...

บางช่วงแห่งวิถีชีวิตคนเรานี้ชั่งบังเอิญจริง ๆ มันเหมือนเป็นไปกับดวงเลยทีเดียว  เราลองหันมามองความเป็นไปของชีวิตเราดูบ้างทำไมมันจึงเป็นเช่นนั้น  แล้วจะตอบว่าอย่างไร  ของบางอย่างมันบอกไม่ได้  มันอธิบายไม่ถูกแต่มันก็เป็นไปแล้ว  นี่ละสัตว์โลกย่อมเป็นไปตามกรรมดังคำพระท่านว่าไว้

 

        เมื่อวันหยุดที่ผ่านมาในขณะที่ผมนำรถเข้าจอดมองไปเห็นด้านหลังพระภิกษุรูปหนึ่งนั่งอยู่ตามลำพัง  ภายใต้ตึกเรียนหนังสือของมหาวิทยาลัยมหาจุฬาลงกรณราชวิทยาลัย  วิทยาเขตนครศรีธรรมราช  แวบแรกเห็นผมก็รู้ว่าเป็นพระคุณเจ้าที่ผมคุ้นเคยแน่ ๆ เป็นช่วงที่ผมไปถวายความรู้ให้แด่มวลพระนิสิตระดับ ป. โท  ที่นั่น

 

        ไม่รอช้าผมเข้าไปไหว้พระคุณเจ้าแล้วถามเรื่องราวที่เกิดขึ้นทันทีด้วยความรู้จักมักคุ้นเคยกัน  ด้วยความเคารพความเป็นห่วงเมื่อได้ทราบข่าว...เมื่อทักทายกันแล้วพระคุณเจ้าก็เล่าให้ฟังทำนองว่า...อาตมา ( ฉัน ) นี้เดินทางไปร่วมงานวิสาขะมีตั๋วเครื่องบินไป- กลับ  แต่วันนั้น นึกอยากให้กำลังใจน้อง ๆ ผู้ใต้บังคับบัญชาเลยตัดสินใจนั่งรถตู้จาก วังน้อย เมืองอยุธยาล่องลงใต้มาเมืองนครศรีธรรมราช

 

ปกติฉันนั่งหน้าคู่กับคนขับละ  แต่วันนั้นอยากนั่งข้างหลังคนขับ  พอมาถึงกลางทางแวะปั้มน้ำมันแล้วคนที่นั่งอยู่หลังต้องการแลกที่เปลี่ยนตนเองไปอยู่หน้าคงเป็นเวลาใกล้ตี 5 จะหัวรุ่งแล้วเราเดินทางมาถึงแถวเขตสุราษฎร์ธานีไม่รู้เกิดอะไรขึ้นฉันนั่งหลับตาอยู่ได้ยินเสียงดังสนั่นหวั่นไหวฉันเอาศอกยกขึ้นปิดหน้าทาบกับเบาะคนขับเพราะนั่งอยู่ข้างหลังเมื่อรถแน่นิ่งแล้ว  เสียงโอดโอยครวญครางร้องระงมของคนเจ็บเต็มไปหมด...อุบัติเหตุครับ...รถชนเสาป้ายข้างทาง  ผมขยับตัวตนไม่ได้

 

ทีนี้ทั้งตำรวจทั้งหมอพยาบาลมาที่เกิดเหตุพยุงร่างผมใส่รถเข็นผมหลับตาหมอมาตบแก้มใหญ่เลยว่า...ท่าน ๆ อันที่จริงผมรู้สึกอยู่...ลืมตาขึ้นมา...สิ่งของกระเด็นกระดอนไปทั่ว...ตำรวจเข้าชื่นชม...มาเมียงมองขอของดีเลยให้ไป 1 อย่าง  มีของดีติดย่ามมา 3 สิ่ง รอดตายมาได้ด้วยอะไรหนอ...เรื่องนี้เฉียบตายครับ...หรือเหมือนตายแล้วเกิดใหม่...การคุยกันระหว่างผมกับพระคุณเจ้ายังไม่จบลง

 

  แต่บรรดาลูกศิษย์ของพระคุณเจ้าที่รู้ข่าวต่างมาออกันเพื่อให้กำลังใจท่าน  ผมเลยถอยห่างออกมาโดยท่านเปิดจีวรให้ดูเหล็กยังดามส่วนหน้าและแผ่นหลังเอาไว้    พึ่งออกมาจากโรงพยาบาลเพื่อมาสอนหนังสือวันนั้น  ผลผู้ที่นั่งข้างหน้าเสียชีวิต  และบาดเจ็บสาหัสทั้งหมดที่มาพร้อมกันกับรถตู้คันดังกล่าว  และพระคุณเจ้าก็กระดูกสันหลังมีปัญหาคงต้องใช้เวลารักษาอีกระยะหนึ่ง...

 

เรื่องนี้เป็นอุทาหรณ์สอนใจหลายประเด็นครับ  ไม่ว่าจะเป็นคนขับอยู่หลังพวงมาลัย  จนถึงเรื่องกฎแห่งกรรม  ความบังเอิญ ความประมาท  ก็ขอแสดงความเสียใจต่อครอบครัวผู้สูญเสียคนรักของครอบครัวไป  ขอให้กำลังใจแด่ผู้ได้รับบาดเจ็บทุกคน / รูป และขอชื่นชมในความมีสติปัญญารักษาตัวรอดปลอดภัยของพระคุณเจ้ารูปนี้ครับขอให้ท่านเจริญในธรรมมีอายุมั่นขวัญยืนเป็นที่พึ่งแด่ชาวพุทธทั้งหลายตลอดไป 

 นี่คือรูปพระคุณเจ้าผู้เล่าเหตุการร์ระทึกขวัญวันเจออุบัติเหตุเมื่อต้นเดือน มิ.ย. 55 นี้เอง...ดร.พระมหาปรีดา ขนฺติโสภโณ ผู้อำนวยการสำนักวิชาการ ม. มจร. นครศรีธรรมราช. ด้วยความระลึกถึงและเคารพครับผม.