สังคมปัจจุบันมีการเปลี่ยนแปลงอย่างรวดเร็ว จึงมีความจำเป็นอย่างยิ่งที่ต้องพัฒนาตนเองอย่างเท่าทันและระลึกรู้อย่างมีทั้งสติ และปัญญา
อ.เนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ ได้เขียนคำประพันธ์เกี่ยวกับการพึ่งตนเองไว้อย่างน่าสนใจ และจุดประกายทางความคิดที่ดี...
๏ อย่าหวังพึ่งอิทธิปาฏิหาริย์ อย่าหวังพึ่งเหล่ามารพวกพาลผี
อย่าหวังพึ่งเทวดาบูชาพลี อย่าหวังพึ่งฤทธีแม้มีจริง
๏ อย่าหวังพึ่งผู้อื่นตื่นศรัทธา อย่าหวังพึ่งเงินตราผีบ้าสิง
อย่าหวังพึ่งผู้ซึ่งให้พึ่งพิง อย่าหวังพึ่งแต่สิ่งภายนอกตัว
๏ จงหวังพึ่งความรู้จากผู้รู้ จงหวังพึ่งเป็นอยู่รู้ดีชั่ว
จงหวังพึ่งตัวเองไม่เกรงกลัว จงหวังพึ่งดอกบัวในหัวใจ
๏ จงหวังพึ่งการกระทำรู้นำตน จงหวังพึ่งการฝึกฝนพึ่งตนได้
จงหวังพึ่งธรรมาธิปไตย จงหวังพึ่งความไม่ประมาทตน
๏ อย่าถือเทพเทวามานำธรรม แต่จงถือหลักกรรมนำเหตุผล
ไม่ประมาทพัฒนาปัญญายล จึงนับว่าเป็นคนพึ่งตนจริงฯ.
