เรื่องเล่าจากลำดวน:นิเทศอย่างไรให้มีความสุข

        จากบทบาทหน้าที่ที่แท้จริงของการเป็นศึกษานิเทศก์ คือการต้องนิเทศการศึกษา และการนิเทศการศึกษานั้น  จำเป็นอย่างยิ่งที่จะต้องเป็นการนิเทศครู นิเทศผู้บริหารสถานศึกษา ซึ่งแต่เดิมดิฉันรู้สึกว่าการจะออกไปนิเทศแต่ละครั้งนั้นดิฉันกลุ้มใจ กังวลใจ ว่าเราจะนำอะไรไปให้คุณครู....เรามีความรู้พอหรือไม่ในการที่จะไปแนะนำเขา....

  • จากความกังวลใจที่มักจะเกิดขึ้นเสมอๆในโอกาสที่จะต้องไปนิเทศ ดิฉันแก้ไขตัวเองก่อน ด้วยการทำตัวเป็นนักอ่านดิฉันจะอ่านหนังสือทุกประเภท โดยเฉพาะอย่างยิ่ง การอ่านเรื่องราวที่เกี่ยวข้องกับการเรียนการสอน อ่านความเคลื่อนไหวทางการศึกษา รวมถึงการไปเข้าร่วมประชุมสัมมนาทางการศึกษาทุกโอกาส เพื่อเติมความรู้ให้ตัวเอง และเก็บประเด็นสำคัญๆไว้ในสมุดโน้ต เช่นคำพูดของผู้ใหญ่ ข้อแนะนำที่ประทับใจ แล้วนำมาใช้อ้างอิง เมื่อถึงคราวที่ต้องพูด ต้องอธิบาย ต้องแนะนำกับเพื่อนครู เพื่อนผู้บริหาร คำอ้างอิงจากแหล่งความรู้ จากตัวบุคคลที่น่าเชื่อถือนี้ ทำให้ดิฉันเกิดความเชื่อมั่นในการให้คำแนะนำ เชื่อมั่นที่จะพูด ที่จะอธิบาย และสังเกตได้ด้วยตัวเองว่าผู้รับเกิดความเชื่อมั่นในตัวเรามากขึ้น มากขึ้น...

  • เมื่อเกิดความเชื่อมั่นในตนเองในการให้คำแนะนำแก่ครู การไปนิเทศโรงเรียนจึงไม่เป็นปัญหาอีกต่อไป และดิฉันได้สังเกตวิธีการพบเพื่อนครูว่า...หากเราต้องการความเป็นกันเอง และความร่วมมือที่ดีจากเพื่อนครู เราต้องเริ่มพูดคุย ถึงสิ่งดีๆที่ได้พบเห็นจากโรงเรียน หรือจากคุณครูท่านนั้นๆ ก่อน ชื่นชมด้วยความจริงใจในสิ่งที่พบเห็น แล้วจึงนำเข้าสู่ประเด็นที่เราต้องการให้คำแนะนำ...การทำเช่นนี้จะทำให้เกิดความรู้สึกด้านบวกต่อกัน ความขัดแย้ง การต่อต้านไม่ค่อยเกิดขึ้น ความร่วมมือในการปรับเปลี่ยน จะเกิดขึ้นตามมา....

  • ความสุขจากการได้ไปนิเทศคุณครู การไปนิเทศโรงเรียนของดิฉันเกิดขึ้นได้โดยไม่ยากนัก เพราะความที่ดิฉันเริ่มที่การนิเทศตัวเอง ให้มีความรู้ความเข้าใจที่ดีก่อน แล้วจึงใช้การให้ใจต่อผู้รับ ชื่นชมเรื่องดีๆของเขาอย่าจริงใจ และเมื่อได้ใจแล้วการได้งานจึงตามมา ความสุขที่ตามมาในสุดท้ายคือการได้ความร่วมมือที่ดีจากผู้รับการนิเทศค่ะ