วันนี้ผมเชื่อว่าแต่ละประเทศกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนเงินตราต่างประเทศกันแบบ “ตัวใครตัวมัน” ผมว่าเรื่องนี้น่าถึงเวลาแล้วที่จะมีองค์กรระหว่างประเทศทำหน้าที่กำกับดูแล และมีอำนาจควบคุมด้วย
น่าสงสัยมากๆ ว่าทำไม usa ยุโรป มันไม่เป็นหัวหอกดำเนินการเรื่องนี้
ตอบ...มันคิดได้ คิดออกแน่ๆ แต่มันคิดว่าถ้าทำแบบนั้นแล้วมันจะ “เสียประโยชน์” มากกว่าได้ประโยชน์นั่นเอง
ถ้าให้ผมเป็น ผอ. คนแรกขององค์กรนี้ ผมจะออกนโยบายทันทีว่า อัตราแลกเปลี่ยนเงินสกุลต่างๆ จักต้องกำหนดให้เกิดความยุติธรรมต่อทุกประเทศ อีกทั้งต้องสร้างเสถียรภาพการค้า การเงิน เศรษฐกิจ ให้กับประเทศทั่วโลก อย่างทั่วถึง
ก่อนจะเคาะอัตราแลกเปลี่ยน (ที่อาจเปลี่ยนทุกสัปดาห์) จะมีสภา ให้อภิปรายกันอย่างกว้างขวาง มีกรรมาธิการเฉพาะทางมาตอบโต้ แลกเปลี่ยน มีการลงคะแนนเสียงแบบระบบประชาธิปไตย
สำหรับการพิมพ์ธนบัตรก็เช่นกัน ....ก็ให้องค์กรนี้ดูแลด้วย กล่าวคือ จากนี้ไปประเทศไหนจะพิมพ์ธนบัตรได้เท่าไร ไม่ต้องมีการค้ำประกันกันอีกแล้ว แต่ต้องมีการพิจารณาดุลการค้า เงินสำรองคงคลัง และสภาวะเศรษฐกิจระดับมหภาค จุลภาคของประเทศประกอบด้วย จากนั้น สภา มีมติ อนุมัติให้พิมพ์ได้ในปริมาณที่กำหนด ...ซึ่งจะสอดคล้องกับการกำหนดอัตราแลกเปลี่ยนด้วย
เสนอแบบนี้คุณกันแกคงไม่ยอมแน่นอน เพราะตอนนี้แกพิมพ์แบงค์ปลอมได้เสรี ไม่มีใคร(กล้า) ว่า
เรื่องแบบนี้ นักเศรษฐศาสตร์ไทยเรากล้าคิดไหม แล้วนำเสนอไว้ให้เป็นมรดกโลก ...ไม่ใช่เดินตามนักเศรษฐศาสตร์ฝรั่งต้อยๆ
...คนถางทาง (๒ พค. ๒๕๕๕)
ตอนนี้ผมรอใช้เงิน ASEAN ครับ น่าจะมี momentum ได้บ้างครับ
จริงสิครับ ความจริงปัญหาหญ้าปากคอกแท้ๆ ถ้ากำหนดให้โลกมีเงินสกุลเดียวก็จบ ไม่ต้องมากำหนดราคาแลกเปลี่ยนให้ยุ่งยาก ผมแถมอีกด้วยว่า (เคยเขียนไว้แล้ว) ทุกคคนเดินทางโยกย้านถิ่นฐานได้เสรี ไม่ต้องมีวีซ่า คือทุกคนมีบัตรประชาชนโลกนั่นเอง แต่ขอบประเทศยังมีอยู่ อย่างนี้สิมันถึงจะหมู่บ้านโลกที่แท้จริง แต่พวกไอ้กัน ไอ้โหรบ มันคงไม่เอาด้วยหรอก (เพราะมันโง่ไง อิอิ)