เฮ้!ฉันยังหล่อหุ่นดีอยู่นายแบบอายเลยแหละ
เพื่อนสมัยเรียนมัธยมต้น

และแล้ววันหนึ่งเกิดคิดถึงเพื่อนที่เป็นตำรวจขึ้นมา จึงโทรไปที่โรงพักสารภีขอเบอร์เจ้าเพื่อนสมัยเรียนที่เคยเรียนด้วยกันสมัยมัธยมต้น เพราะหมูจ๋าเป็นเด็กนั่งแถวหลังประมาณนั้น เคยเล่นหัวกัน เตะ ถีบกัน ทะเลาะกัน บางทีก็กอดคอกันเป็นซะอย่างนั้น ก็วัยรุ่นน่ะอยู่ม.3 ก็อายุราว 14-15-16 หลายวัยเพราะบางคนเรียนตกชั้นสมัยประถมฯ พอได้เบอร์เสร็จสรรพ
หมูจ๋า : ฮัลโหลนี่เบอร์ดาบโยธินใช่หรือเปล่าคะ
ดาบโย : ใช่แล้วครับ
หมูจ๋า : นี่แก้วตา (ชื่อเดิม)จำเราได้ไหม ที่มีพ่อเป็นตำรวจเหมือนกันน่ะ บ้านอยู่ปากทางทาปลาดุก
ดาบโย : อ๋อ จำได้ๆแก้วตา เป็นไงเพื่อนสบายดีเหรอ
หมูจ๋า : สบายดีจ๊ะเพื่อน พอดีได้เบอร์เลยโทรมาหา คิดถึงน่ะเพื่อน แล้วเพื่อนอยู่ที่ไหนเหรอชื่ออยู่โรงพักแต่ตัวไม่อยู่ ช่วยสันติบาลยังไงเหรอ ทำความผิดหรือไง
ดาบโย : เปล่าเขามาทำงานกับเจ้านายน่ะ ตัวเองเป็นไงบ้างมีลูกกี่คน
หมูจ๋า : เฮ้ย!ยังไม่แต่งหรอกเพื่อน ฉันเป็นอมตะ รักษาพรหมจรรย์เว้ยเพื่อน ก็แบบว่ารอเพื่อนนั่นแหละ
ดาบโย : เฮ้ๆ รอเขาทำไมลูกเขาโตแล้วนะ มี 1 คน
หมูจ๋า : โธ่ เขาก็พูดเล่นไปงั้นแหละเพื่อนเอ๋ยใครจะมาอยู่รอเราวะ เออ ว่าแต่น้องชายล่ะอยู่ไหนเหรอ
ดาบโย : ก็อยู่โรงพักแม่ทานั่นแหละไปหาสิ
หมูจ๋า : อ้าว! น้องอยู่โรงพักแม่ทาเหรอ เออๆ ว่างๆจะไปเยี่ยมเยืยนน้องชายเสียหน่อยไม่ได้เจอนานมาก แล้วบ้านเพื่อนอยู่แถวไหนเนี่ยเราอยากเจอเพื่อนน่ะว่า ยังหล่อเหมือนเดิมหรือเปล่า เอ!ยศดาบนี่ทำให้นึกถึงลุงดาบแก่ๆหัวเถิกๆพุงพลุ้ยว่ะเพื่อน ยศเลื่อนเร็วนะเพื่อน
ดาบโย : โอ๊ย! ได้ยศดาบตั้ง 6 ปีแล้วเพื่อน เราน่ะยังหล่อเหมือนเดิมหุ่นดีนายแบบอายเลยแหละเพื่อนเอ๋ย แกมาเรื่อยๆอยู่ป่าแดด อย่าข้ามน้ำกวงนะเลี้ยวซ้ายมาเลย
หมูจ๋า : อ่ะ ฮะ ดีๆแล้วเพื่อนตัวเองยิ่งเตี้ยอยู่อย่าปล่อยให้อ้วนมีพุงล่ะ แต่นายแบบยังอายนี่โม้ เชื่อ เหอะ ว่าแต่เจอข่าวว่านายไปกินอะไรกับชาวบ้านอ่ะเกือบตาย
ดาบโย : เออๆ อ๋อ กินแมงวายน่ะ รู้จักป่าว
หมูจ๋า : เขาเคยได้ยินแต่หญ้าแมงวาย ไปกินทำไมวะ เออ เมื่อไหร่จะไปเราโทรหาละกันนะเพื่อน สวัสดีจ๊ะ
ได้ทราบข่าวคราวของเพื่อนเลยทำให้เราดีใจมากก็เจอกันครั้งล่าสุดตอนอายุประมาณ 24 ป่านนี้ก็ปาเข้าไป 42 แล้ว อยากเห็นความเปลี่ยนแปลงด้านสรีระตามกาลเวลาน่ะค่ะ อิ อิ แต่สำหรับหมูจ๋าหรือเจ้าหมูอ้วนที่เพื่อนๆเรียกนะคะ ขอบอก ยังดูเหมือนไม่ถึง 40 เลยจริงๆนะ แล้วจะเขียนมาใหม่ค่ะ ว่าเจอน้องชายแล้วเป็นอย่างไรบ้าง ขอบคุณที่เข้ามาอ่านนะคะรักคนอ่านทุกคนค่ะ

ขอบพระคุณภาพประกอบจากอินเตอร์เน็ตค่ะ
ขอบคุณท่านสามสักที่แวะมาทักทาย หมูจ๋าก็ไม่ทราบค่ะเคยได้ยินอย่างนั้นจริงๆ
ขอบคุณดอกไม้จากท่านชยพร แอคะรัจน์ นะคะ
ยินดีที่ลูกสาวแวะมาให้ดอกไม้นะคะ สุทธิดา สุภากาศตั้งใจเรียนนะคะเป็นลูกผู้หญิงอยากให้เรียนสูงๆจะได้ทำงานดีๆ ไม่ลำบากและที่สำคัญไม่ต้องไปพึ่งหนุ่มๆให้มากนัก นะจ๊ะ
สวัสดียามเช้าครับ ขอบคุณที่แวะไปทักทาย ดีใจที่ได้พบปะกับ"ลูกตำรวจ"เหมือนกันนะครับ...
แหมพี่คะใช้ชื่อหนุ่มกรนึกว่าเอ๊าะๆ สักไม่เกิน30 อิ อิ พ่อหนูหล่อท่ีสุดในโรงพักเกาะคาเลยแหละ ไม่ได้โม้