|
ใครจะคิดบ้างมั้ยว่า "ถุงกล้วยแขก" เคยเป็นสื่อฝึกคนให้เป็นนักอ่าน
สมัยก่อนตอนเป็นเด็กประถม หนังสือเล่มอย่างดีที่ได้อ่าน
ก็มีเพียงหนังสือเรียน หนังสือพิมพ์นี้แทบจะไม่รู้จัก
การขาดแคลนหนังสืออ่านนี้กระมัง ที่ทำให้ฉันเป็นคนขยันอ่าน
อ่านทุกอย่างที่เจอ ถุงกล้วยแขกมักจะพับด้วยหนังสือพิมพ์เก่า ๆ
ดังนั้น เมื่อกล้วยแขกหมดถุง ถุงกล้วยแขกก็จะถูกแบออก
กลายเป็นวรรณกรรมชั้นดีให้กับเด็กบ้านนอกอย่างฉันได้เรียนรู้อย่างสม่ำเสมอ
|
|
ต่อมาก็เกิดความคิดว่า เราน่าจะพับถุงขาย เพราะที่บ้านคุณพ่อเป็น
ช่างรับเหมาก่อสร้างถุงปูนซิเมนต์สมัยนั้นเป็นกระดาษอย่างดี
โดยลอกเอาเฉพาะชั้นนอก ๆ (สมัยนั้นถุงซีเมนต์มีหลายชั้น)
ฉันจึงได้รับการเรียนรู้การพับถุงกระดาษมาตั้งแต่เด็ก
เมื่อเป็นครูก็หวนรำลึกว่าถ้าเราไม่สอนเด็ก ๆ ไว้ ต่อไปก็คงไม่มีใครพับ
ถุงกล้วยแขกเป็น เพราะสมัยนี้เขาใช้ถุงหิ้วพลาสติกกันหมด
จึงนำการพับถุงกระดาษสู่ "ศูนย์การเรียนรู้เศรษฐกิจพอเพียง"
ซึ่งเด็ก ๆ ก็ให้ความสนใจและกระตือรือร้นที่จะเรียนรู้กันมาก เด็ก ๆ
บางคนพับถุงกระดาษได้สวยงาม เมื่อพับได้หลาย ๆ ถุง ฉันก็จะสอนให้
เด็ก ๆเีรียงถุงเป็นมัด ๆ มัดละ 100 ลูก
|
|
สัปดาห์ที่ผ่านมา คุณครูประจำชั้น ป.๓ ติดราชการอบรมครูผู้สอนภาษา
อังกฤษขณะที่ฉันสอนอยู่ห้อง ป.๔ เด็ก ๆ ป.๓ ก็มาขอครูพับถุงกล้วย
แขก ซึ่งนำทีมโดยน้องต้นน้ำเด็กชายฐาปกรณ์ บุญเย็น
พร้อมกับบอกว่า
"ครูครับ ครูครับ ผมอยากพับถุงใบใหญ่ ๆ บ้างอ่ะครับ" ฉันจึงหยิบ
หนังสือพิมพ์เก่า ๆ จากห้องสมุด ให้เด็กพับถุงกันตามอำเภอใจ
|
|
น้องต้นน้ำคุยอวดคุณครู พร้อมกับหายไปพักใหญ่ ๆ ฉันแอบดูเด็ก ๆ
เห็นกำลังค้นหากระดาษสีที่ธนาคารขยะ"ครูครับ ครูครับ ผมจะทำถุง
กล้วยแขกแปลงร่างด้วยครับ ครูคอยดูนะครับ"
สักพักน้องต้นน้ำและเพื่อน ๆ ก็นำถุงกล้วยแขกแปลงร่างมาอวดคุณครู
|
|
"แกะ ครับครู แกะ ครับ"
"แกะ ทำไมหล่ะครับ อุตส่าห์พับ" (ครูคิดตามไม่ทันเด็ก)
"ไม่ใช่ให้แกะครับ นี่อ่ะ แกะ ครับ นี่หูมันครับ มีปากมีจมูกด้วย "
"มีหางด้วยนะครับครู" เพื่อนของน้องต้นน้ำช่วยเสริม
|
|






ขอบพระคุณดอกไม้กำลังใจจากคุณ
ขอบพระคุณค่ะ
สมาชิกที่ให้กำลังใจ:
ทิมดาบ,
sr,