อะไรทำให้ผู้ป่วยเปลี่ยนใจไม่อยากข่มขืนพยาบาล

ัมีผู้ป่วยรายหนึ่งเป็นผู้ป่วย alcoholic psychosis เข้ารับการรักษาที่ตึกผู้ป่วยในโรงพยาบาลด้วยหูแว่วประสาทหลอน การดูแลผู้ป่วยกลุ่มนี้ในตึกจำเป็นต้องมีการผูกมันไว้ที่เตียงเพื่อป้องกันอันตรายจากผู้ป่วย

การส่งเวรในตอนเช้า พยาบาลเวรตึกส่งเวรว่า

หน.พบ.เวรตึก : เมื่อคืนนี้นายสมศักดิ์ อาระวาดทั้งคืน บอกถ้าแก้มัดได้จะจับพยาบาลข่มขืนให้หมดตึกเลย

หน.พบ.เวรเช้า : กำชับ ให้ดูแลเรื่องมัดผู้ป่วยให้ดีเพราะอันตราย แล้วก็เดินไปดูผู้ป่วยที่เพิ่ง สงบไปในตอนใกล้เช้า

เมื่อ หัวหน้า พบ. เวรเช้าและทีม เดินไปที่เตียง สมศักดิ์ก็ตื่นขึ้นมา มองพยาบาลแล้วหันหน้าหนี หน.พยาบาลถาม “ ว่าไงสมศักดิ์ ไหนเมื่อคืนอยากข่มขืนพยาบาลเหรอ

สมศักดิ์ ยังคงนอนหันหลังให้ ตอบไม่อยากแล้วตรับ

เมื่อพยาบาลเดินกลับไปที่เตียงคนไข้คนอื่น สมศักดิ์ ก็เริ่มอาระวาดต่อ คราวนี้ตะโกน

สมศักดิ์ : ถ้า ตูแก้มัดได้เมื่อไรนะ ตูจะฆ่าปาดคอพยาบาลเวรเช้าให้หมดตึกเลย

พยาบาล เวรเช้า : @#$#%$##@&

ปล. ปกติเวรจัดเวรพยาบาล เวรบ่ายดึก มักเป็นน้องพยาบาลสาวๆ แต่เวรเช้า มักเป็นพี่พยาบาลใกล้เกษียณ

เป็นนางพยาบาลเนี่ย ถ้าหมั่นฝึกสมาธิ น่าบรรลุเร็วกว่าอาชีพอื่นๆ นะ เพราะมีเรื่องให้ปลงมาก เป็นหนังหน้าไฟตลอด ส่วนพวกหมอมาดูแผล็บๆ เดี๊ยวก็ออกไปปล๋อแล้ว อิอิ

คุณ ชธ. น่าจะบันทึกเรื่องราวต่างๆ ไว้ให้มาก ที่มันจรมา พิถีพิถันสักหน่อย น่าทำเป็น หนังสือที่อ่านสนุกแล้วได้ความรู้ ความคิดไปด้วย ยิ่งถ้าเราแทรกความรู้เชิงการรักษาพยาบาลเข้าไปด้วย ผมว่ามันจะน่าอ่านมากๆ บันเทิง หดหู่ สงสาร (ทั้งคนไข้และพยาบาล) แล้วยังได้ความรู้ไปด้วยในตัว