เรื่องเล็กๆแต่ยิ่งใหญ่ในความคิดสร้างสรรค์ที่น่าชื่นชมและบอกต่อ

เรื่องใกล้ตัวที่น่าสนใจอีกเรื่อง  ซึ่งเล่าโดย "พี่ผ่องคนสวย"  พี่ผ่อง  เล่าว่าในบทบาทที่ตัวเองรับผิดชอบเป็นกรรมการตรวจสอบวัสดุ ครุภัณฑ์ของศูนย์อนามัยที่ 10   ได้พบว่า วัสดุบางอย่างที่ไม่เสื่อมสลายและสามารถหมุนเวียนนำกลับมาใช้ได้อย่างเช่น  ลวดเสียบกระดาษ  มีการเบิกมาใช้กันมาก    จึงสนใจและอยากจะรู้ว่า  แล้วลวดเสียบกระดาษที่เบิกมาเหล่านั้นเมื่อใช้แล้วมันหายไปไหน

 

 

 

ด้วยความที่อยากประหยัดให้องค์กร  จึงแกะรอยตาม  จึงเป็นที่มาของเรื่องเล่า “เส้นทางของลวดเสียบกระดาษ”  โดยเริ่มแกะรอยย้อนหลังเฉพาะหน่วยงานที่เกี่ยวข้องกับแผนกผู้ป่วยในหลังคลอด    ก่อนที่ผู้รับบริการจะมาถึงแผนกผู้ป่วยหลังคลอดที่พี่ผ่องรับผิดชอบอยู่   โดยแบ่งออกเป็น 2 เส้นทาง  คือ

เส้นทางที่ 1  เมื่อผู้รับบริการมาคลอด ดังรูป 

 

  

และเส้นทางที่ 2 คือ เมื่อเด็กแรกเกิดที่ Observe  อาการที่แผนกเด็ก     และเมื่ออาการดีขึ้นก็ต้องย้ายมาอยู่กับแม่ที่แผนกหลังคลอด

 

 

 

 

ควบคุมโดยการนับจำนวนลวดเสียบกระดาษที่ส่งมาจากจุดเริ่มต้นของผู้รับบริการ  และจะส่งคืนให้ทั้งห้องบัตรและแผนนกเด็กเท่ากับจำนวนที่รับมา 

 

ปรากฏว่าได้ผลดีเกินคาด   นั่นคือ แผนกผู้ป่วยในหลังคลอดไม่มีการเบิกลวดเสียบกระดาษอีกเลยตลอดระยะเวลา 2 ปีที่ผ่านมา    ส่วนแผนกอื่นๆที่เกี่ยวข้องก็เบิกใช้บ้างแต่เพียงน้อยมาก

 

พี่ผ่องยังบอกว่า  ถ้าเราทำแบบนี้ได้ทุกงานในศูนย์อนามัยที่ 10  ก็จะไม่มีการเบิกลวดเสียบกระดาษอีกเลย   ซึ่งนอกจากจะช่วยลดค่าใช้จ่ายให้องค์กรแล้ว   ยังเป็นการสร้างนิสัยให้มีความรอบครอบ  รู้จักประหยัด  

 

 

ผู้เขียนคิดว่าถ้าใครได้นำแนวคิดนี้ไปปรับใช้กับวัสดุ ครุภัณฑ์อื่นๆ น่าจะเกิดประโยชน์ให้กับองค์กรอย่างมาก  ขอบคุณพี่ผ่อง และน้องๆทีมงานแผนกผู้ป่วยในหลังคลอด   ที่ทำเรื่องเล็กๆแต่ยิ่งใหญ่ในความคิดสร้างสรรค์ที่น่าชื่นชมและบอกต่อ