บ่อยครั้งที่เรา.. ได้ข่าวว่าคนนั้น คนนี้เป็น "มะเร็ง" เราจะรู้สึกเฉยๆ ไม่ได้รู้สึกอะไรเท่าไร..
แต่ถ้าข่าว "มะเร็ง" เกิดขึ้นกันคนที่เรารู้จัก-มักคุ้น ความรู้สึกต่างๆ จะเกิดขึ้นทันที.. รู้สึกเศร้าใจ หดหู่ ท้อแท้ กังวล สงสารทั้งตัวคนที่เป็น และสงสารคนในครอบครัวของเค้า.. ตอนแรกจะไม่กล้าคุยด้วย ไม่กล้าถามข่าวคราว กลัวว่าตัวเองจะร้องไห้.. ต้องรอให้เวลา.. ผ่านเลยไปสักพัก ให้เวลาทั้งกับตัวเอง และกับคนที่เป็น "มะเร็ง"

บางคนรับไม่ได้ อาการทรุดลงหลังทราบว่าตนเองเป็น และเสียชีวิตไปในที่สุด.. อีกทั้งครอบครัวก็ยังรับไม่ได้เช่นกัน ต้องทนทุกข์ทรมานไปอีกนาน หลังจากบุคคลอันเป็นที่รักจากไปอย่างไม่มีวันกลับ

แต่บางคนกลับเข้มแข็ง แถมเป็นกำลังใจให้กับคนรอบข้างอีกต่างหาก.. ใช้เวลาที่เหลือทำประโยชน์ให้กับสังคม เตรียมพร้อมรับทุกสถานการณ์ เตรียมตัวจากไปอย่างสงบ.. สุดยอดจริงๆ


กับเหตุการณ์.. มีน้องพยาบาลที่สนิทมากเป็น "มะเร็งเต้านม" ทำให้ kunrapee เปลี่ยนพฤติกรรมหลายอย่าง เช่นตรวจเต้านมบ่อยขึ้น (เมื่อก่อนสอนแต่คนไข้ ไม่เคยตรวจตัวเองเลย), เลือกทานอาหารมากขึ้น ไม่ใช่แค่ใช้ความอยาก อยากทานเท่านั้น, รู้สึกปลงมากขึ้น อะไรจะเกิด มันต้องเกิด เปลี่ยนวิธีคิดได้หลายอย่าง, มีความรู้สึกร่วมกับคนไข้ที่ทราบผลการตรวจรักษาว่าเป็น "มะเร็ง" (ความรู้สึกเฉยๆหมดไป) 


กับเหตุการณ์.. มีพี่สาวที่รักคนหนึ่งเป็น "มะเร็งลำไส้" ทำให้ kunrapee มีความเข้มแข็งมากขึ้นกับความรู้สึกตนเอง และความรู้สึกคนรอบข้าง ขอบคุณทั้งสองท่านมากๆค่ะ ที่ทำให้มองเห็นโอกาสพัฒนาตนเอง


มอง "มะเร็ง" ให้เป็นโอกาสสำหรับพัฒนาชีวิต นะคะ



ขอเป็นกำลังใจให้กับทุกคนที่เป็น "มะเร็ง" และครอบครัวค่ะ