ทำบุญกลางบ้าน

 

เมื่อวานนี้ ( 21 เม.ย.2555) ที่หมู่บ้านของคุณมะเดื่อ ชาวบ้าน

ได้ร่วมกันจัดการทำบุญหมู่บ้าน หรือทำบุญกลางแจ้ง ประจำปี

นี้ (ซึ่งจัดสืบเนื่องกันมาทุกปี) การทำบุญกลางบ้านนี้ ชาวพุทธ

ถือว่า เป็นการทำบุญเพื่ออุทิศผลบุญกุศลให้กับดวงวิญญาณ

ของผู้่ที่ล่วงลับไปแล้ว ไม่ว่าจะเป็นญาติมิตร หรือสัมพเวสีที่เป็น

วิญญาณเร่ร่อนที่ล่องลอยอยู่บริเวณนั้นให้ได้รับผลบุญนั้น

ทุก ๆ ดวงวิญญาณ

 

 

ประเพณีการทำบุญหมู่บ้านนั้น จะเป็นการ

" ทำบุญกลางแจ้ง" ซึ่งมักจะนิมนต์พระสงฆ์ฉันภัตตาหารเช้า

ในที่โล่งแจ้ง ไม่มีอาคารหรือหลังคา  ดังนั้นพระจึงต้องฉัน

ภัตตาหารเช้า เพราะแดดยังไม่ร้อน

 

ชาวบ้านจะนำอาหารทั้งคาวหวานมาถวายพระกันแต่เช้า ๆ 

 

คุณลุงคุณป้าคู่นี้ มีบ้านอยู่ใกล้ ๆ  แต่งตัวเรียบร้อยสวยงาม

มากันแต่เช้า โดยเฉพาะคุณลุงท่านสุขภาพไม่ค่อยดี คุณป้าก็

จูงมือมาทำบุญด้วย

 

มาดูบรรยากาศบางช่วงในการทำบุญกลางบ้านกันจ้ะ

 

พระท่านนั่งกลางแจ้ง แต่ยามเช้ามีร่มเงาไม้ แดดอ่อน ไม่ร้อน  

สำหรับผู้มาร่วมทำบุญก็เลือกนั่งตามอัธยาศัย

หลังจากเสร็จพิธี ชาวบ้านก็รับประทานอาหารร่วมกัน เป็น

ภาพที่น่าชื่นใจ ชาวบ้านใกล้ไกล มาีร่วมใจทำบุญและรับ

ประทานอาหารร่วมกันดุจคนในครอบครัวเดียวกัน แสดงออก

ถึงความผูกพันดุจพี่น้องของชาวชนบทที่ยังหลงเหลือให้เห็น

ได้อยู่เสมอ  ต่างจากสังคมเมืองใหญ่จะหาดูได้ยากแล้ว

 

ช่วงบ่าย คุณมะเดื่อได้ไปยังอีกหมู่บ้านหนึ่งซึ่งก็ได้จัดพิธี

ทำบุญกลางบ้านในช่วงเช้าเช่นกัน  และช่วงบ่าย จัดให้มีกีฬา

สมานฉันท์แข่งขันแบบสนุก ๆ เช่น การแข่งเรือพายในสระน้ำ  

การวิ่งกระสอบ เป็นต้น และมีการเลี้ยงอาหารกันด้วย  

 

 

มาดูบางช่วงบางตอนของการแข่งเรือพายกันจ้ะ (เป็นการ

แข่งพายเรือผลัด 2 คน) มีแตรวงบรรเลงเพลงเชียร์เร่งเร้าให้

คึกครื้นสนุกสนานยิ่งขึ้น

 

 

 

เด็ก ๆ ถือโอกาสปีนต้นไม้  ว่ายน้ำคลายร้อนไปในตัว

 

 

ขนมจีนอร่อย ๆ บริการจัดเลี้ยงโดยท่านผู้ใหญ่บ้าน มีมาให้

ทุก ๆ คนได้รับประทานกันไม่อั้น  

 

ท่านนี้รับหน้าที่โฆษกสร้างความคึกครื้นในการแข่งเรือ

 

 

กองเชียร์จ้ะ

 

นี่ก็กองเชียร์เอาใจช่วยอยู่ริมฝั่ง

 

 

ผู้ชนะในแต่ละรอบก็รับรางวัลเงินสดไป..แบบว่า... สนุกสุขใจ

ได้ตังค์ด้วย...

 

คุณมะเดื่อไม่ได้อยู่ดูการแข่งขันอื่น ๆ เพราะต้องกลับบ้าน

เนื่องจากที่หมู่บ้านมีงานภาคค่ำด้วยจ้ะ  จึงได้ภาพมาฝา

ทุก ๆ ท่านเพียงเท่านี้จ้ะ...

สิ่งดี ๆ ในวิถีชีวิตไทย ยังมีอยู่ในแต่ละท้องถิ่นของบ้านเรา

ฝากทุก ๆ ท่านให้ช่วยกันรักษาไว้ และพยายามถ่ายทอดไป

ให้ถึงลูก ๆ หลาน ๆ นะจ๊ะ  เขาจะได้รู้ว่า...นี่แหละความเป็นคน

ไทย..วิถีชีวิตของไทยที่หาได้ยากในบ้านเมืองอื่นจ้ะ


.......................................