หย่อนระเบิกน้อยหน่าเบา ๆ

วันนี้รู้ตัวว่าสุดทนมาก จึงต้องขออนุญาตหย่อนระเบิดน้อยหน่าเบา ๆ  

     ไม่เข้าใจว่าเขาทำงานยังไง เราต้องการคนทำงาน พอได้มาก็กลับคำจะเอาคืน เพียงเพราะวิสัยทัศน์แคบ ๆ ของคนบางคนที่อ้างว่าประหยัดงบฯ

     การประหยัดงบในหน่วยงานถ้าเห็นว่ามันฟุ่มเฟือยก็ดี แต่นี่ไม่ใช่ คนก็ไม่มี งานก็ล้นเกินล้น ขออัตราเป็นหลายเดือน ก็รับปากว่าจะให้ แถมเขายังเป็นคนเสนอเองว่าควรเป็นใคร ทุกฝ่ายก็รับทราบ 

     พอถึงเวลาส่งมาให้แล้ว  แล้วก็กลับคำ  ไม่รู้ว่าเป็นเพราะอิจฉาหรือว่ากลัวไม่มีคนเฝ้าสำนักงานเวลาตัวเองไปShopping หรือไม่มีคนไว้ใช้งานก็ไม่ทราบได้ ทั้ง ๆ ที่ไม่มีหน้าที่ใช้เขา

     พูดจนBoss จะคล้อยตาม ก็เลยจำเป็นต้องหย่อนระเบิดน้อยหน่าเบา ๆ นี่แค่เบา ๆ นะ ถ้าครั้งต่อไปบาซูก้า แต่ครั้งนี้ถือว่าเป็นการหย่อนระเบิดแบบมีเหตุมีผล ไม่ได้หย่อนเพราะอารมย์  แต่สุดทนกับวิสัยทัศน์อันปราศจากการไตร่ตรอง

 

     ทำให้ต้องทบทวนว่าเฮ้ย!อะไรกันนักหนาเนี่ย การขออัตรากำลังคนมาทำงานเพื่อหน่วยงานยังกะจะออกรบ จะทนอยู่ได้อีกนานเท่าไหร่เนี่ย!  นี่แค่ขอกำลังคนนะถ้าของบประมาณจะขนาดไหน?  ถึงขั้นทำสงครามไหม? ฉันจะรบไปเพื่อใครว่ะเนี่ย!  คงต้องทบทวนความสำคัญและบทบาทของตัวเองใหม่ซะแล้ว  จะได้รู้ว่าจะอยู่หรือจะไป

     ไม่เบื่องานแต่เบื่อคน