ครั้งหนึ่งนานมาแล้วไปช่วยวัดนับเงินในงานทอดกฐินของวัด ขณะที่นับเงินกันเพลินอยู่นั้นได้ยินเสียงปืนดังขึ้น พร้อมกับเสียงกรีดร้องของผู้คนมาจากทางหน้าวัด ทำให้พวกเราต่างตกใจคิดว่าโจรจะมาปล้น แต่ก็ไม่ใช่ ต่อมาทราบว่ามีการยิงกันตายที่หน้าวัด คนร้ายกำลังวิ่งหนี ตำรวจและชาวบ้านกลุ่มหนึ่งกำลังวิ่งไล่ตามโจรไปตามทุ่งนา และป่ายาง ต่อมาจึงได้ทราบว่าคนที่ถูกยิงเป็นกำนัน และเป็นหัวแรงสำคัญของงานวัดในวันนั้นด้วย ส่วนคนยิงเป็นชายวัยประมาณสามสิบห้าถึงสี่สิบปี ได้ความว่าในอดีตกำนัน เป็นคนไปฆ่าพ่อเขา เขาต้องรอสะสมแค้นอยู่หลายสิบปีตั้งแต่ยังเด็ก ๆ และกลับมายิงกำนันเพื่อชำระแค้น
ล้างแค้นแล้ว อะไรจะเกิดขึ้น ก็คุกซิครับ หรือจะถูกจับไปยิงเป้า ผมก็ไม่ได้ติดตามข่าว
การแก้แค้นนี้เป็นการแก้แค้นส่วนบุคคล ที่มักจะมีให้เห็นอยู่บ้างในสังคม การติดคุกนี่ทุกข์ไปตลอดชีวิต และมิใช่เพียงตัวเองเท่านั้น พ่อแม่ลูกเมียสามีภรรยาติพี่น้องต้องพลอยตรมไปด้วย ไหนจะอายผู้คน ไหนจะต้องตามไปเยี่ยมเลี้ยงดู ชีวิตมันน่าอดสูก็ตอนที่คนที่รักติดคุก หรือถูกประหารชีวิต
คนกระทำความผิดทุกคน ก่อนกระทำความผิดก็คิดว่าตัวเองรอด และจะจอดทุกราย เจอคุกก็สายไปแล้ว รายที่ความผิดร้ายแรงต้องสะดุ้งตื่นคืนละหลายรอบเพราะคิดว่าถึงเวลาแล้วที่เขาจะเอาไปจับมัดฉีดยาเข้าเส้นให้หลับตาตาย เมื่อถึงตอนนั้นจึงจะสำนึกผิด ตังเองตายก็สบายไป แต่พ่อแม่ลูกเมียสามีภรรยาญาติพี่น้องนี่ซิ ทุกข์ไปจนตาย ก็ไม่รู้จะว่าอย่างไรสัตว์โลกมีกรรมเป็นที่ตั้ง ตัวเองติดคุก หรือตายยังไม่พอ ทำให้คนอื่นตายก่อนตาย หรือตายทั้งเป็นไปด้วยนี่ซิ...อนาจใจ
