ความก้าวร้าวและชิงชังจงหายไปจากใจเธอนะเด็กหญิงนุช
เด็กหญิงนุช นักเรียนชั้น ป.๒ จอมก้าวร้าวและสมาธิสั้น มักจะกลับบ้านหลังคนอื่น บางวันผู้เขียนเห็นเด็กหญิงนุชหลบอยู่ใต้บันไดอาคารห้องสมุด แอบนิ่งอยู่ในลังกระดาษ จนครูต้องหากันวุ่น เจอแล้วต้องไล่ให้กลับบ้าน เด็กหญิงนุชก็อ่อยอิ่งไม่อยากกลับบ้านเช่นเคย ในเวลาเรียนเด็กหญิงนุช จะหลบลงมาด้านล่างหรือมาเดินเรื่อยเปื่อยตามที่ต่าง ๆ ไม่ยอมทำการบ้านหรืองาน เด็กหญิงนุชอ่านไม่ออก เขียนไม่ได้ เวลาอารมณ์เสีย เด็กหญิงนุชจะเอาสมุด หนังสือมาโยนทิ้ง มักมีเรื่องกับเพื่อนหรือรุ่นพี่เสมอ ผู้เขียนมักเรียกมาคุยมาปลอบ ให้อารมณ์สงบลง ลองคลำศรีษะของเด็กหญิงนุชดูมีรอยแผลและบวมหลายแห่ง เท่าที่สอบถามดูนอกจากจะมีเรื่องกับเพื่อนบ่อยแล้ว ที่บ้านก็มักโดนยายตีประจำเพราะความดื้อ
เด็กหญิงนุช ไม่มีพ่อแม่ และไม่เคยปรากฎว่ามีพ่อแม่มาหาหรือส่งเสีย อาศัยอยู่กับตายายแก่เฒ่าตามแบบคนอีสานส่วนมาก เสื้อผ้าของเด็กหญิงนุชจึงมอมแมม ผมแข็งสกปรก เล็บดำ ฟันเป็นคราบเหลือง จนคุณครูต้องจับมาทำความสะอาด อย่างไรก็ดี เมื่อถึงเวลาแปรงฟันตอนกลางวันเด็กหญิงนุชก็จะหาเหตุหลบอยู่เสมอ
ผู้เขียนจึงมักเรียกเธอว่า ลูก และเรียกให้มาหาคุยถามไถ่เสมอ จนใคร ๆ ล้อว่าเด็กหญิงนุชเป็นลูกของรอง ฯ เมื่อเธอก่อเรื่อง ครูก็กล่าวว่าลูกรองสร้างปัญหาอีกแล้ว เมื่อเข้าเรียนชั้น ป.๓ นุชก็มักมาเดินวนเวียนที่หน้าห้องของผู้เขียน ผู้เขียนได้ทดสอบให้ดูการ์ตูนที่เด็ก ๆ ชอบ นุชสามารถจำและรู้จักทุกตัวการ์ตูนเหล่านั้นดี บ่งบอกว่าเธอมีจินตนาการและมันสมองที่ดีพอสมควรแต่สภาวะอารมณ์และความกดดันเมื่อไม่พอใจดูรุนแรงและกราดเกรี้ยว
เกิดความเปลี่ยนแปลงเกิดขึ้น นุชยิ้มบ่อย ความก้าวร้าวน้อยลง การแต่งกายสะอาด ฟันขาวเป็นเงา การอ่านพัฒนาขึ้นบ้าง ผู้เขียนรู้สึกขอบคุณ คุณครูนภาภรณ์ จินดา คุณครูประจำชั้น ป.4 ที่เข้าใจจิตวิทยาเด็ก ดูแลเธอใกล้ชิด พูดด้วยคำที่ปลอบโยนเธอคลายความกระด้างและเคร่งเครียด มีความสุขอยู่เคียงข้างครูประจำชั้นที่มีความเอาใจใส่ ต่อเด็ก
ปีนี้เด็กหญิงนุชมีจิตอาสาช่วยแม่ครัวล้างจาน รดน้ำต้นไม้ มีรอยยิ้มสดใส แววตารื่นเริง เดินตามคุณครู คอยช่วยงาน ผู้ปกครองนุชก็ช่วยดูแลเด็กหญิงนุชมากขึ้นเพราะครูติดต่อและให้ข้อมูลเสมอ
ผู้เขียนรู้สึกชื่นใจกับแววตาของนุชที่เปลี่ยนไปความก้าวร้าวและชิงชังจงหายไปจากใจเธอนะเด็กหญิงนุช
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ครับ
ความรักความใส่ใจที่ครูและผู้ปกครองมีต่อเด็ก ส่งผลให้พฤติกรรมเด็ก
เปลี่ยนแปลงได้ ขอปรบมือให้ดังๆค่ะ
ต้องบอกว่าน้องนุชโชคดีที่ อ.เกื้อกูลมีเมตตา ใส่ใจดูแล ให้ความรัก มองน้องนุชเป็นคนคนหนึ่ง ไม่ใช่แค่เด็กนักเรียนเท่านั้น.. ขอบคุณแทนน้องนุชค่ะ