เรื่องราวในธรรมชาติมีหลายหลาก วันหนึ่งฉันเดินชมผีเสื้อ ณ แปลงดอกดาวเรืองที่ดอกผลิบานเหลืองเรืองรอง ยามตะวันทอแสง ผีเสื้อหลากสีสรรต่างโบยบิน ทำหน้าที่ผสมกลีบเกสร มองแล้วชวนให้สุขสันต์ยิ่งนัก ดูๆไปแมลงเหล่านั้นมีความสุข เริงร่า
ผีเสื้อตัวนี้ บินวนไปมาหลายรอบ บินเกาะดอกโน้นดอกนี้ ไปมาสลับสับเปลี่ยน ในเวลาเดียวกัน พวกเธอคงไม่รู้หรอกว่า มีอะไรซ่อนอยู่ในความงามนั้น ฉันเองก็มองไม่เห็นเช่นกัน แมลงที่มีฉายา "แมลงจอมพลาง แมลงนักฆ่า " เธอคือ ... ตั๊กแตนตำข้าว ที่พลางตัวซ่อนอยู่ตรงต้นดาวเรืองนั่น
สีที่กลมกลืนเป็นธรรมชาติ ที่แยกกันแทบไม่ออกเลย บางเวลาก็กลางปีกอ้างอย่างนางระบำรำฟ้อนกระโปรงบาน
บ้างก็ชูมืออย่างนักมวย ท่าทางแข็งแกร่งยิ่งนัก จึงมีอีกฉายา "ตั๊กแตนชกมวย"
มองดูก็เหมือนความสวยงามตามธรรมชาติสร้างสรร
แต่ในความงามนั้น ... มีบางอย่างที่ฉันไม่เคยได้สัมผัส เช่นนี้มาก่อน
ที่ใกล้ๆดอกดาวเรืองนั่นมีอะไรซ่อนอยู่ ในความจริงนั้นฉันเองก็มองไม่เห็นเหมือนกัน เพิ่งจะสังเกตุเห็นจากในภาพถ่ายเช่นกัน ใกล้ๆปีกผีเสื้อด้านขวามือ (เห็นไหมค่ะ) ผีเสื้อน้อยเจ้าคงไม่รู้ มัวแต่เพลิดเพลินกับความงามแห่งสีสรร จนลืม...
ในที่สุด เพียวเสี้ยววินาที ผีเสื้อเสื้อตัวน้อยก็ถลา ดั่งลมพัดพริ้ว ...
ผีเสื้อน้อยดิ้นๆ เพื่อความอยู่รอด เพื่อให้หลุดพ้น แต่ ...
มือจับที่มีหนามแหลมคมกดลงจนแน่น ... ฉันได้แต่ยืนมองด้วยงงๆ
และแล้ว ... แมลงจอมพลาง คือผู้พิชิต
ไม่นานก็เหลือเพียงปีกและเศษซาก...
ฉันมองแล้วก็ให้ได้คิดหลายอย่าง แต่มันเป็นเรื่องราวแห่งธรรมชาติ
เก็บคลิปวีดีโอ มาฝากด้วยนะคะ
...........
ขอขอบคุณทุกๆท่านด้วยนะคะ ขอบคุณที่แวะมาเยี่ยมชม
สวัสดีค่ะ ^^
..........
เป็นความงามตามความเศร้าในธรรมชาติ พ้หนูรีนี่อ้จฉริยะจริง ทำอะไรได้ตั้งหลายอย่าง ชอบ ชอบ ชลัญชอบค่ะ ถ้ามีโอกาสมาเที่บวปรสาทหินเดี๋ยวชลัญพาเที่ยวคงได้ภาพสวยมากเลย
ตั๊กแตนมีวงจรชีวิตที่น่าทึ่งมากค่ะ บางชนิดพอผสมพันธุ์เสร็จก็กัดกินคู่ของตัวเองเลย แต่นั่นคือธรรมชาติของเขาค่ะ ที่เป็นทั้งผู้ล่าและผู้ถูกล่า
สวัสดียามเช้าค่ะคุณหนูรี :)
ชอบรูปที่สามจังครับพี่หนูรี...เหมือนพญาตั๊กแตน...บนพรมดาวเรือง...ท่ามกลางงบัลลังก์เมฆครับ
ตุ๊กแตน ทิ่มข้าว นานแล้วไม่เห็น....ที่บ้านถ้ำ ธรรมชาติยังสมบูรณ์
ต้นโปร่งฟ้า อมลดการอยากบุหรี่
ขอบคุณค่ะ หัวกระเทียมสีเหลือง(คุณ ชลัญ)
กล้องค่ะอัจฉริยะ เปล่าใช่พี่ อิอิ มีโอกาสจะแวะไปเที่ยวค่ะ ต้องรอเพลงรอ:)
พญาตั๊กแตนแสนใจร้าย เนอะ...เศร้าเลยสงสารผีเสื้อ :)
สวยงามมากค่ะ
ธรรมชาติดูเท่าไหร่ก็ไม่เบื่อ เพลินตาเพลินใจมาก
ขอบคุณนะคะที่แบ่งปันความงดงามนี้
ธรรมชาติช่วยสร้างความสมดุลย์ให้กับทุกอย่าง
มองให้เป็นกลางแล้วจะพบสุขเนาะ....เกี่ยวกันไหมเนี่ยน้องหนูรี
ดูโหดร้ายจัง ทำไมไม่ช่วยล่ะค่ะ น่าสงสารผีเสื้อนะ ธรรมชาติ สร้างแบบนี้ โหดร้ายน่าดูค่ะ หากเปลี่ยนได้ ให้ทุกคนอิ่มทิยพ์ ไม่ต้องเบียดเบียนชีวิตกัน
อะไรจะชัดเจนขนาดนี้ คงจะถ่ายภาพใกล้มากนะคะ สวยงาม และหาดูได้ยากค่ะสมัยนี้เพราะจะไม่มีโอกาสไปในสวนแบบนี้
ใช้แล้วค่ะธรรมชาติสร้างสมดุล มันเป็นกฎแห่งธรรมชาติ
มองให้สุขย่อมพบสุข จริงค่ะ :)
ช่วยไม่ทันจริงๆค่ะ กว่าจะตั้งหลัก กดถ่ายวีดีโอยังงง อยู่เลย ปีกขาดไปแล้วช่วยก็ไม่รอดเลยต้องให้เป็นอาหารตั๊กแตนไป ... เรื่องของธรรมชาติอย่างพี่กีร์บอกอ่ะค่ะ ;)
ใกล้มากค่ะ เราคุ้นเคยกัน ผีเสื้อบ้านน้องไม่กลัวคน ยืนอยู่ก็บินวนไปวนมาไม่มีหนีหน้า รอบันทึกหน้าจะเก็บผีเสื้อหลากสีมาฝาก ขอบคุณค่ะ :)
ขอบคุณสำหรับดอกไม้ค่ะ อาจารย์ kwancha:)
สวัสดีค่ะคุณหนูรี..ดูวิดีโอ..คลิปนี้แล้ว..ทำให้ย้อนคิดถึงสิ่งที่ได้เห็น..ด้วย..ตาที่..เต่าทอง..กินแมลง..ไปได้ครึ่งตัว..แล้วแมลงนั้น..ยังบินหนีไปได้จากปากเต่าทอง..แถม..มีอยู่เพียงครึ่งตัว..ยังมีกำลังบิน...เสียดาย..ความงามและชีวิต..ของ..ผีเสื้อ..ที่บินหนีไปไม่ได้เหมือนแมลง..ตัวนั้น....(ยายธี)
สวัสดีค่ะค่ะคุณยายธี
ตั๊กแตนตำข้าวนี้แสนฉลาด เธอกุมตรงปีก แล้วเริ่มกินจากหัวก่อน อย่างไรเสียก็ดิ้นไมหลุด ฉุดไม่อยู่ ... ยืนดูด้วยความงงงัน ! ได้แต่ปลง ในเรื่องราวของธรรมชาติ ขอบคุณค่ะ