สรรพชีวิตทุกชีวิตควรมีพื้นที่ ได้หายใจ

เหยื่อ.....ถ้าเจอเหตุการณ์แบบนี้จะช่วยใครดี

     ยามสายวันหนึ่ง  เดินๆอยู่ในอาคารเก่า เหลือบไปเห็นหนังสือ สัจธรรมแห่งชีวิตวางอยู่ที่โต๊ะหนังสือ  จึงหยิบมาเปิดๆอ่านดู  หน้าที่เปิดเป็นเรื่องธรรมชาติสอนธรรม  มีเนื้อหาเกี่ยวกับชีวิตสัตว์  พฤติกรรมสัตว์   พลันได้ยินเสียงคล้ายน้องหมากำลังขุดคุ้ยอะไรอยู่ข้างนอก จึงไม่ได้ใส่ใจ  แต่เสียงเริ่มดังขึ้น  จึงปิดหนังสือเล่มนั้นและวางกลับไว้ตามเดิม สังเกตที่มาของเสียง   เห็นนกกำลังจิกตีอะไรสักอย่างด้านนอก   จึงออกไปดู  อากัปกริยาของนกกำลังรุมจิกตีงูด้วยความโกรธแค้น ฟังจากเสียง จิกไปก็ส่งเสียงร้องไป พาพวกมารุมด้วย๒-๓ ตัว  ผู้เขียนจึงรีบไปหาไม้ไปเขี่ยๆตรงเถาวัลย์ใกล้ๆ ปรากฏว่ามีนกตกลงมา  ที่คอมีลอยถูกกัดเดาว่าคงจะเป็นแม่นก  เธอสิ้นใจเสียแล้ว  ส่วนลูกนก๒ ตัวรอดชีวิต  จึงประคองนำไปไว้บนต้นไม้ และช่วยไล่เจ้างูออกไป อาการของเจ้างูตัวนี้ทั้งหลบนกและต่อสู้กับไม้ของผู้เขียน   สังเกตดูว่านกที่เหลือ(คงเป็นพ่อนก) จะทำอย่างไรต่อไป   ภาพที่เห็นคือไปคาบลูกนกกลับมายังที่เกิดเหตุ  และพยายามฝึกให้บิน เพียรพยายามอยู่หลายครั้งด้วยความหวาดระแวงและเฝ้าระวัง  เมื่อพ่อนกเห็นว่าปลอดภัย สักพักจึงไปคาบเมล็ดตำลึงสุกเพื่อจะมาป้อนลูกนก  เป็นช่วงจังหวะเวลาที่ลูกนกโผบินได้พอดี...ค่อยโล่งใจหน่อย

      สัตว์ทุกชีวิตยังรักตัวกลัวตาย  แล้วคนอย่างเราๆล่ะค่ะเลิกเบียดเบียนชีวิตและสรรพสิ่งกันหรือยัง....

     

      **

      

      **

      

      **

      

      **

      

     ธรรมะสวัสดี...ธรรมย่อมคุ้มครองผู้ประพฤติปฏิบัติธรรม