ใกล้วันเปิดภาคเรียน ด้วยความที่งานยุ่งมาก ถึงมากมาย การเดินซื้อของใช้ส่วนตัว เสื้อผ้านักเรียน ถุงเท้านักเรียน รองเท้านักเรียน วัสดุอุปกรณ์การเรียน ของใช้ทุกอย่างซื้อเกือบครบแล้วเหลือแต่รองเท้ากับถุงเท้า ต้องซื้อวันใกล้ ๆ เปิดเรียน วันที่ไปซื้อเป็นวันที่เรามีเวลาจำกัด จึงต้องแยกหน้าที่กัน โดยคุณแม่ไปซื้อของใช้ในบ้าน คุณพ่อไปซื้อรองเท้าและถุงเท้ากับลูก ๆ เนื่องจากมีรายการน้อยกว่า แค่ 2 รายการ เห็นว่าไม่น่ายุ่งยากอะไร? มารู้อีกทีคือวันอังคารที่ 15 พฤษภาคม 2555 ตอนกลางคืนลูกเอารองเท้าออกมาจากกล่อง ความรู้สึกที่เห็นร้องเท้าของลูกสาวคนเล็ก คือ อยากรี๊ด! อยากโกรธ! อยากหัวเราะ! สลับกันไปมา น่าเทศนาทั้งพ่อทั้งลูก เพราะ รองเท้าที่ได้คนละเบอร์ แถมเป็นข้างขวาเหมือนกันอีก ที่สำคัญรองเท้าคนละยี่ห้อ มันน่านัก เฮ้อ!...ไม่รู้จะงัดบทเทศนาไหนขึ้นมาดี ก็เลยต้องระงับอารมย์แก้ปัญหาให้ลูก โดยการไปซื้อรองเท้าให้ใหม่ในตอนเช้า....ส่วนคุณพ่อตัวดี นั่งหัวเราะ...อย่างเดียว ความผิดตัวนี่จะกล้าหรือ...กลบเกลื่อน...ถึงตอนนี้พอนึกถึงเหตุการณ์ ก็เสียดายเงินนะ แต่ก็ขำ ทำกันเข้าไปได้ ดีเหมือนกันได้บทเรียนทั้งพ่อและลูก คราวต่อไปจะได้ระมัดระวัง
รองเท้าในกล่อง
รองเท้าในกล่อง
3 คนชอบ
ความเห็น
บทความในวันเดียวกัน
นาย เพชร พรหมสูตร์ · 16 พ.ค. 2555
ครูอ้อย แซ่เฮ · 16 พ.ค. 2555
นางสาว นุจจิรา สารจิตร · 16 พ.ค. 2555
ครูอ้อย แซ่เฮ · 16 พ.ค. 2555
....อ่านแล้ว..ยังนึกไม่ออก..ว่า..เหตุการณ์เช่นนี้..เกิดขึ้นได้อย่างไร..คงไม่ใช่เรื่อง"ขำขัน..เล่าสู่กันฟัง..เท่านั้นเอง..เป็นแน่"...(ยายธี)
เรื่องจริงค่ะ คุณยายธี
...อืม พ่อบ้านก็อย่างนี้ล่ะครับการซื้อข้าวของไม่ถนัดหรอก 5555... ตัวผมเองทุกวันนี้ก็ให้แม่บ้านซ้อเสื้อผ้าให้อยู่ อิอิ
ยายธีนิธิวดีเรื่องจริงค่ะคุณยายธีพเเจ่มจํารัลคนชอบเขียนนิธิวดีอ่านเเล้วยังนึกไม่ออกว่าเหตุการณ์เช่นนี้เกิดขึ้นได้อย่างไร