ดิฉันเป็นนักศึกษาที่ไม่เคยเรียนกับอาจารย์นพเลย ในสมัย ป.ตรี เพราะ ดิฉันเรียนอยู่ที่ม.ราม แต่เมื่อได้มาเรียน ป. โท ที่มธ. และได้เรียนวิชาสิทธิมนุษยชน กับ อาจารย์นพ ก็รู้สึกประทับใจอาจารย์แม้ว่าจะไม่ได้สนิทกันหรือรู้จักอาจารย์มานานก็ตามที เพราะความเป็นกันเองและไม่ถือตัวของอาจารย์ ทุกครั้งที่เจออาจารย์ไม่ว่าจะที่ไหนอาจารย์ก็มักจะทักทายและก็ถามว่า คุณใช่ไหมที่ทำเรื่อง สิทธิสตรี แสดงว่าอาจารย์จำดิฉันได้ ทั้ง ๆ ที่ มีลูกศิษย์เยอะแยะ แต่อาจารย์ก็พยายามที่จะจำลูกศิษย์ให้ได้หมด

       และในตอนเรียนวิชาสิทธิมนุษยชน อาจารย์พาไปเลี้ยงอาหารที่โรงแรมในคาบเรียนครั้งสุดท้าย และถามทุกคนว่าทำไมถึงเลือกเรียนที่นี่  อาจารย์พยายามชวนคุยเรื่องต่าง ๆ ทั้งตลกบ้าง มีสาระบ้างไม่มีสาระบ้าง เพื่อสร้างบรรยากาศให้เป็นกันเอง นี่แหละคะที่ทำให้ดิฉันประทับใจมาก เพราะ ตั้งแต่เรียนหนังสือมายังไม่เคยได้พบอาจารย์ท่านไหนทำแบบนี้มาก่อน

       ในอนาคตถึงแม้ว่าอาจารย์จะไม่ได้สอนหนังสือแล้วก็ตาม แต่อาจารย์จะยังคงเป็นอาจารย์ที่เคารพและจดจำไว้ในใจดิฉันตลอดไปคะ

 

บันทึกโดย

นส.พรพรรณ อมรวรวิทย์