"เช้าวันใหม่"

 



 

 

...

เธอคงรู้ว่าสดชื่นเมื่อตื่นเช้า
ลืมความเศร้าที่เคยมีเมื่อปีก่อน
นั่นเห็นไหมผีเสื้อเอื้ออาทร
รำอวยพรอ่อนไหวอยู่ไปมา

คิดเริ่มต้นอีกครั้งหวังอีกหน
โดยไม่ยอมจำนนต่อปัญหา
ให้ความทุกข์หายไปในน้ำตา
เรายังมีเวลาค้นหาทาง

โน่นขอบฟ้าปรากฎแสงสดใส
แดดละไมทอแต้มแจ่มกระจ่าง
บางวิถีไม่ไร้ที่ให้วาง
และไม่ร้างเพื่อนร่วมคิดมิตรร่วมคุย

มิตรมากมายสหายใหม่ที่ได้พบ
เมื่อได้คบเขาไม่ข่มไม่ถ่มถุย
ประสบการณ์ผ่านมาเพราะกล้าคุย
เขาได้กรุยเส้นทางอย่างมั่นใจ

ให้ความหวังเธอสดชื่นเมื่อตื่นเช้า
ลืมความเศร้าเมื่อปีก่อนเธออ่อนไหว
ปลุกศรัทธากล้าเผชิญเดินทางไกล
ก้าวต่อไปบนเส้นทางอย่างมั่นคง

...


 

 

......................................................................................................................................

 

ช่องไฟในการเริ่มต้น

 

บทกวีบทนี้เดินทางในเวลาที่เหมาะเจาะกับกาลเวลาที่ผ่านพ้นเกือบครบ ๑๒ เดือนของการจากไปของใครคนหนึ่งที่คุ้นเคย

ใช่สิ ! เช้าวันใหม่ ก็คือ "วันใหม่" ไม่ใช่ "วันเก่า" อีกต่อไป

 

...

ขอขอบคุณพลังในบทกวี
ที่บอกเล่าสิ่งดีดีให้คลายหมอง
อดีตดับลับลามตามครรลอง
หัวใจปองปล่อยวางจากเมื่อวาน

...


 

บุญรักษา ครับ ;)...

 

......................................................................................................................................

ขอบคุณหนังสือกวี ...

เดือนแรม ประกายเรือง.  มือใดดูแลแม่โพสพ.  พิมพ์ครั้งที่ ๒.  กรุงเทพฯ: ใบบัว, ๒๕๔๘.