ผีบ้า
ผีบ้านั่งอยู่กลางสี่แยก
มือ-เท้า ไม่พิการ
หนุ่มแน่น แต่ ดวงตาว่างเปล่า
ชายหนุ่ม ทุกข์อันใด ให้ระทดระท้อ
ปวดร้าว จนไม่อยากเห็นใคร นอกจากตัวเอง
เดินว่อนทั่วเมือง เสื้อผ้าดำเก่าคร่ำ
ลมพัดเหนื่อยล้า เขาทรุดนั่ง ริมฟุตบาทสี่แยก
คนเดินผ่านไปมาตลอดเวลา เขาไม่เห็นใคร
ทุกข์ใดใดแห่งเรื่องราว เจาะเข้าไม่ถึง
เธอคงสุข ในโลกไม่รู้โลก
ไม่มีความเศร้า
ไม่มีความเหงา
ไม่มีใคร
มีเพียงตน
ว่ายวนในโลก เพียง "เดียวดาย"
หลงรักบันทึก
ลีลาสำนวนเจ้าของบันทึก
จนอดจิ้มนิ้วชี้มือข้างขวา
บนปุ้มผู้ติดตามไม่ได้
ขอตามเป็นแฟนคลับด้วยครับ
เมื่อสลับทิวา-ราตรี
ความเหงาก็กลืนกินป่า
กระท่อมไม้สักหลังน้อย
ยิ้มยินดีปรีดา....สำหรับ
"กัลยาณมิตร"ในเย็นย่ำ
ข้อความน้อยนิดคือ....
ดอกไม้สดหอบใหญ่ต่อ
กำลังใจผุ้เขียนบันทึก
ขอบพระคุณค่ะคุณ"ทิมดาบ"
ขอคุณพระคุ้มครองครอบครัว
หลับฝันหวานนะคะ..คำคืนนี้
-------------
พิมพ์ปภัสสร
แม่สะเรียง
แม่ฮ่องสอน
จันทร์ 19 /มีค/55/18.50 น./........