ด้วยรักและอาลัย


อาลัย

 

 

ยืนมองควันไฟสีหม่นที่ลอยจากยอดปล่ีองเมรุแล้วสลายหายไปกับอากาศธาตุ  ร่างของน้องชายมอดไหม้กลายเป็นเถ้าธุลี .........  

ได้แต่ปลอบใจน้องสาวที่ยืนร้องไห้อยู่ข้าง ๆ

"ตัดใจนะ...เขาไปดีแล้ว  สุขแล้ว สงบแล้ว นี่แหละความจริง  จริงที่สุดของชีวิต ชั่วชีวิตของเรา หากไม่เป็นฝ่ายจากไปเสียก่อน เราจะต้องพบกับความจริงที่สุดอย่างนี้หลายครั้งนัก  ทำใจเสียวันนี้ให้รับได้ เพราะเราจะต้องพบเจอเหตุการณ์สูญเสียอย่างนี้อีกหลายครั้งนัก"........

 

..........................................

 

 

คำสำคัญ (Tags): #อาลัย
หมายเลขบันทึก: 495364เขียนเมื่อ 19 กรกฎาคม 2012 14:20 น. ()แก้ไขเมื่อ 23 กันยายน 2013 14:36 น. ()สัญญาอนุญาต: ครีเอทีฟคอมมอนส์แบบ แสดงที่มา-ไม่ใช้เพื่อการค้า-อนุญาตแบบเดียวกัน


ความเห็น (11)

หมอเปิ้น เห็นภาพนี้ที่ไร รู้สึกเศร้า หดหู่ ไม่สบายใจเลยนะคะ คิดอยู่ตลอดว่า ไม่รู้ว่าตนเองจะพบเจอวันไหน? แต่ขออย่า ให้ทรมาร ขอให้ได้ดูแลคุณพ่อ ให้ท่านไปก่อนเรา เราได้ตอบแทนท่านก่อน ส่วนลูกสาว 2 คน เขาก็โตแล้ว ไม่ห่วงเท่าไหร่? เริ่มทบทวนความตาย การตาย น่ากลัว (สำหรับพี่เปิ้น) ไม่มีใครรู้วันตาย ของตน ดังนั้นการเตรียมตนก่อนตาย จึงพยายามไม่กลัว (จริงๆ ก็กลัวนะคะ) พอเตรียมความตายได้... เราจะรู้สึกว่า ใจเบาลง ความโกรธ ก็ลดลง ความอยากมี อยากได้ก็ลดลง ขี้โมโห ลดลง ไปมากนะคะ

ขอบคุณมากนะคะ ที่เตือนสติ ขอบคุณบทความดีดีนี้ค่ะ

สวัสดีจ้ะพี่หมอเปิ้น Blank ถึงจะเตรียมตัว ทำใจยอมรับมาแล้ว แต่พอเจอเหตุการณ์จริง ๆ แล้ว มันก็ทำใจยากจริง ๆ จ้ะ  จนคุณมะเดื่อคิดว่า ขอเป็นฝ่ายจากทุก ๆ คนไปก่อนจะดีกว่า เพราะไม่อยากพบเจอกับความเศร้าเสียใจเพราะการจาก การสูญเสียอย่างนี้อีกเลย  ขอบคุณพี่หมอเปิ้นจ้ะ

  • คนที่อยู่จำต้องแบกความทุกข์นั้นไว้ แต่ก็ยังได้มีโอกาสทำบุญให้คนที่เรารัก... ความรู้สึกเจ็บปวดนี้จะเป็นบททดสอบให้เราต้องเผชิญกับความทุกข์ที่จะเกิดขึ้นอีกหลายครั้ง จนเรายอมรับความจริงได้ในที่สุด...
  • "...เราจะต้องพบกับความจริงที่สุดอย่างนี้หลายครั้งนัก  ทำใจเสียวันนี้ให้รับได้ เพราะเราจะต้องพบเจอเหตุการณ์สูญเสียอย่างนี้อีกหลายครั้งนัก..."
  • ขอบพระคุณสำหรับข้อคิดจากประสบการณ์ตรงค่ะ 

สวัสดีจ้ะ Blankขอบคุณจ้ะที่เข้ามาทักทาย  กาลเวลาคือโอสถวิเศษที่จะรักษาความรู้สึกแห่งความสูญเสียได้ดีที่สุดจ้ะ

ขอให้น้องชายไปสู่สุคตินะคะ..

เขาไปดีแล้ว-สุขแล้ว-สงบแล้ว นี่แหละความจริง

 

สวัสดีจ้ะคุณระพี Blank ความจริงของชีวิตที่แน่นอนที่สุด คือความตายน่ะแหละขอบคุณจ้ะ

ขอบคุณสำหรับดอกไม้กำลังใจ จากเืพื่อน ๆ ทุก ๆ คนไว้ ณ ที่นี้นะจ๊ะ

เป็นกำลังใจให้ทุกคนนะครับ ราชบุรี จอมบึง

ขอให้ครอบครัวคุณมะเดื่อเข้มแข็งนะคะ

สวัสดีจ้ะครูรุจน์ ขอบคุณสำหรับกำลังใจจ้ะ

ขอบคุณจากใจจริงจ้ะคุณปริม Blank คนที่อยู่ก็ต้องเดินหน้าต่อไปแม้บางครั้งจะไม่อยากเดินก็ตามทีจ้ะ

สงวนลิขสิทธิ์ © 2005-2021 บจก. ปิยะวัฒนา
และผู้เขียนเนื้อหาทุกท่าน
ขอแนะนำ ClassStart
ระบบจัดการการเรียนการสอนผ่านอินเทอร์เน็ต
ทั้งเว็บทั้งแอปใช้งานฟรี