 

หมอเปิ้น เห็นภาพนี้ที่ไร รู้สึกเศร้า หดหู่ ไม่สบายใจเลยนะคะ คิดอยู่ตลอดว่า ไม่รู้ว่าตนเองจะพบเจอวันไหน? แต่ขออย่า ให้ทรมาร ขอให้ได้ดูแลคุณพ่อ ให้ท่านไปก่อนเรา เราได้ตอบแทนท่านก่อน ส่วนลูกสาว 2 คน เขาก็โตแล้ว ไม่ห่วงเท่าไหร่? เริ่มทบทวนความตาย การตาย น่ากลัว (สำหรับพี่เปิ้น) ไม่มีใครรู้วันตาย ของตน ดังนั้นการเตรียมตนก่อนตาย จึงพยายามไม่กลัว (จริงๆ ก็กลัวนะคะ) พอเตรียมความตายได้... เราจะรู้สึกว่า ใจเบาลง ความโกรธ ก็ลดลง ความอยากมี อยากได้ก็ลดลง ขี้โมโห ลดลง ไปมากนะคะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่เตือนสติ ขอบคุณบทความดีดีนี้ค่ะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะพี่หมอเปิ้น Blank ถึงจะเตรียมตัว ทำใจยอมรับมาแล้ว แต่พอเจอเหตุการณ์จริง ๆ แล้ว มันก็ทำใจยากจริง ๆ จ้ะ  จนคุณมะเดื่อคิดว่า ขอเป็นฝ่ายจากทุก ๆ คนไปก่อนจะดีกว่า เพราะไม่อยากพบเจอกับความเศร้าเสียใจเพราะการจาก การสูญเสียอย่างนี้อีกเลย  ขอบคุณพี่หมอเปิ้นจ้ะ

เขียนเมื่อ 
  • คนที่อยู่จำต้องแบกความทุกข์นั้นไว้ แต่ก็ยังได้มีโอกาสทำบุญให้คนที่เรารัก... ความรู้สึกเจ็บปวดนี้จะเป็นบททดสอบให้เราต้องเผชิญกับความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นอีกหลายครั้ง จนเรายอมรับความจริงได้ในที่สุด...
  • "...เราจะต้องพบกับความจริงที่สุดอย่างนี้หลายครั้งนัก  ทำใจเสียวันนี้ให้รับได้ เพราะเราจะต้องพบเจอเหตุการณ์สูญเสียอย่างนี้อีกหลายครั้งนัก..."
  • ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดจากประสบการณ์ตรงค่ะ 
เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะ Blankขอบคุณจ้ะที่เข้ามาทักทาย  กาลเวลาคือโอสถวิเศษที่จะรักษาความรู้สึกแห่งความสูญเสียได้ดีที่สุดจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอให้น้องชายไปสู่สุคตินะคะ..

เขาไปดีแล้ว-สุขแล้ว-สงบแล้ว นี่แหละความจริง

 

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะคุณระพี Blank ความจริงของชีวิตที่แน่นอนที่สุด คือความตายน่ะแหละขอบคุณจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจ จากเืพื่อน ๆ ทุก ๆ คนไว้ ณ ที่นี้นะจ๊ะ

ครูรุจน์ รบ.
IP: xxx.27.162.71
เขียนเมื่อ 

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ ราชบุรี จอมบึง

ขอให้ครอบครัวคุณมะเดื่อเข้มแข็งนะคะ

เขียนเมื่อ 

สวัสดีจ้ะครูรุจน์ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

เขียนเมื่อ 

ขอบคุณจากใจจริงจ้ะคุณปริม Blank คนที่อยู่ก็ต้องเดินหน้าต่อไปแม้บางครั้งจะไม่อยากเดินก็ตามทีจ้ะ