การคิดหาหัวข้อการเขียน ที่ผมใช้มา เป็นอย่างนี้ครับ
- นำประสบการณ์จากการทำงานในอดีต มาเขียน
- อ่านหนังสือพิมพ์ ฟังข่าว เข้าเฟซบุ๊ค แล้วนำมาเขียน
- ได้รับฟอร็เวิรดเมล์ ที่คิดว่าเข้าท่า แล้วนำมาเขียน
- พบเห็นสิ่งใด ในเว็บไซต์ ในสถานการณ์จริง แล้วนำมาเขียน
- ติดตามที่เพื่อน กทน. เขียน แล้วเกิดปิ๊งไอเดียใหม่ ก็เอามาเขียน
- กทน. ขอให้เขียน เช่น เรื่อง บัตรประชาชนในฝัน และ เลิกบุหรี่
ที่เขียนไปบางทีก็ไม่ค่อยแน่ใจ ว่าใครจะอ่าน แต่ก็คาดว่า
ท่านที่สนใจในกรอบหัวข้อการเขียน เช่น การจัดการ ความรู้
การเรียนการสอน ฯลฯ นั่นละ น่าจะเป็นกลุ่มเป้าหมาย
แต่ก็ยังไม่มั่นใจอีกว่า คนที่ลงทะเบียนไว้ ในแต่ละสาขาวิชาชีพ
มีสักกี่คน ที่เห็น ๆ ก็เป็นหมอ พยาบาล ทางการศึกษาก็มีบ้าง
และก็ไม่ทราบว่ามีสักเท่าไร และข้อเขียนแบบไหน ที่คน
กทน. ชอบใจ ที่พอจะสังเกตได้ ก็น่าจะเกี่ยวกับการพยาบาลอีก
เลยทำให้คิดว่า ถ้าหากมีให้คลิ๊กหาสารสนเทศ เกี่ยวกับสภาพคนเขียน
คนอ่าน การใช้เว็บไซต์ และเนื้อหาสาระแบบง่าย ๆ ก็น่าจะทำให้คิดหา
หัวข้อ ได้ง่าย ได้กลุ่มเป้าหมายที่จะเขียนให้อ่านอีก
อย่างไรก็ดี การเขียนทิ้ง ๆ ไว้ตามใจอยาก ก็ยังดี ที่ไปสักระยะตัวเลข
การเปิดอ่าน หรือ เพียงเปิดก็ไม่รู้ได้ มันเพิ่มขึ้น ก็ยังดีที่เห็นตัวเลข
ก็ประมาณแบบนั่งเทียนเอาว่าอย่าง ก็ 25 เปอร์เซ็นต์ ของตัวเลขที่เห็น
ละน้า 555
ครับ………หากท่านใดจะให้คำแนะนำอีก ก็จักขอบคุณยิ่ง
JJ เขียนเป็น ตำนานชีวิตครับ
เรียนท่าน กทน. ชัด ผมใช้การทำงานการประชุม การลงพื้นที่ เอามาเป็น หัวข้อในการเล่าเรื่อง
แต่หากไม่ได้ไปใหนก็นำเอา ผลงานแต่แรกออกมาเล่า
แต่มักไม่ติดขัดเรื่องการเขียน
ส่วนว่าเขียนแล้วคนสนใจแค่ไหนเป็นเรื่องคนสนใจ
แต่เราสุขใจที่ได้เล่าได้เขียน แต่อ่านมากๆก็เป็นกำลังได้อย่างวิเศษ
ขอบคุณครับ กทน.วอญ่า
กทน. อ่านว่า "กะทน" ก็ได้ 555 เป็นยาชนิดหนึ่งกินแล้วติด ยิ่งติดยิ่งดีมีแต่ปัญญา แถมได้กัลยาณมิตร ที่แสนดี ช้วยกันผลิต ช่วยกันแจกยาชนิดนี้ กันเถิดครับ
ครับท่าน "คนติดโก เหมือนเด็กติดเกมส์" วันไหนไม่ได้เข้ามาเขียนมาอ่าน พาลหงุดหงิด
GoTo Know .... เป็นที่แลกเปลี่ยน + เรียนรู้ร่วมกันนะคะ
ขอบคุณบทความดีดีนี้นะคะ
ชื่นชมกับการเลือกหัวข้อนี้ค่ะ ใกล้ตัว แต่น่าคิด น่าสนใจค่ะ การมีสารสนเทศ เช่น keywords ไหนถูกอ่านมากสุด อย่างนั้นหรือเปล่าค่ะ .. ข้อเขียนแบบไหน ที่คน กทน. ชอบใจ ที่พอจะสังเกตได้ ... สังเกตว่า "ประสบการณ์" มีความหมายเสมอค่ะ ประสบการณ์ผิดพลาดที่แก้ไขแล้วของตนเอง ประสบการณ์เห็นความดีงาม น่าเอาเป็นแบบอย่างของผู้อื่น ประสบการณ์ที่ชวนให้ ผู้อ่าน เห็นตัวเองอยู่ในนั้น ...
ขอบคุณทุกท่านที่เข้ามา แนะนำ และเสนอความคิดเห็น ที่คุณ กทน.หมอ ป. ถามมานั้น คิดว่าคงถึงกับ ระดับ Keywords
เป็นระดับหมวดหมู่ของเรื่องที่เขียน ก็ได้แล้ว แต่ในความคิดของผม คิดว่าย่อยหมวดหมู่ที่มีอยู่แล้ว 15 หมวดหมู่ ลงไปอีก จะได้รู้ว่าเราแลกเปลี่ยนในเรื่องอะไรกันมาก หรือน้อย และจะได้คิดต่อไปว่า มันเพราะอะไร จะได้เป็นข้อมูลเชิงวิจัยน้อย ๆ มาช่วยให้คิดออกว่าจะเขียนเรื่องอะไรดี เช่น สมมุติ ว่าเขียนกันน้อย อ่านกันน้อยในเรื่องเกษตร ก็ต้องหาทางเสริมกัน ถ้ามากก็จะได้ชื่นชม และตั้งข้อสังเกตอีก เป็นต้น
นอกจากนั้น ก็ยังมีสารสนเทศในประเด็นอื่น ๆ ที่เกี่ยวข้อง ที่ทำให้สมาชิกได้เข้าใจอะไร ๆ ในเชิงลึก ที่จะนำมาใช้ในการเขียนการอ่าน สำหรับเพื่อการบริหารจัดการความรู้ของเจ้าภาพโกทูโน ท่านคงรู้ของท่านอยู่แล้ว
เรื่องสารสนเทศ เป็นเรื่องสำคัญ ที่ต้องปลูกฝัง ให้คนของเรา คิดด้วยข้อมูล ทำด้วยข้อมูล นำเสนอด้วยข้อมูล ที่เป็นข้อมูลสารสนเทศ ความคิดเชิงวิทยาศาสตร์ และความเป็นพุทธะ ก็จะเพิ่มขึ้น ๆ แทนไสยศาสตร์ ที่มีให้เห็นเป็นข่าวกันบ่อย
ขอบคุณครับ