บทที่ 2
“คุณครูขา พวกหนูจดจำคำที่มีตัว ห นำหน้า ง งู ได้แล้วค่ะ” เด็กหญิงรัชนีพูดกับคุณครูลัดดา
“สกรีก็ท่องจำได้ แต่เขาเขียนไม่ค่อยได้ค่ะ” รัชนีบอกคุณครูลัดดา เพราะเด็กชายสุกรี เป็นเด็กที่เรียนหนังสือไม่เก่ง เขาอ่านหนังสือไม่ค่อยออก แต่เขาก็เป็นเด็กขยัน ทุกครั้งที่มีเพื่อนอ่านหนังสือ สุกรีจะขอเข้าไปอ่านด้วย และสุกรีก็ฝึกท่องจำบทร้อยกรอง ตัว ห นำหน้า ง งู เด็กๆ ชอบคำประพันธ์สั้นๆ นี้ เขาจะนำมาอ่าน และเขียนกัน ทุกคนฝึกเขียน และช่วยกันท่องจนจำขึ้นใจ คุณครูลัดดายืนยิ้มอย่างดีใจ ที่ได้เห็นเด็กอ่านและเขียนคำจากบทร้อยกรอง ที่คุณครูเขียนขึ้น
นุรดีนาคิดว่า คุณครูทุกคนต่างก็ดีใจ ที่ได้เห็นลูกศิษย์ของตนขยันเรียนหนังสือ เธอและเพื่อนๆ จึงขยันเรียนหนังสือ
คุณครูลัดดา ยื่นกระดาษแผ่นใหม่ให้นุรดีนา พร้อมกับพูดว่า
“บทร้อยกรอง ห นำหน้า น ของเธอและเพื่อนๆ”
นุรดีนา ทำความเคารพคุณครูพร้อมกับกล่าวคำ “ขอบคุณค่ะ คุณครู หนูขอขอบคุณคุณครูแทนเพื่อนๆ ของหนูด้วยค่ะ”
คุณครูยิ้มและพูดตอบว่า
“ค่ะ ขอให้หนุและเพื่อนอ่านและเขียนบทร้อยกรองนี้ได้ต่อไปนะคะ”
“ค่ะ หนูจะพยายามให้เร็วที่สุด เพื่อจะได้อ่านบทเรียนบทใหม่ของคุณครูนะคะ”
คุณครูลัดดาไม่ตอบ แต่ยิ้มให้ด้วยความภูมิใจ ในตัวของลูกศิษย์ของตน
เวลาว่างจากการเรียน เด็กๆ ต่างล้อมวงกันอ่านคำประพันธ์บทใหม่ ด้วยเสียงดังพอได้ยินในกลุ่มของตนเอง
ห นำหน้า น
นั่งอ่านหนังสือ ชื่อหน่อไม้ไผ่
หนึ่งเล่มพ่อให้ ให้อ่านให้ฟัง
เด็กหนุ่มหูหนวก กลัวพวกหนูหนอน
หนีหน้าหลบนอน หนุนหมอนสวยจัง
หน้าหนาวปีนี้ จะหนีไปไหน
ไปเหนือหรือใต้ ให้บอกดังดัง
เด็กหนุ่มมีหนวด ไว้อวดใครหนอ
เปิดเพลงร้องคลอ หนูขอแอบฟัง
แบกของหนักหนัก ชักจะเหน็ดเหนื่อย
ต้องเดินเรื่อยเรื่อย ปวดเมื่อยขาจัง...
อ่านเป็นเล่มที่นี่ครับ https://docs.google.com/docume...
